关于重视管理阿速坡省全省群众饲养牲畜的命令

ໃຫ້ສັ່ງກົມກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ແຂວງ ຊີ້ນຳພະແນກການລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ ແລະ ຫ້ອງການກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ເມືອງ ໃຫ້ກວດຄືນເອກະສານກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການຕ່າງໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງສັດລ້ຽງ ແລະ ປັບປຸງໃຫ້ເປັນເນື້ອໃນທີ່ເໝາະສົມກັບແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ.

ມອບໃຫ້ເຈົ້າເມືອງທັງຫ້າເມືອງ ໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່ຊີ້ນຳບັນດາພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຊັ່ນ: ຫ້ອງການກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ເມືອງ, ຫ້ອງການຜັງເມືອງເມືອງ, ຕຳຫຼວດເມືອງ, ຫ້ອງການຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມເມືອງ ເປັນຕົ້ນ, ໃຫ້ກວດກາຢ່າງເຂັ້ມງວດຕໍ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລ້ຽງສັດ ແລະ ການປົວສັດ.

ໃຫ້ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ ຊຸກຍູ້ວຽກງານການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະວະແພດ ໃຫ້ພັດທະນາຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ, ປ່ຽນແປງການລ້ຽງສັດແບບທຳມະຊາດຂອງຄອບຄົວ ໄປສູ່ການລ້ຽງສັດຕາມວິທີການຄຸ້ມຄອງທາງວິທະຍາສາດ, ເຮັດໃຫ້ການຜະລິດ ແລະ ຈຳໜ່າຍຂອງການລ້ຽງສັດ ຄ່ອຍໆກ້າວໄປສູ່ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ; ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ຕ້ອງປົກປ້ອງສາຍພັນທ້ອງຖິ່ນທີ່ດີ ບໍ່ໃຫ້ສູນພັນ, ແລະ ປະສົມປະສານກັບການປັບປຸງສາຍພັນໃໝ່ທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ ແລະ ຜົນຜະລິດສູງ.

ຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການພັດທະນາການລ້ຽງສັດ ແລະ ວຽກງານສັດຕະວະແພດ ຄຽງຄູ່ກັນ, ໂດຍຖືເອົາການປ້ອງກັນພະຍາດເປັນຫຼັກ, ເນັ້ນໃສ່ການຄວບຄຸມ ແລະ ກຳຈັດພະຍາດ, ການສັກວັກຊີນປ້ອງກັນພະຍາດໃຫ້ແກ່ສັດລ້ຽງທຸກຊະນິດຕ້ອງບັນລຸຮ້ອຍລະ 70; ພ້ອມທັງຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການປະຕິບັດຫຼັກການອະນາໄມຄອກສັດ ເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການເກີດພະຍາດໃນສັດລ້ຽງ.

ປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ ແລະ ຜູ້ປະກອບການດ້ານການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະວະແພດ ຕາມກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ.

ຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງການຄຸ້ມຄອງ, ການກວດກາ ແລະ ການຂະຫຍາຍວຽກງານການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະວະແພດ ເຂົ້າກັບການຜະລິດກະສິກຳ-ປ່າໄມ້ແບບຍືນຍົງ, ພ້ອມທັງປົກປັກຮັກສາດິນ, ແຫຼ່ງນ້ຳ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຄວາມສົມດຸນຂອງລະບົບນິເວດທຳມະຊາດ, ແລະ ນຳໃຊ້ສັດລ້ຽງຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ຜູ້ປະກອບການ, ຊາວກະສິກອນ ແລະ ຜູ້ລ້ຽງສັດ ຄວນເອົາໃຈໃສ່ບັນຫາດັ່ງນີ້: 7.1 ນຳເອົາການລ້ຽງສັດເຂົ້າສູ່ລະບົບມາດຕະຖານ, ວາງແຜນຈັດສະຖານທີ່ທີ່ເໝາະສົມເພື່ອສ້າງຄອກ, ສ້າງບ່ອນເກັບອາຫານ ແລະ ມັດສັດ ເພື່ອຄວາມສະດວກໃນການຄຸ້ມຄອງ, ຕິດຕາມການຕິດເຊື້ອພະຍາດ ແລະ ການໃຫ້ອາຫານ; 7.2 ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ການປູກຫຍ້າລ້ຽງສັດ, ການເກັບຮັກສາຫຍ້າແຫ້ງ, ການຜະລິດກ້ອນເກືອແຮ່ທາດ ເພື່ອໃຫ້ສັດລ້ຽງມີອາຫານພຽງພໍ; 7.3 ຫ້າມການກະທຳໃດໆທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການລະບາດຂອງພະຍາດສັດລ້ຽງ, ການໃຊ້ສານເຄມີທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດລ້ຽງ ແລະ ມະນຸດ, ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ; 7.4 ຫ້າມການເຄື່ອນຍ້າຍ, ນຳເຂົ້າ, ສົ່ງອອກ, ຂົນສົ່ງສັດລ້ຽງ ແລະ ຜະລິດຕະພັນສັດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ລວມທັງການປອມແປງເອກະສານສິດທິທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; 7.5 ຫ້າມການຊື້-ຂາຍສັດລ້ຽງ ແລະ ຜະລິດຕະພັນສັດທີ່ຖືກຫ້າມ ຫຼື ຈຳກັດຕາມກົດໝາຍ ຫຼື ການຊື້-ຂາຍທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ; 7.6 ຫ້າມການຂ້າ, ຕົ້ມ ແລະ ບໍລິໂພກສັດທີ່ອ່ອນແອ, ເຈັບປ່ວຍ ຫຼື ຕາຍໂດຍບໍ່ຮູ້ສາເຫດ, ຕິດເຊື້ອພະຍາດ ຫຼື ຍັງບໍ່ຜ່ານໄລຍະກຳຈັດສານຕົກຄ້າງ; 7.7 ຫ້າມການຖິ້ມຊາກສັດຕາຍ ແລະ ສ່ວນຕ່າງໆຂອງຊາກສັດໃນສະຖານທີ່ສາທາລະນະ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນໆ; 7.8 ຫ້າມການຈຳໜ່າຍ ຫຼື ເກັບຊ້ອນສັດລ້ຽງ ແລະ ຜະລິດຕະພັນສັດທີ່ເຈັບປ່ວຍ ຫຼື ກຳລັງຈະເຈັບປ່ວຍ; 7.9 ຫ້າມການຂ້າສັດລ້ຽງທີ່ຖືພາ, ສັດໃຊ້ງານ ຫຼື ສັດທີ່ຢູ່ໃນໄລຍະການປັບປຸງພັນ; 7.10 ຫ້າມການທາລຸນສັດລ້ຽງ ຫຼື ການກະທຳອື່ນໆທີ່ລະເມີດກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະວະແພດ; 7.11 ຫ້າມການລ້ຽງສັດໃນຊຸມຊົນ, ເມືອງ ແລະ ສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ແມ່ນເຂດລ້ຽງສັດ; 7.12 ຫ້າມການປ່ອຍສັດລ້ຽງໃນຊຸມຊົນ, ເມືອງ ແລະ ຕາມແນວທາງຫຼວງ; 7.13 ເຈົ້າຂອງສັດທີ່ລະເມີດຂໍ້ຫ້າມຂ້າງເທິງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ພືດຜົນ ຫຼື ຊັບສິນສາທາລະນະ ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕາມມາດຕາ 92, 93, 94, 95, 96 ແລະ 97 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດຕະວະແພດ.

ຜູ້ປະກອບການກະສິກຳທີ່ປູກຝັງ ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ປົກປ້ອງພືດຜົນຂອງຕົນ ໂດຍການຕັ້ງຮົ້ວ ຫຼື ສິ່ງກີດຂວາງ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສັດລ້ຽງຊະນິດຕ່າງໆ ບຸກເຂົ້າມາທຳລາຍ.

ທຸກພາກສ່ວນຕ້ອງຮັບຊາບ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳສັ່ງນີ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ.
END>>]

ການອອກໃບກຳກັບພາສີສະເພາະ ຈາກອຸປະກອນບັນທຶກການຂາຍສິນຄ້າ ແລະ ການໃຫ້ບໍລິການ. ເມື່ອອອກໃບກຳກັບພາສີຈາກການຂາຍສິນຄ້າ ແລະ ການໃຫ້ບໍລິການ, ຜູ້ປະກອບການຕ້ອງ: —— ອອກໃບກຳກັບພາສີໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມແບບຟອມ, ເນື້ອໃນຈະແຈ້ງ, ຄົບຖ້ວນ, ຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງຄຳຊີ້ນຳນີ້; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ໃບກຳກັບພາສີນັ້ນບໍ່ສາມາດໃຊ້ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ສຳລັບການຄິດໄລ່ລາຍຈ່າຍທີ່ນຳມາຫັກອອກຈາກພາສີກຳໄລ, ການຂໍຫັກລົບ ແລະ ຂໍຄືນພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ, ການຂໍຄືນພາສີ, ແລະ ບໍ່ມີສິດຕາມທີ່ກົດໝາຍກຳນົດ; —— ການອອກໃບກຳກັບພາສີດ້ວຍມື (ເມື່ອອຸປະກອນຂັດຂ້ອງ), ໃບກຳກັບພາສີນັ້ນຕ້ອງເປັນໃບກຳກັບພາສີທົ່ວໄປທີ່ຊື້ຈາກອົງການພາສີ, ຫຼື ໃບກຳກັບພາສີສະເພາະທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ພິມເອງໂດຍໜ່ວຍງານປະກອບການ; —— ຕື່ມເນື້ອໃນໃບກຳກັບພາສີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ຄົບຖ້ວນ ຕາມຄວາມເປັນຈິງຂອງການຊື້-ຂາຍ; —— (ເມື່ອອອກໃບກຳກັບພາສີເປັນຊຸດ) ຕື່ມຂໍ້ມູນດຽວກັນ, ສະບັບຕົ້ນມອບໃຫ້ລູກຄ້າ, ສະບັບສຳເນົາເກັບຮັກສາໄວ້, ສ່ວນສະບັບອື່ນໆ ດຳເນີນການຕາມລະບຽບ; —— ພິມເນື້ອໃນໃບກຳກັບພາສີ ດ້ວຍນຳເມືອກສີດຳ ຫຼື ສີຟ້າເທົ່ານັ້ນ; —— ອອກໃບກຳກັບພາສີຕາມລຳດັບເລກທີ່ນ້ອຍຫາໃຫຍ່ (ເລກທີອັດຕະໂນມັດ), ຖ້າມີໃບກຳກັບພາສີທີ່ພິມແລ້ວຖືກຍົກເລີກ, ຕ້ອງເກັບສະບັບຕົ້ນໄວ້ ເພື່ອກວດສອບ ແລະ ແກ້ໄຂຂໍ້ມູນທີ່ເກັບໄວ້ໃນລະບົບ, ພ້ອມທັງຕ້ອງຈັດທຳລາຍລາຍງານລາຍຮັບປະຈຳວັນ ແລະ ປະຈຳເດືອນ; —— ເນື້ອໃນໃບກຳກັບພາສີ ຕ້ອງພິມເປັນພາສາລາວ. ຖ້າຈຳເປັນຕ້ອງສະແດງເນື້ອໃນເປັນພາສາຕ່າງປະເທດ, ໃຫ້ພິມໃສ່ໃນວົງເລັບ () ຢູ່ເບື້ອງຂວາ ຫຼື ຢູ່ລຸ່ມພາສາລາວ, ຂະໜາດຕົວອັກສອນພາສາຕ່າງປະເທດຕ້ອງນ້ອຍກວ່າພາສາລາວ. ໜ່ວຍງານປະກອບການທີ່ຂາຍສິນຄ້າ ຫຼື ໃຫ້ບໍລິການແກ່ນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງປະເທດ, ສົ່ງອອກສິນຄ້າ, ຂາຍສິນຄ້າ ຫຼື ໃຫ້ບໍລິການໂດຍກົງແກ່ໂຄງການທີ່ນຳໃຊ້ເງິນກູ້ຕ່າງປະເທດ ຫຼື ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ ຫຼື ທຶນຂອງອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ, ສາມາດຂໍໃຊ້ໃບກຳກັບພາສີເປັນພາສາອັງກິດ; —— ພິມຕົວເລກອາຣັບ, ຄື: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ແລະ 9. ນອກຈາກນັ້ນ, ຕຳແໜ່ງພັນໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຂັ້ນ (.), ຕຳແໜ່ງທົດສະນິຍົມໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຈຸດ (,); —— ຫົວໜ່ວຍເງິນຕາສະແດງເປັນກີບ, ຖ້າໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເກັບລາຍຮັບເປັນເງິນຕາຕ່າງປະເທດ, ຕ້ອງລະບຸອັດຕາແລກປ່ຽນຂອງທະນາຄານໃນມື້ອອກໃບກຳກັບພາສີ; —— ຕ້ອງລະບຸຢ່າງຈະແຈ້ງເປັນແຖວໆ ຈຳນວນຍອດຂາຍທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ, ທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ, ທີ່ເສຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍ. ເມື່ອຂາຍມີສ່ວນຫຼຸດ, ຕ້ອງລະບຸຈຳນວນເງິນສ່ວນຫຼຸດ ໄວ້ກ່ອນແຖວທີ່ລະບຸຈຳນວນພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ.

ຄຳສັ່ງນີ້ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ນັບແຕ່ວັນທີ່ລົງນາມເປັນຕົ້ນໄປ ຈົນກວ່າຈະມີຄຳສັ່ງໃໝ່ມາແທນທີ່. ເຈົ້າແຂວງ.