关于动物疫病预防与控制的法令

. ຈຸດປະສົງ ດຳລັດສະບັບນີ້ ກຳນົດຫຼັກການ, ລະບຽບການ, ມາດຕະການ ແລະ ວິທີການກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດສັດ ເພື່ອສະກັດກັ້ນ, ຈຳກັດ ແລະ ກ້າວໄປສູ່ການລົບລ້າງພະຍາດລະບາດສັດ ແນໃສ່ບໍ່ໃຫ້ມີການລະບາດຢູ່ດິນແດນ ຂອງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຮັບປະກັນ ເຮັດໃຫ້ສັດລ້ຽງມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ ໃຫ້ຜົນຜະລິດສູງ, ມີຄວາມປອດໄພຕໍ່ຜູ້ບໍລິໂພກ ລວມທັງບໍ່ສ້າງ ຄວາມເສຍຫາຍ ຕໍ່ເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມຂອງຊາດ.

. ການກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດສິດ ການກັນພະຍາດສ້ດ ແມ່ນການນຳໃຊ້ວິທີການກັນພະຍາດ ໃນສະຖານທີ່ລ້ງງສັດໃດທຶຶ່ງ ເພື່ອກັນ ທລື ທລຸດຜ່ອນປັດໄຈສ່ຽງກ່ອນການເກີດພະຍາດສັດ ແນໃສ່ຮັບປະກັນບໍ່ໃທ້ສັດເປັນພະຍາດ໌ ທີ່ຈະສ້າງ ຄວາມເສຍທາຍຕໍ່ການລ້ງງສັດ ແລະ ຜູ້ບໍລິໂພກ. ! ການຄວບຄຸມພະຍາດສັດ ແມນການນຳໃຊ້ມາດຕະການຄວບຊຸ່ມພະຍາດ ໃນສະຖານທີ່ລັງງສັດ ຫລື ຂອບເຂດທີກຳນົດຂຶນໃດຫຶ່ງ ເພື່ອາຳກັດ ແລະ ທຳລາຍພະຍາດສັດ ທີເກີດຂຶນແລ້ວ ໃຫ້ສະທາຽບ ແລະ , ກັບຄືນສູສະພາບປົກກະຕຶ ລວມທັງການປິ່ນປົວ, ການນຳໃຊ່ມາດຕະການດ້ານບໍລິທານ ແລະ ແຜນການ ຄວບຄຸມສຸກເສີນ ທລື ແຜນການລົບລ້າງພະຍາດສັດໃດນນຶງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີ ທລື ເກີດມີພະຍາດສັດ ໃນ ສປປ ລາວ.

. ການອະທິບາຍຄຳສັບ ຄຳສັບທີ່ໃຊ້ໃນດຳລ້ດສະບັບນີ ມືຄວາມທນາຍ ດັງນີ້: 1. ພະຍາດສັດ ທນາຍເຈິງ ການສະແດງອາການ ທລື ຮ່ອງຮອຍ ທລື ການເຮັດບນ້ຳທີຂອງອະໄວຍະ ວະ, ພາກສ່ວນໃດນນຶ່ງ ທລີ ລະບົບໃວພັງຂອງຮ່າງກາຍສັວສິດປົກກະຕິ ຂຶ່ງປະກອບຕ້ວຍ: ພະ ຍາດລະບາດສັດ ແລະ ພະຍາດສັດທີ່ບໍ່ລະບາວ; 2. ພະຍາດລະບາດສັດ ບມາຍເຖິງ ພະຍາດສັດທີ່ສາມາດຕິດຕໍ່ຈາກສັດອູ່ສັດ ແລະ ຈາກສັດສຸຄົນ

. ທລັກການພັນຖານໃນການກຈໍນົດມາວຕະການກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດສັດ ການກຳນົດມາດຕະການກັນ ແລະ ຄວບຄູມພະຍາດສັດ ໃທ້ປະຕິບັດຕາມທລັກການພື້ນຖານ ດ້ານີ: 1. ກຳນົດມາດຕະການການກັນ ແລະ ຄວບຄູມພະຮາດສັດ ຊຶ່ງຕ້ອງປະຕິບັດ ດັງນິ: -່ ກຳນົດ ທລື ນຳໃຂ້ມາດຕະການເທົາທິຈຈໍເປັນເທົານັນ ເພື່ອກັນ ແລະ ຄວບຄມພະຍາດສັດ; - ປະເມີນຄວາມສ່ຽງ ແລະ ໃທ້ສອດຄອງກັບຄວາມສງງວັນ: ພ ນ ວ ພ ະ <. , ມ່, ., ເ່ - ບໍ່ເຄັງຄັດ ທລີ ບໍ່ເຂັມງວດເກີນຄວາມຈຳເປັນ ແລະ ບໍ່ເປັນການສ້າງອຸປະສັກ ທີບໍ່ຈຳເປັນໃນ ການຄຳ: - ບໍຈໍແນກລະທວ່າງມາດຕະການກ້ນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດສັດ ຢູ່ພາຍໃນ ທລື ຕ່າງປະເທດ ຂິງ ມີເງອນໄຂ ຂອງການກິນ ແລະ ຄວບຄູມພະຍາດທີ່ຄືກັນ. 2. ຮັບຮູ້ຄວາມເທົາທຽມ ຂອງມາດຕະການກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດສິດ ຂອງປະເທດສິງອອກ ຊົງສາມາດຢ້າຢິນໄດ້ວາ ມາດໆະການມນັນ ເທົາທຽມກັບມາດຕະຄານກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດ 3 ສັດ ຂອງ ສປບ ລາວ ທລື ສອດຄ່ອງກັບລະດັບຂອງມາດຕະການປ້ອງກັນທີ່ເບມາະສົມ ຂອງ ອບປ ລາວ; 3. ຮັບຮູ້ມາດຕະການກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາວສິດ ຂອງຕ່າງປະເທດ ບົນພືນຖານການຜົກລົງ . ຮ່ວມມືກັນ ຊຶ່ງມາດຕະຖານດັ້ງກ່າວ ຕົອງສອດຄ່ອງກັບລະດັບການປ້ອງກັນຄວາມສາງ ຂອງ ສປປ ລາວ ກຳນົດ.

. ຂອບເຂດການນຳໃຊ້ດຳລັດ ດຳລັດສະບັບນີ້ ນຳໃຊ້ສຳລັບສຳນ້້ກາານ, ອົງການຂອງລັດ, ວົງການປົກຄອງທໍ້ອງຖິນ, ວິສາທະກິດ, ກຸ່ມລັງງສັດ, ສະມາຄົມລັຽງສັດ. ສະທະກອນ, ບຸກຄົນ ຫລື ນິຕິບຸກຄົນທີ່ພົວພັນເຖິງ ການກັນ, ການຄວບ ຄຸມ ແລະ ກຳຈ້ດພະຍາດ, ການຄຸ່ມຄອງການລງງສິດ ແລະ ການສັດຕະວະແພດ ໂນ ສປປ ລາວ. ບນວດບ໌) 2 | ການກັນພະຍາດສັດ

. ວິທີການກັນພະຍາດສັດ ການກັນພະຍາດສັດ ໃທ້ເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດ ຕາມວິທີການ ວັງນີ້. 1. ມີສະຖານທີ່ລັງງສັດທີ່ເທນາະສົມ, ໃທ້ອາທານ ແລະ ນຳທີ່ມີຄູນະພາບ, ພຽງພໍ ແລະ ຫລີກລັງງ ການສຳພັດກັບບັດໄຈສຽງ ທີພາໃຫ້:ກີດພະຍາດສັດ: 2. ສັກຢາກັນພະຍາດລະບາດສັດໃທ້ສິດລົງງ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ; 3. ເຝົ້າລະວັງ ແລະ ຕິດຕາມສັດລ້ງງ ໃນກໍລະນີເທັນວາ ມີອາການຜິດປົກກະຕໍ ກໍ່ຕ້ອງກັກກັນ ທລື ແຍກປ່ຽວສັວທີ່ເຈັບ ຫລື ສົງໄສວ່າ ຕິດເຂື້ອພະຍາວລະບາດສັດ ເພື່ອປິ່ນປົວ, ກຳຈັດ ທລື ທຳ ລາຍ ຢ່າງທັນການ.

. ການກຈໍນົດບັນຊີພະຍາດສັດ ອົງການຄຸ້ມຄອງວຽກງານການລງງສິດ ແລະ ການສັດຕະວະແພດຂັ້ນສູນກາງ :ປັນຜູ້ກຳນົດບັນຊີ ພະຍາດສັດ ໂດຍອີງຕາມລາຍຊື່ພະຍາດທົຈຳເບັນຕ້ອງແຈ້ງ ຂອງອົງການພະຍຸສັດສາກົນ ທລື ພະຍາດສັດ ໃດພຶງ ທີ່ເກີວຂຶນໃພ່ ທລື ພະຍາດສັດທິບໍ່ທັນຮູ້ຈັກ ບົນພື້ນຖານການວິເຄາະຄວາມສງ ແລະ ມີການ ປັບປຸງແກ້ໄຂ ເປັນແຕ່ລະໄລຍະ ພ້ອມທັງເສີຍແຜ່ບັນຊີພະຍາດດັງກ່າວ ໃທ້ທົວປວງຊົນຂາບ ຢ່າງກວ້າງ ຂວາງ.

. ການເຝົ່າລະວັງ ອງການຄຸ່ມຄອງວ]ກງານການລົງງສັດ ແລະ ການສັດຕະວະແພດຂັນສູນກາງ ເປັນຜູ້ສ້ຳງລະບົບການ ຕິດຕາມເພົ່າລະວັງ, ລະບົບການເຕືອນ ແລະ ລະບົບການສີບຄົນທາພະຍາດກ່ອນລ່ວງບນ້ຳ ວາມຂະນິດພະ ຍາດ ແລະ ບັ້ນຊີພະຍາດທີໄວັກຳນຶດໄວ້ນັ້ນ ໂດຍອີງໃສ່ແທລ່ງຂັບພະຍາກອນ ແລະ ຄວາມອາດສາມາດ | ຕົວຈິງ ເບັນຜົນ ການເກັບກຈໍຂໍມູນ, ການເຜີຍແຜ, ການນຳໃຊ້ຂໍມູນກ່ຽວກັບການລະບາວວິທະຍາຂອງ ພະຍາດ ແລະ ຂໍ້ມູນທີໄຕ້ຈາກການເຝົ້າລະວັງ ເພື່ອປັບປຸງແກ້ໄຂບັນຊືພະຍາດສັດ ເປັນແຕ່ລະໄລຍະ. 4 ພະນັກງານສັດຕະວະແພດ ທີຮັບສິດຊອບການເຝົ້າລະວັງ ຕ້ອາເຮັດບົດລາຍາານຜົນຂອງການສິດ ຕາມ. ການກວວກາ ແລະ ການເພົ່າລະວັາພະຍາດ ໃຫ້ອົງການຄູ້ມຄອງວຽກາານການລໍງງສັດ ແລະ ການ ສັດໆະວະແພດຂັນສູນກາງ. . ໃນກໍລະນີມີການລາຍງານກໍຽວກັບການເກິດພະຍາດລະບາດສິດ ໃຫ້ພະນັກງານ ແລະ :ຈົາບນ້ຳທີສັດ ຕະວະແພດ ປະຕິບັວ ຕັ້ງນ. 1. ກວດກາ ແລະ ເຝົ່າລະວັງ: 2. ເກັບຕົວຢ່າງ: 3. ກຳນົດສາເຫດຂອງການເກີດພະຍາດລະບາດສິວ; 4. ນຳໃຊ້ມາດຕະການກັນ ແລະ ຄວບຄຸມພະຍາດລະບາດສັດ ຕາມທີ່ໄດ້ກຈໍນົດໄວ້ໃນດຳລັດ

. ການສັກຢາກັນພະຍາດສັດ ອິງການຄົມຄອງວຽກງານການລ໌ຽງສັດ ແລະ ການສັດຕະວະແພດຂັນສູນກາາ ເປັນຜູ້ວາງແຜນຍຸດ ທະສາດ ແລະ ກຳນົດລະບຽບການສະເພາະກຽວກັບການສ້ກຢາກັນພະຍາດສັດ ໂດຍອີງໃສຂໍ້ມູນກຽວກັບ ສະພາບການລະບາດຂອງພະຍາດລະບາດສັດທີ່ຜ່ານມາ ເພືອກຈໍນົດເຂດ, ກຸ່ມເປົານນາຍ ແລະ ຂະນິດຢາ ກັນພະຍາດລະບາວສັວ ໃນແຕລະໄລຍະ ເປັນຜົນ ຂອບເຂດທີ່ມືຄວາມສ່ງງຈາກການລະບາດຂອງພະຍາດ ລະບາດສັດ, ຂອບເຂດທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນເຂດພັດທະນາການລັງງສັດ ຫລື ເປັນເຂດທີ່ຜະລິດ ເພື່ອສົງ ອອກ. ຢາກັນພະຍາດລະບາດສັດແວລະຂະນິດທິນຈໍໃຂ້ ຕ້ອງໄວ້ຮັບການອະນຸຍາວ, ກວດກາ ແລະ ຕິດ ຕາມການນຳໃຊ້ ຈາກອົງການຄຼັ້ມຄອງວຽກງານການລໍງງສັດ ແລະ ການສັດວະວະແພດ ຜ່າງເປັນປົກກະຕິ ແລະ ຜູ້ນຳໃຊ້ ກໍຕ້ອງປະວິບັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງຜູ້ສະລິດ ທີ່ຕິດມານຈໍກອງຢານ້ນ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ບມວດທີ 3 , ການຄວບຄຸມພະຍາດສັດ

ແລະ ມາດຕາ 11 ຂອງດຳລ້ວສະບັບນີ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ສຳລັບການເກັບ ແລະ ການນຳສົງຕົວຢ່າງຈາກສິດ ແລະ ເະລິດຕະພັນສັດທີສົງໄສວ່າ ຕິດເຊື້ອພະ ຍາດ ເປັນຕົ້ນ ສິ້ນສ່ວນ, ຊາກສັດ ທລື ທັງບນົດຕົວສັດ ຕ້ອງມືການທູ້ມທໍ່, ຕິດສະທລາກກຈໍກັບ ເພື່ອຮັບປະ ກັນການປະຕິບັດຕາມລະບຽບການທີ່ກຽວຂ້ອງ ຂອງອົງການຄູ້ມຄອງວ]ກງານການລໍ]ງສັດ ແລະ ການສັດຕະ ວະແພດ ສ່ວນຄອກສັດ, ສະຖານທີ່ຂັ້ງສັດ, ບໍລິເວນອອັມຂ້າງຄອກສັດ ທລື ພາທານະຂົນສົງ.ເຄືອງມືທີນາໃຊ້ ຫລື ລິງຂອງທີ່ປິນເຟື້ອນ ຫລື ສົງໄສວ່າ ມີການບົນເບື້ອນເຂື້ອພະຍາດໂດພຳ ກໍຕ້ອງມີການອະນາໄມ, ຂຳເຂືອ ທລື ທຳລາຍຖົ້ມ ຕາມທສັກລິຊາການທີ່ໄຜ້ກຈໍນົດໄວ້. 8

ຂອງດຳລັດສະບັບນີ 7

ຂອງດຳລັດສະບັບນີ ຍົກເວ້ນການສ້າງ ຈຸດກວດກາ ແລະ ຂ້າເຂືອ. ການທຳລາຍສັດທີ່ຕິດເຂື້ອພະຍາດສັດຖິມ. ການຄວບຄຸມພະຍາດລະບາດສັດໃນເຂດດັງກ່າວ ຕ້ອງມີການສັກຢາກັນພະຍາດແບບວົງແທວນ ໃນກໍລະນີເຫັນວ່າ ມີຄວາມຈຈໍ່ເປັນ ເພື່ອຮັບປະກັນໃທ້ສັດທີ່ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ. ການນຳໃຊ້ມາດຕະການຄວບຄຸມພະຍາດລະບາດສັດໃນເຂດເທລ໊ອງ ຕ້ອງມີການເສີຍແຜ່ຜ່ານທາງ ວິທະຍຸ, ບນັງສືພິມ ແລະ ວິທີການອື່ນ ທີເຫັນວາເບນາະສົມ ແລະ ສັດຕະວະແພດບ້ານ ກໍ່ຕ້ອງເຜີຍແຜ່ ແລະ ສະບນອງຂໍມູນໃທ້ແກ່ເຈົາຂອງສັດ ແລະ ບຸກຄົນທີ່ຮັບຜິດຊອບທີກໍຽວຂ້ອງ ໃນການຈັດຕັງປະຕິບ້ດມາດຕະ ການຄວບຄຸມຢາງເຄັງຄັດ.