关于劳动争议处理的法令

ຈຸດປະສົງ. ລັດຖະບັນຍັດສະບັບນີ້ ກຳນົດລະບຽບການ ແລະ ວິທີການ ກ່ຽວກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ, ເພື່ອປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ຕາມກົດໝາຍ, ໂດຍມີຈຸດປະສົງ ເພື່ອໃຫ້ບັນຫາທີ່ເກີດຈາກກິດຈະກຳແຮງງານ ໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນ ແລະ ແກ້ໄຂຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.

ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ. ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ ແມ່ນຂະບວນການທີ່ຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ນາຍຈ້າງ ຮ່ວມກັນປຶກສາຫາລື ເພື່ອຊອກຫາທາງອອກ ແລະ ຍຸຕິຂໍ້ຂັດແຍ່ງຮ່ວມກັນ ຫຼື ໂດຍການດຳເນີນການຂອງພາກສ່ວນທີສາມ. ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ ລວມມີ: ການແກ້ໄຂໂດຍວິທີປະນີປະນອມ, ການແກ້ໄຂທາງບໍລິຫານ, ການແກ້ໄຂໂດຍຄະນະກຳມະການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ, ການຕັດສິນຂອງສານ ແລະ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ມີລັກສະນະສາກົນ.

ການອະທິບາຍຄຳສັບ. ຄຳສັບທີ່ໃຊ້ໃນກົດໝາຍສະບັບນີ້ມີຄວາມໝາຍດັ່ງນີ້: ໜຶ່ງ, ຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ: ໝາຍເຖິງຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານ ທີ່ບໍ່ສາມາດຕົກລົງກັນໄດ້ໃນບັນຫາແຮງງານ; ສອງ, ສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດໃໝ່: ໝາຍເຖິງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດທີ່ບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍແຮງງານ, ສັນຍາແຮງງານລວມ ແລະ ສ່ວນບຸກຄົນ, ລະບຽບພາຍໃນຂອງຫົວໜ່ວຍງານ ແລະ ເອກະສານກົດໝາຍແຮງງານອື່ນໆ; ສາມ, ພາກສ່ວນທີສາມ: ໝາຍເຖິງອົງການຄຸ້ມຄອງວຽກງານແຮງງານ, ຄະນະກຳມະການພິຈາລະນາຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຮງງານ ແລະ ສານ; ສີ່, ອົງການຄຸ້ມຄອງວຽກງານແຮງງານ: ໝາຍເຖິງກະຊວງແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ, ພະແນກແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມແຂວງ, ຫ້ອງການແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມເມືອງ ແລະ ໜ່ວຍງານແຮງງານ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມບ້ານ; ຫ້າ, ກຸ່ມວິສາຫະກິດ: ໝາຍເຖິງບັນດາຫົວໜ່ວຍງານທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດ, ການຜະລິດ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ.

ຫຼັກການພື້ນຖານ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານແຮງງານ ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຫຼັກການພື້ນຖານ ດັ່ງນີ້: 1. ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ; 2. ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ໂດຍບໍ່ມີການຈຳແນກ; 3. ເຄົາລົບ ແລະ ປະຕິບັດກົດໝາຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ; 4. ຮັບປະກັນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງເປັນໝູ່ຄະນະ; 5. ມີຄວາມເປັນກາງ ແລະ ຍຸຕິທຳ. ມາດຕາ 2 ຂອບເຂດການນຳໃຊ້ ດຳລັດສະບັບນີ້ ນຳໃຊ້ສຳລັບຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ທີ່ຢູ່ໃນລະບົບ, ນອກລະບົບຫົວໜ່ວຍແຮງງານ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານໃນຄົວເຮືອນ ລວມທັງບຸກຄົນ ແລະ ການຈັດຕັ້ງອື່ນ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ທາງດ້ານແຮງງານ. ສຳລັບຜູ້ອອກແຮງງານລາວ ທີ່ເຮັດວຽກນຳອົງການຕ່າງປະເທດ ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມລະບຽບການສະເພາະ. ໝວດທີ 2 ປະເພດຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານແຮງງານ ມາດຕາ 3 ປະເພດຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານແຮງງານ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານແຮງງານ ມີສອງປະເພດ ດັ່ງນີ້: 1. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ; 2. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງແຕ່ລະປະເພດ ມີສອງລັກສະນະຄື: ລາຍບຸກຄົນ ແລະ ລວມໝູ່.

ຂອບເຂດການນຳໃຊ້. ກົດໝາຍນີ້ໃຊ້ບັງຄັບກັບຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານໃນໜ່ວຍງານທີ່ຢູ່ໃນລະບົບ ແລະ ນອກລະບົບ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານໃນຄອບຄົວ, ພ້ອມທັງບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນອື່ນໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານແຮງງານ. ສຳລັບຜູ້ອອກແຮງງານລາວທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນອົງກອນຕ່າງປະເທດ, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມລະບຽບການສະເພາະ.

ປະເພດຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານແຮງງານ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານແຮງງານມີສອງປະເພດ: ໜຶ່ງ, ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ; ສອງ, ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ. ແຕ່ລະປະເພດຂໍ້ຂັດແຍ່ງມີສອງລັກສະນະ: ຂໍ້ຂັດແຍ່ງສ່ວນບຸກຄົນ ແລະ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລວມໝູ່.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ ແມ່ນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຈາກການທີ່ຝ່າຍໃດຝ່າຍຫຼຶ່ງ ບໍ່ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍແຮງງານ, ກົດລະບຽບພາຍໃນຂອງຫົວໜ່ວຍແຮງງານ, ສັນຍາແຮງງານສ່ວນບຸກຄົນ ຫຼື ລວມໝູ່ ແລະ ນິຕິກຳອື່ນກ່ຽວກັບແຮງງານ ເຊັ່ນ: ການໃຫ້ເຮັດວຽກເພີ່ມໂມງເກີນກວ່າການກຳນົດ ຂອງກົດໝາຍ, ການ ຈ່າຍຄ່າແຮງງານຕ່ຳກວ່າຄ່າແຮງງານຂັ້ນຕ່ຳສຸດ ທີ່ລັດຖະບານ ກຳນົດ. ມາດຕາ ອ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ ແມ່ນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການທີ່ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ ບໍ່ຕອບສະໜອງຕາມ 2 ການຮ້ອງຂໍເອົາສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດອັນໃໝ່ ຈາກອີກຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ ເຊັ່ນ: ເວລາເຮັດວຽກ, ຄ່າແຮງງານ ຫຼື ສະຫວັດດີ ການແຮງງານ.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ ໝາຍເຖິງ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ເກີດຈາກຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງບໍ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ການຮ້ອງຂໍສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດໃໝ່ຂອງອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ເຊັ່ນ: ເວລາເຮັດວຽກ, ຄ່າຈ້າງແຮງງານ ຫຼື ສະຫວັດດີການແຮງງານ.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລາຍບຸກຄົນ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລາຍບຸກຄົນ ແມ່ນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການຮຽກຮ້ອງເອົາສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດ ຂອງຜູ້ອອກ ແຮງງານຫຶ່ງຄົນ ຫຼື ຜູ້ອອກແຮງງານບໍ່ເກີນເດິງຫຶ່ງ ໃນຫົວຫ່ວຍແຮງງານ ຫຼື ກຸ່ມທຸລະກິດໃດຫງ ຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ຫຼ ອົງການຜູ້ຕາງຫ້າຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ.

ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລວມ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລວມ ໝາຍເຖິງ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ເກີດຈາກການຮຽກຮ້ອງສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອອກແຮງງານທີ່ມີຈຳນວນຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຜູ້ອອກແຮງງານທັງໝົດໃນໜ່ວຍງານ ຫຼື ກຸ່ມວິສາຫະກິດໃດໜຶ່ງ ຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ຫຼື ອົງການຕົວແທນຂອງຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ; ຫຼື ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງອົງການຕົວແທນຂອງຜູ້ອອກແຮງງານ ກັບ ອົງການຕົວແທນຂອງຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ; ຫຼື ຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ໜຶ່ງໃນສອງອົງການດັ່ງກ່າວຍື່ນຕໍ່ອົງການຄຸ້ມຄອງວຽກງານແຮງງານ.

ການປະນີປະນອມ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານແຮງງານ ດ້ວຍຮູບການປະນີປະນອມ ແມ່ນການແກ້ໄຂຢູ່ໃນຂັ້ນຫົວໜ່ວຍແຮງງານ ຫຼື ຢູ່ຂັ້ນກຸ່ມທຸລະກິດໃດໜຶ່ງ ດ້ວຍການປຶກສາຫາລື ລະຫວ່າງຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ເພື່ອຊອກຫາທາງອອກ ແລະ ແກ້ໄຂຮ່ວມກັນ ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ສະເໜີຂອງຝ່າຍໃດໜຶ່ງ, ສັນຍາແຮງງານ, ກົດລະບຽບພາຍໃນຂອງຫົວໜ່ວຍແຮງງານ ແລະ ກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ ກ່ຽວກັບແຮງງານ. ໃນການປຶກສາຫາລືນັ້ນ ແຕ່ລະຝ່າຍມີສິດເອົາຜູ້ຕາງໜ້າ ຫຼື ອົງການຜູ້ຕາງໜ້າຂອງຕົນ ເຂົ້າຮ່ວມນຳ ຫຼື ສະເໜີເອົາບຸກຄົນທີສາມ ເປັນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍ. ການແກ້ໄຂຕ້ອງໃຫ້ຮູ້ຜົນພາຍໃນ ສິບຫ້າວັນ ນັບແຕ່ວັນຝ່າຍໜຶ່ງ ໄດ້ຮັບການສະເໜີຢ່າງເປັນລາຍລັກອັກສອນ ສຳລັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງລາຍບຸກຄົນ ແລະ ສາມສິບວັນ ສຳລັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງລວມໝູ່. ຜົນຂອງການປຶກສາຫາລື ແລະ ແກ້ໄຂນັ້ນ ຕ້ອງບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ມີລາຍເຊັນຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມທັງໝົດ. ການປະນີປະນອມ ຍັງນຳໃຊ້ສຳລັບການເຈລະຈາຕໍ່ລອງ ເພື່ອສ້າງສັນຍາແຮງງານລວມໝູ່. ຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ຕ້ອງກຳນົດຂັ້ນຕອນການປຶກສາຫາລື ແລະ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ໄວ້ໃນກົດລະບຽບພາຍໃນ ຂອງຫົວໜ່ວຍແຮງງານຕົນ. ຜົນຂອງການປຶກສາຫາລື ແລະ ແກ້ໄຂນັ້ນ ຕ້ອງບັນທຶກເປັນລາຍລັກອັກສອນ ແລະ ມີລາຍເຊັນຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ. ໃນກໍລະນີບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂດ້ວຍການປະນີປະນອມກັນໄດ້ ຄູ່ກໍລະນີສາມາດເລືອກຮູບການອື່ນ ເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງຕົນ.

ການຕໍ່ລອງລວມຫຼຸ່ ການຕໍ່ລອງລວມຫູ່ ແມ່ນຂະບວນການເຈລະຈາ ປຶກສາຫາລືກັນ ລະຫວ່າງຜູ້ອອກແຮງງານ ທີ່ມືຈຳນວນຫຼາຍ ກວ່າເດິງຫຶ່ງ ໂດຍຜູ້ຕາງພ້າຜູ້ອອກແຮງງານ, ອົງການຜູ້ຕາງພ້້າຜູ້ອອກແຮງງານ ໃນຫົວຫ່ວຍແຮງງານຫົ່ງ ຫຼື ກຸ່ມທຸລະ ກິດໃດຫົ່ງ ກັບຜູ້ໃຊ້ແຮງງານຂອງຫົວຫ່ວຍແຮງງານຫົງ ຫຼື ບັນດາຜູ້ໃຊ້ແຮງງານ ຫຼື ອົງການຜູ້ຕາງພ້້າຜູ້ ໃຊ້ແຮງງານ ຂອງກຸ່ມທຸລະກິດໃດຫິ່ງ ເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ສະເຫືຈາກອີກຝ່າຍຫິງ. 3