波里坎赛省省长关于厉行节约、反对铺张浪费的命令

ເປົ້າໝາຍຂອງການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸ່ມເຟືອຍ ລວມມີ: ລາຍຈ່າຍງົບປະມານບໍລິຫານ, ລາຍຈ່າຍການລົງທຶນຂອງລັດ ແລະ ວິສາຫະກິດລັດ; ແຫຼ່ງທຶນ, ຊັບສິນ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ພະລັງງານ, ເວລາເຮັດວຽກຂອງພາກລັດ ແລະ ວິສາຫະກິດລັດ, ຕະຫຼອດຮອດແຫຼ່ງທຶນ, ຊັບສິນຂອງຄອບຄົວ ແລະ ບຸກຄົນ ແລະ ເວລາການຜະລິດຂອງປະຊາຊົນທົ່ວສັງຄົມ.

ການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸ່ມເຟືອຍ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຫຼັກການ 5 ປະການດັ່ງນີ້: 1) ຕ້ອງເລີ່ມຕົ້ນຈາກການກຳນົດນະໂຍບາຍ, ແຜນງານ ແລະ ຕິດພັນກັບການຕິດຕາມກວດກາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; 2) ເຄົາລົບ ແລະ ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍ, ລາຄາກໍ່ສ້າງ, ມາດຕະຖານເຕັກນິກ ແລະ ມາດຕະຖານອື່ນໆທີ່ກຳນົດໂດຍຂະແໜງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; 3) ຕ້ອງຮັບປະກັນການສຳເລັດວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການດຳເນີນງານປົກກະຕິຂອງອົງກອນ; 4) ຮັບປະກັນຫຼັກການລວມສູນ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບສ່ວນບຸກຄົນ, ຄວາມໂປ່ງໃສ, ຄວາມໂປ່ງໃສ ແລະ ສາມາດກວດສອບໄດ້; 5) ອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນທຸກຂັ້ນ, ວິສາຫະກິດຂອງລັດ, ຫົວໜ່ວຍເອກະຊົນ ແລະ ປະຊາຊົນທຸກເຜົ່າ ຕ້ອງມີຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ ແລະ ເປັນເຈົ້າການໃນການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸ່ມເຟືອຍ.

ການຈັດສັນ ແລະ ເພີ່ມພະນັກງານລັດຖະກອນ (ຜູ້ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ) ເຂົ້າໃນອົງກອນໃດໜຶ່ງ ຕ້ອງດຳເນີນໄປຕາມກຳນົດອັດຕາກຳລັງຢ່າງເຄັ່ງຄັດ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການຈັດສັນ ແລະ ເພີ່ມເກີນອັດຕາກຳລັງ ຫຼື ຈຳນວນທີ່ອະນຸມັດ; ຕ້ອງເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງຈຳນວນພະນັກງານລັດຖະກອນ ແລະ ຈຳນວນເງິນອຸດໜູນຕ່າງໆ ພາຍໃນຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນຢ່າງເຄັ່ງຄັດ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງກັບການຕິດຕາມກວດກາຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການປ່ຽນແປງຈຳນວນທຸກຄັ້ງ ໂດຍຜ່ານການກວດສອບບັນຊີຈຳນວນພະນັກງານລັດຖະກອນເປັນໄລຍະ ຕາມລະບຽບການຄຸ້ມຄອງພະນັກງານລັດຖະກອນ.

ການຈັດຊື້ອຸປະກອນອື່ນໆຂອງລັດ, ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຕ້ອງປະຕິບັດດັ່ງນີ້: 1) ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຕ້ອງປະຕິບັດຕາມດຳລັດສະບັບເລກທີ 03/ນຍ ລົງວັນທີ 9 ມັງກອນ 2014 ວ່າດ້ວຍການປະມູນ ແລະ ການຈັດຊື້ສິນຄ້າ, ການກໍ່ສ້າງ, ການສ້ອມແປງ ແລະ ການບໍລິການ ໂດຍໃຊ້ງົບປະມານຂອງລັດ; 2) ການຈັດຊື້ ແລະ ການຈັດຫາອຸປະກອນຫ້ອງການ ຕ້ອງອີງໃສ່ການແຂ່ງຂັນດ້ານລາຄາ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ໂດຍມີຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ຂັ້ນຕອນການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການ; ໃນກໍລະນີທີ່ຄຸນນະພາບ ແລະ ລາຄາໃກ້ຄຽງກັນ, ຕ້ອງໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ຜະລິດຕະພັນພາຍໃນປະເທດ; 3) ການຈັດຊື້ເຄື່ອງເຟີນີເຈີຫ້ອງການ ຕ້ອງເປັນຜະລິດຕະພັນທີ່ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ, ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ເປັນປະເພດຟຸ່ມເຟືອຍ, ຫຼູຫຼາ ແລະ ລາຄາແພງ.

ການນຳໃຊ້ອຸປະກອນການສື່ສານຂອງບັນດາຫ້ອງການລັດ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຕົກລົງຂອງກະຊວງການເງິນ ວ່າດ້ວຍການກຳນົດລາຍຈ່າຍງົບປະມານຂອງລັດ ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງຂອງລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງການເງິນ ວ່າດ້ວຍການນຳໃຊ້ໂທລະສັບ ຄື: ການນຳໃຊ້ດັ່ງກ່າວຕ້ອງເປັນໄປຕາມໜ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງວຽກງານເທົ່ານັ້ນ; ຖ້ານຳໃຊ້ເພື່ອກິດຈະການສ່ວນຕົວ ຜູ້ນຳໃຊ້ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດດ້ວຍຕົນເອງ.

ການຈັດຊື້, ການນຳໃຊ້ ແລະ ການສ້ອມແປງລົດຂອງລັດ ຕ້ອງປະຕິບັດດັ່ງນີ້: 1) ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ກົມກອງຂຶ້ນກັບແຂວງ, ກຳລັງປະກອບອາວຸດ, ເມືອງ ແລະ ວິສາຫະກິດຂອງລັດໃນແຂວງ ວາງແຜນຈັດຊື້ລົດໃໝ່ເອງ; ຖ້າມີຄວາມຈຳເປັນໃນວຽກງານຕົວຈິງ, ຕ້ອງສະເໜີໃຫ້ຜູ້ມີອຳນາດພິຈາລະນາ (ຍົກເວັ້ນການຈັດຊື້ໂດຍກະຊວງ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ຫຼື ຜູ້ປະກອບການພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເພື່ອຮັບໃຊ້ວຽກງານລວມຂອງອົງກອນ); 2) ຫ້າມນຳໃຊ້ງົບປະມານຂອງລັດ, ທຶນຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດ ແລະ ການຊ່ວຍເຫຼືອພັດທະນາຢ່າງເປັນທາງການ (ODA) ເພື່ອຈັດຊື້ລົດທີ່ໃຊ້ສຳລັບການບໍລິການດ້ານການປົກຄອງທົ່ວໄປ ຫຼື ສຳລັບຜູ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງທາງການປົກຄອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກໍ່ຕາມ; 3) ການນຳໃຊ້ລົດຂອງລັດ ຕ້ອງເປັນໄປຕາມຈຸດໝາຍວຽກງານວິຊາສະເພາະ ຫຼື ໜ້າທີ່ວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ, ຫ້າມນຳໃຊ້ລົດຂອງລັດເພື່ອທຸລະກິດສ່ວນຕົວ; ລົດທຸກປະເພດທີ່ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງອົງການປົກຄອງ, ອົງການວິຊາສະເພາະ ແລະ ວິສາຫະກິດຂອງລັດ, ຫ້າມຂາຍ, ແລກປ່ຽນ, ມອບໃຫ້ອົງກອນ ແລະ ບຸກຄົນອື່ນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຂະແໜງການທີ່ມີໜ້າທີ່ຄຸ້ມຄອງຊັບສິນຂອງລັດ; 4) ລົດຂອງລັດ, ວິສາຫະກິດຂອງລັດ ແລະ ກອງທຶນຂອງລັດ ທີ່ຜູ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງທາງການປົກຄອງໃຊ້, ເມື່ອສະຖານະພາບຂອງຜູ້ນັ້ນໃນຖານະພະນັກງານລັດ, ພະນັກງານວິສາຫະກິດຂອງລັດ ແລະ ກອງທຶນຂອງລັດ ສິ້ນສຸດລົງ, ລົດດັ່ງກ່າວຕ້ອງປ່ຽນເປັນກຳມະສິດອື່ນ ຫຼື ສົ່ງຄືນໃຫ້ລັດ, ວິສາຫະກິດຂອງລັດ ແລະ ກອງທຶນຂອງລັດ; ລົດທີ່ປ່ຽນເປັນກຳມະສິດອື່ນແລ້ວ, ຕ້ອງຖອດປ້າຍທະບຽນຂອງລັດ ຫຼື ວິສາຫະກິດຂອງລັດ ພາຍໃນໄລຍະເວລາໜຶ່ງເດືອນ ແລະ ຊຳລະພາສີ ແລະ ຄ່າທຳນຽມຕ່າງໆ ຕາມກົດໝາຍ; ຖ້າເກີນກຳນົດ, ໃຫ້ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຖອດປ້າຍທັນທີ, ຕັກເຕືອນ ແລະ ຈະບໍ່ຕໍ່ອາຍຸລົດໃຫ້; 5) ລົດຂອງລັດແຕ່ລະຄັນທີ່ຈັດສັນໃຫ້ເມືອງ, ກົມກອງ ແລະ ຂະແໜງການຂອງລັດ, ຕ້ອງນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນວຽກງານລວມ ເພື່ອໃຫ້ເກີດປະສິດທິພາບສູງສຸດ; ເມື່ອເກີດຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ຕ້ອງປ່ຽນແທນ, ໃຫ້ອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງວາງແຜນການສ້ອມແປງໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເປັນຈິງ.

ການສົ່ງພະນັກງານໄປປະຕິບັດວຽກງານລາຊະການ ຕ້ອງປະຕິບັດດັ່ງນີ້: 1) ການໄປປະຕິບັດໜ້າທີ່ພາຍໃນເມືອງ, ພາຍໃນແຂວງ, ຕ່າງແຂວງ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ຕ້ອງຈັດເວລາໃຫ້ເໝາະສົມ, ກຳນົດແຜນການເດີນທາງທີ່ຕໍ່ເນື່ອງຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ, ແຜນການເດີນທາງແຕ່ລະຄັ້ງ ຕ້ອງກວມເອົາຫຼາຍບ້ານ, ຫຼາຍຂະແໜງການ, ຫຼາຍເມືອງ, ຫຼາຍວຽກງານ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ວາງແຜນການເດີນທາງລາຊະການແຍກຕ່າງຫາກສຳລັບແຕ່ລະບ້ານ, ແຕ່ລະຂະແໜງການ, ແຕ່ລະວຽກງານ ພາຍໃຕ້ເປົ້າໝາຍດຽວກັນ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວຽກງານຮີບດ່ວນ ຫຼື ວຽກງານສະເພາະ; 2) ຄ່າເດີນທາງ, ມາດຕະຖານຄ່າອາຫານ, ຄ່າທີ່ພັກ ຕ້ອງປະຕິບັດຖືກຕ້ອງຕາມຂໍ້ຕົກລົງຂອງກະຊວງການເງິນ ວ່າດ້ວຍການກຳນົດລາຍຈ່າຍງົບປະມານລັດ ແລະ ຕ້ອງບັນຈຸເຂົ້າໃນແຜນງົບປະມານທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸມັດ; ຜູ້ທີ່ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ໄປປະຕິບັດວຽກງານ ແຕ່ບໍ່ປະຕິບັດວຽກງານທີ່ມອບໝາຍ ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດ; ຜູ້ທີ່ປອມແປງໃບສຳຄັນເພື່ອສະກັດເອົາເງິນ ຈະຖືກລົງໂທດທາງວິໄນ ແລະ ຕ້ອງຊົດໃຊ້ຄືນເງິນທັງໝົດທີ່ໄດ້ຮັບໄປ; 3) ການນຳໃຊ້ເວລາເຮັດວຽກ ຕ້ອງເຄັ່ງຄັດ, ຮັບປະກັນປະສິດທິພາບຂອງວຽກງານ, ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍແຮງງານ ແລະ ດຳລັດວ່າດ້ວຍພະນັກງານລັດ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ເປັນຕົ້ນ; ການຈັດກອງປະຊຸມ, ສຳມະນາ, ການຜະລິດ, ວຽກງານວິຊາສະເພາະຕ່າງໆ ຕ້ອງຈັດເວລາໃຫ້ເໝາະສົມກັບວຽກງານຕົວຈິງ, ຫ້າມນຳໃຊ້ເວລາເຮັດວຽກເຂົ້າໃນກິດຈະກຳຕ່າງໆ ແລະ ທຸລະກິດສ່ວນຕົວ ເຊັ່ນ: ສິລະປະ, ກິລາຕ່າງໆ ເຊິ່ງເປັນການຖ່ວງເວລາ ແລະ ສິ້ນເປືອງງົບປະມານລັດ; 4) ກອງປະຊຸມ, ສຳມະນາ, ການຝຶກອົບຮົມ ຕ້ອງບັນຈຸເຂົ້າໃນແຜນການປະຈຳປີຂອງແຕ່ລະຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດກອງປະຊຸມ, ສຳມະນາ, ການຝຶກອົບຮົມ ທີ່ເປັນວຽກງານວິຊາສະເພາະຂອງແຕ່ລະຂະແໜງການ ຢູ່ໂຮງແຮມ, ຮ້ານອາຫານ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນໆ (ເວັ້ນເສຍແຕ່ກໍລະນີທີ່ນຳໃຊ້ທຶນຂອງຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງຜູ້ໃຫ້ທຶນ); ແຕ່ລະຂະແໜງການ, ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດ ໃນແຕ່ລະປີ ສາມາດຈັດກອງປະຊຸມຂະແໜງການຂອງຕົນ ບໍ່ເກີນ 2 ຄັ້ງ, ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດງານລ້ຽງສຳລັບກອງປະຊຸມປະຈຳປີ, ເມື່ອມີຄວາມຈຳເປັນຕົວຈິງ ສາມາດຈັດໄດ້ພຽງແຕ່ພາຍໃນງົບປະມານທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸມັດເທົ່ານັ້ນ.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະ ການຈັດງານບຸນຕ່າງໆ ຕ້ອງປະຕິບັດດັ່ງນີ້: 1) ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຕ້ອນຮັບແຂກທຸກປະເພດ ຕ້ອງຢູ່ໃນແຜນງົບປະມານທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸມັດໃນແຕ່ລະປີ, ການນຳໃຊ້ງົບປະມານການປົກຄອງຂອງລັດ ເພື່ອຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະ ມອບຂອງຂວັນໃຫ້ແຂກທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ, ຕ້ອງໃຊ້ພຽງແຕ່ຜະລິດຕະພັນພາຍໃນປະເທດ, ຫ້າມນຳໃຊ້ງົບປະມານຂອງລັດ ແລະ ວິສາຫະກິດຂອງລັດ ເພື່ອຊື້ເຄື່ອງດື່ມລາຄາແພງ (ເຫຼົ້າ...) ສຳລັບງານລ້ຽງ ແລະ ການຕ້ອນຮັບ, ຍົກເວັ້ນງານລ້ຽງຕ້ອນຮັບແຂກຕ່າງປະເທດທີ່ມາຢ້ຽມຢາມໃນລະດັບສູງ; 2) ການຈັດງານມະຫະກຳກິລາ, ງານບຸນປີໃໝ່ ແລະ ງານບຸນປະເພນີຕ່າງໆ ໃນລະດັບແຂວງ, ເມືອງ ແລະ ກົມກອງຂຶ້ນກັບແຂວງ, ຕ້ອງຢູ່ໃນພື້ນຖານຂອງການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸ່ມເຟືອຍ; 3) ການຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນຊາດ, ວັນສ້າງຕັ້ງອົງກອນ ແລະ ຂະແໜງການ, ວັນປະຫວັດສາດ ແລະ ວັນສຳຄັນອື່ນໆ ໃນແຕ່ລະປີ, ຕ້ອງຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງການປະຢັດ, ມັດທະຍັດ ແລະ ຫຍໍ້ເຂົ້າ, ແຕ່ໃຫ້ມີເນື້ອໃນ ແລະ ຄວາມໝາຍຄົບຖ້ວນ; ໃນກໍລະນີທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ຈັດທຸກໆ 5 ປີ ຫຼື 10 ປີເທື່ອໜຶ່ງ ແລະ ໃຫ້ເນື້ອໃນເປັນບັນຫາສຳຄັນອັນດັບຕົ້ນ; 4) ພິທີມອບລາງວັນ, ຕິດເຄື່ອງໝາຍຕ່າງໆ ຕ້ອງດຳເນີນການຄຽງຄູ່ກັບການຈັດງານບຸນ, ວັນຄົບຮອບ ຫຼື ກອງປະຊຸມຂອງອົງກອນ ແລະ ໜ່ວຍງານ, ແຕ່ຕ້ອງຫຍໍ້ເຂົ້າ, ປະຢັດ, ມີເນື້ອໃນ, ມີຄວາມໝາຍ ແລະ ເປັນທາງການ.

ການນຳໃຊ້ສຳນັກງານລັດ, ອາຄານ ຫຼື ສິ່ງກໍ່ສ້າງ ຕ້ອງປະຕິບັດດັ່ງນີ້: 1) ການນຳໃຊ້ສຳນັກງານລັດ, ອາຄານ ແລະ ສິ່ງກໍ່ສ້າງອື່ນໆ ຕ້ອງຮັບປະກັນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຈຸດປະສົງ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງຊັບສິນຂອງລັດແຕ່ລະປະເພດ, ຫ້າມນຳໃຊ້ສຳນັກງານ, ອາຄານຂອງລັດ ໄປແລກປ່ຽນ, ໃຫ້ເຊົ່າ ຫຼື ຮັບເໝົາເປັນສະຖານທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດ, ໃຊ້ເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສ ຫຼື ເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນທີ່ຜິດກົດໝາຍ; 2) ອາຄານ, ເຮືອນ ແລະ ທີ່ດິນຂອງລັດ ທີ່ລັດມອບໃຫ້ບຸກຄົນນຳໃຊ້ ລັດມີສິດປ່ຽນແປງສິດຄອບຄອງ ຫຼື ໃຫ້ເຊົ່າຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ເໝາະສົມຂອງແຕ່ລະເປົ້າໝາຍ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ.

ເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ; ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດທີ່ມີອຳນາດ ຕ້ອງຕິດຕາມກວດກາຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແລະ ກຳກັບການປະຕິບັດສັນຍາ ແລະ ກົດໝາຍ ດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ; ພ້ອມທັງມີອຳນາດສັ່ງຢຸດຕິການສຳຫຼວດ, ຂຸດຄົ້ນ ແລະ ນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ເຊິ່ງເປັນສາເຫດຂອງການຟຸ່ມເຟືອຍ ແລະ ທຳລາຍສິ່ງແວດລ້ອມ.

ການກຳນົດແຜນການນຳໃຊ້ທີ່ດິນຂອງລັດ, ການອອກສັນຍາໂອນສິດນຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ການໃຫ້ເຊົ່າທີ່ດິນແກ່ອົງການຈັດຕັ້ງ ແລະ ບຸກຄົນທຳມະດາ, ນິຕິບຸກຄົນ, ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍທີ່ດິນ ສະບັບເລກທີ 04/ສພຊ ລົງວັນທີ 21 ຕຸລາ 2003 ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆທີ່ລັດວາງອອກຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຖ້າມີອົງການຈັດຕັ້ງ ຫຼື ບຸກຄົນໃດອະນຸມັດໃຫ້ບຸກຄົນ, ການເຊົ່າ, ການຮັບເໝົາທີ່ດິນໂດຍບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ບໍ່ຖືກຕາມຈຸດປະສົງ, ເກີນຂອບເຂດຈຳກັດຕາມກົດໝາຍ ແລະ ມາດຕະຖານທີ່ກຳນົດ, ຕ້ອງລາຍງານຕໍ່ຜູ້ມີອຳນາດຊັ້ນສູງເພື່ອຍົກເລີກ, ຖອນສິດ ແລະ ດຳເນີນການລົງໂທດທາງວິໄນຢ່າງເຄັ່ງຄັດ.

ການພິຈາລະນາການລົງທຶນຂອງລັດຕ້ອງດຳເນີນດັ່ງນີ້: 1) ການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ເຊັ່ນ ຂົວ, ຖະໜົນຫົນທາງ, ລະບົບຊົນລະປະທານ, ລະບົບໄຟຟ້າ, ນ້ຳປະປາ, ສຳນັກງານລັດ ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ອື່ນໆ ໃນການຈັດຊື້ ແລະ ຈັດຈ້າງ ຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບແຜນບູລິມະສິດຂອງລັດຖະບານ ແລະ ແຂວງ, ຮັບປະກັນປະສິດທິຜົນ ແລະ ຄວາມຄຸ້ມຄ່າຂອງການລົງທຶນ, ຮັບປະກັນຄວາມສົມດຸນ ແລະ ໝັ້ນຄົງຂອງການເງິນ ແລະ ງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການສະໜອງງົບປະມານສຳລັບໂຄງການນັ້ນ; 2) ການສຳຫຼວດ ແລະ ອອກແບບທັງໝົດຕ້ອງຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານການປະຢັດ, ລາຄາຕໍ່ໜ່ວຍຂອງການສຳຫຼວດ ແລະ ອອກແບບຕ້ອງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຢ່າງເປັນທາງການຈາກອົງການທີ່ຮັບຜິດຊອບການອອກແບບ, ຫ້າມປ່ອຍໃຫ້ຕາມລາຄາທີ່ຜູ້ປະກອບການສະເໜີ; ໂຄງການລົງທຶນຂອງລັດທັງໝົດຕ້ອງຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານການຕົກລົງຂອງແຂວງ ແລະ ລັດຖະບານ ແລະ ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກສະພາແຫ່ງຊາດ, ຫຼີກເວັ້ນການລົງທຶນນອກແຜນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກສະພາແຫ່ງຊາດ.