ກົດໝາຍ ວ່າດ້ວຍຮູບເງົາ
电影法
Law on Film
ບົດສະຫຼຸບ
ກົດໝາຍສະບັບນີ້ກຳນົດການຈັດຕັ້ງ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງກິດຈະກຳຮູບເງົາ, ເພື່ອແນໃສ່ສົ່ງເສີມການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາ, ປົກປັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳຮູບເງົາ, ແລະ ຄຸ້ມຄອງການຜະລິດ, ການຈຳໜ່າຍ, ການສາຍ ແລະ ການນຳເຂົ້າ-ສົ່ງອອກຮູບເງົາ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມລະບຽບການ. ກົດໝາຍສະບັບນີ້ໃຊ້ບັງຄັບກັບບຸກຄົນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ດຳເນີນກິດຈະກຳກ່ຽວກັບຮູບເງົາຢູ່ພາຍໃນ ສປປ ລາວ, ກຳນົດພາລະບົດບາດຂອງອົງການຄຸ້ມຄອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ແລະ ກຳນົດຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບເນື້ອໃນຮູບເງົາ, ໃບອະນຸຍາດດຳເນີນທຸລະກິດ ແລະ ຂໍ້ຫ້າມຕ່າງໆ, ເພື່ອຮັບປະກັນການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳຮູບເງົາຢ່າງມີສຸຂະພາບດີ.
ມາດຕາ
ມາດຕາ 1
ມາດຕາ 1 ຈຸດປະສົງ
ກົດໝາຍສະບັບນີ້ ກຳນົດ ຫຼັກການ, ລະບຽບການ ແລະ ມາດຕະການ ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຕິດ
ຕາມກວດກາວຽກງານຮູບເງົາ ເພື່ອໃຫ້ວຽກງານດັງກ່າວເຄື່ອນໄຫວເປັນລະບົບ. ມີປະສິດທິພາບ, ປະສິດທິຜົນ
ແນໃສ່ຮັບປະກັນໃຫ້ຜະລິດຕະພັນຮູບເງົາມີທັງ ປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ ມີ ລັກສະນະຊາດ, ລັກສະນະ
ມະຫາຊົນ ແລະ ລັກສະນະກ້າວຫຼ້າ, ເສີມຂະຫຍາຍຫົວຄິດປະດິດສ້າງຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າເຂົ້າໃນ
ການຟື້ນຟູ. ພັດທະນາ ແລະ ການເຜີຍແຜ່ຮູບເງົາ, ສາມາດເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ປະກອບສ່ວນ
ເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງຊາດ.
ມາດຕາ 2
ມາດຕາ 2 ຮູບເງົາ
ຮູບເງົາ ແມ່ນ ຜະລິດຕະພັນທີ່ສັງລວມດ້ານສິລະປະ ແລະ ເປັນສືໂຄສະນາ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເປັນ
ພາບເຄື່ອນໄຫວທີ່ມືສຽງ ຫຼື ບໍ່ມິສຽງ ໂດຍໄດ້ບັນທຶກໃສ່ຟິມ. ກາແຊັດວີດີໂອ, ແຜ່ນວີຊີດີ. ແຜ່ນດີວີດີ ຫຼື ວັດ
ຖບັນທຶກແບບອື່ນ ເພື່ອເຜີຍແຜ່ຕໍ່ມວນຊົນໂດຍຜ່ານອຸປະກອນເຕັກນິກ ແລະ ພາຫະນະອື່ນ.
ໜ້ານີ້ສະແດງ 2 ມາດຕາທຳອິດ ຈາກທັງໝົດ 71 ມາດຕາ. ເບິ່ງສະບັບເຕັມສາມພາສາໃນແອັບ ລາວປັນຍານິຕິ.
ເບິ່ງສະບັບເຕັມສາມພາສາ ແລະ ຄຳອະທິບາຍ AI ໃນແອັບ ລາວປັນຍານິຕິ← ໜ້າຫຼັກ ລາວປັນຍານິຕິ: ຖາມ-ຕອບກົດໝາຍ AI · ຮ່າງສັນຍາ · ແປ ຈີນ-ລາວ