ຄຳແນະນຳ ກ່ຽວກັບ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ມາດຕາ 10, 11 ແລະ 18 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕອບໂຕ້ການທຸ່ມຕະຫຼາດ ແລະ ການຊ່ວຍໜຸນຂອງປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກ

ມາດຕາ 1

ການກຳນົດມູນຄ່າປົກກະຕິ. ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີການຂາຍສິນຄ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັນໃນຕະຫຼາດພາຍໃນປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກ, ຫຼື ຍ້ອນຕະຫຼາດຂອງປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກມີລັກສະນະພິເສດ, ຫຼື ປະລິມານການຂາຍສິນຄ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັນຕໍ່າກວ່າຫ້າເປີເຊັນຂອງປະລິມານການຂາຍໄປຍັງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແລະ ການຂາຍນັ້ນບໍ່ສາມາດປຽບທຽບໄດ້, ໃຫ້ກຳນົດຕາມມາດຕາ 10 ຂອງກົດໝາຍ ດັ່ງນີ້: 1. ລາຄາສົ່ງອອກຂອງສິນຄ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັນໄປຍັງປະເທດທີສາມ (ປະເທດທີສາມທີ່ນຳເຂົ້າສິນຄ້າທີ່ຖືກກວດສອບ), ຖ້າມີເຫດຜົນອັນສົມຄວນທີ່ຈະເຊື່ອວ່າລາຄານັ້ນສາມາດສະທ້ອນເຖິງລາຄາຕະຫຼາດຂອງປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກ, ຄວນນຳໃຊ້; ໃນການພິຈາລະນາ ຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງປະລິມານການສົ່ງອອກຂອງປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກໄປຍັງປະເທດທີສາມນັ້ນ ຫຼາຍກວ່າການສົ່ງອອກໄປຍັງປະເທດອື່ນ, ແລະ ສິນຄ້າທີ່ສົ່ງໄປຍັງປະເທດທີສາມນັ້ນ ຕ້ອງຄ້າຍຄືກັບສິນຄ້າທີ່ສົ່ງໄປຍັງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ; ຫຼື, ຄະນະກຳມະການສືບສວນຂໍ້ມູນ ອາດພິຈາລະນາປັດໄຈອື່ນທີ່ເຫັນວ່າເໝາະສົມ. 2. ລາຄາທີ່ຄຳນວນຈາກຕົ້ນທຶນການຜະລິດຢູ່ປະເທດເຈົ້າຂອງສິນຄ້າ, ບວກກັບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການບໍລິຫານ, ການຂາຍ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອື່ນໆ, ແລະ ລວມທັງກຳໄລທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ລາຄານີ້ຕ້ອງຄຳນວນໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນບັນຊີຂອງຜູ້ສົ່ງອອກ ຫຼື ຜູ້ຜະລິດທີ່ຖືກກວດສອບ ໃນໄລຍະເວລາການສືບສວນຂໍ້ມູນ, ເຊິ່ງຂໍ້ມູນບັນຊີນັ້ນຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບມາດຕະຖານການບັນຊີທີ່ຍອມຮັບໂດຍທົ່ວໄປໃນປະເທດຜູ້ສົ່ງອອກ, ແລະ ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຕົ້ນທຶນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຜະລິດ ແລະ ການຂາຍຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ.