部长决定 关于老挝人民民主共和国畜牧养殖场经营活动的管理

ຂ່່ ການຈັດການດ້ານອາຫານສັດ ການຈັດການດ້ານອາຫານສັດ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານ ດັງນີ້: 1. ອາຫານສຳເລັດຮູບ ຕ້ອງຊື້ຈາກໂຮງງານ ຫລືຜູ້ປະກອບການຂາຍອາຫານສັດ ທີໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ກໍລະນີປະສົມອາຫານສັດໃຊ້ເອງ ຕ້ອງຊື່ອາຫານເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ມີດູນຄ່າທາງດ້ານອາຫານ, ວິຕາມີນ ແລະ ແຮທາດຄົບຖ້ວນ ຈາກໂຮງງານ ຫລືຜູ້ປະກອບການຂາຍອາຫານສັດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຖືກຕ້ອງ ຕາມລະບຽບກົດໝາຍ໌ ແລະສຸດອາຫານປະສົມ ຕ້ອງມີຄຸນະພາບມາດຕະຖານຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນ ປຶມຄູ່ມືມາດຕະຖານດູນນະພາບອາຫານສັດ ແລະສຸດອາຫານສັດ ເລກທີ 0380/ກປ2001, ລົງວັນ ທີ 14 ພຶດສະພາ 2001: 2. ການຂົນສົ່ງອາຫານສັດ ຕ້ອງຂົນສິ່ງດ້ວຍຍານພາຫະນະທີ່ສະອາດ, ແຫ້ງ ແລະຂົນສົ່ງຕາມເສັ້ນທາງ ທີກຳນົດໄວ້; 3. ມີສາງເກັບອາຫານສັດ ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກ ແລະຫ້ອງເກັບອາຫານສັດ ຕ້ອງສາມາດຮັກສາຄຸນນະພາບ ຂອງອາຫານສັດໃຫ້ຢູ່ໃນສະພາບເດີມ, ສາງຕ້ອງສະອາດ, ແຫ້ງ ແລະສາມາດປ້ອງກັນແມງໄມ້ ແລະ ພາຫະນຳເຊື້ອຕ່າງໆ, ມີຖານຮອງພື້ນເພື່ອໃຫ້ອາກາດຖ່າຍເທໄດ້ສະດວກ ຖ້າຮັກສາວັດຖຸດີບທີ່ເປັນວິ ຕາມີນ ແລະແຮ່ທາດຕ່າງໆ ເພືອນຳໃຊ້ປະສົມອາຫານສັດ ໃຫ້ເກັບມ້ຽນໃນຫ້ອງປັບອາກາດ, ຖ້າພົບ ເ ອາຫານສັດຕົກເຮັຍຢູ່ໃນສາງ ຕ້ອງອະນາໄມທຳຄວາມສະອາດ ໂດຍທັນທີ; 4. ຖົງບັນຈຸອາຫານສັດ ຕ້ອງແຫ້ງ, ສະອາດ, ກັນຄວາມຊຸ່ມໄດ້, ບໍ່ມີສານປົນເປືອນ ຫລືສານເດືອບອື່ນ ຫລືວັດຖຸມິພິດ, ປຸ໋ຍ ຫລືວັດຖຸອືນທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດ, ບໍ່ມີສານຕົກຄ້າງຂອງວັດຖຸປົນເປື້ອນ ທ ເຮັດໃຫ້ອາຫານສັດເຊື່ອມຄຸນນະພາບ; 5. ກໍລະນີ ທີ່ບັນຈຸອາຫານສັດໃນສາງໃສ່ໂລ ຕ້ອງມີການທຳຄວວາມສະອາດໃນຖັງໃສ່ໂລທຸກຄັ້ງກ່ອນ ນ້າເຮົາອາຫານຊູດໃຫ່ມາໃສ່; 5. ຕ້ອງມີການກວດກາຄູນະພາບອາຫານສັດ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ ໂດຍການສຸ່ມເອົາຕົວຢ່າງອາຫານສັດສົ່ງ ເຂົ້າຫ້ອງວິໄຈອາຫານສັດ ທີ່ສາມາດເຊື່ອຖືໄດ້ ເພື່ອກວດກາວິເຄາະຄຸນນະພາບອາຫານສັດຢ່າງເປັນ ປະຈຳ, ຈົດບັນທືກ ແລະຕົວຢ່າງນັ້ນ ຕ້ອງເກັບຮັກສາໄວ້ຢ່າງຫ້ອຍ 2 ປີ ເພື່ອສາມາດກວດກາຄືນໄດ້: 7. ຫລິກລ້ຽງການນໍຳເອົາອາຫານຈາກຟາມຫຼຶງໄປລ້ຽງສັດອີກຟາມໜຶ່ງ ແຕ່ຖ້າຫາກຈຳເປັນ ກໍຕ້ອງມີການ ຮັປປະກັນຄວບດຸມບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສ່ຽງການປົນເປືອນຈາກຟາມຫຶ່ງໄປອີກຟາມໜຶ່ງ: ອ. ອາຫານທີ່ໃຊ້ລ້ຽງສັດ ຕ້ອງມີຄຸນນະພາບ ແລະ ໃຫ້ສັດກິນແຕ່ລະລຸ້ນອາຍຸ ຢ່າງເຫາະສົມ; 9. ຕ້ອງຫລືກເວັ່ນການນຳໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອ ປະສົມໃສ່ອາຫານສັດທີ່ມືຈຸດປະສົງໃຫ້ເປັນສານກະຕຸ້ນການ ຈະເລີນເຕີບໂຕຂອງສັດ ທີບໍ່ໄດ້ມີການປະເມີນຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງສັດ . 9. ນັກວິຊາການທີ່ມີດວາມຮູ້ວິຊາຊີບລ້ຽງສັດ ຊັ້ນກາງ ຫລືຊັ້ນສູງ; 4. ຜູ້ລ້ຽງສັດທີ່ຮູ້ຈັກອ່ານພາສາລາວ ຫລື ພາສາຕ່າງປະເທດ ຕ້ອງໄດ້ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມ ໃນການດູແລ ສັດ ເປັນຜູ້ລ້ຽງສັດຕົວຈິງ; 5. ນັກວິຊາການດ້ານອື່ນ ຕາມຄວາມຈຳເປັນ. ສຳລັບຟາມຂະຫາດກາງ ຕ້ອງມີສັດຕະວະແພດ ປະຈຳຟາມຢູ່ຟາມ ເພື່ອດູແລສຸຂະພາບສັດ ແລະສຸຂານາ ໄມພາຍໃນຟາມ. ສັດຕະວະແພດດັງກ່າວ ຕ້ອງມີໃບປະກາສະນິຍະບັດຊັ້ນສູງຂື້ນໄປ ແລະມີປະສົບການມາກ່ອນ. ສຳລັບຟາມຂະໜາດນ້ອຍ ຕ້ອງມີວິຊາການລ້ຽງສັດທີ່ມີໃບປະກາສະນິຍະບັດຊັ້ນກາງຂື້ນໄປປະຈຳຢູ່ຟາມ, ສ່ວນຜູ້ລ້ຽງສັດຕົວຈິງ ແມ່ນກຳມະກອນທີ່ໄດ້ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມດ້ານການລ້ຽງສັດມາແລ້ວເປັນຢ່າງດີ. ບຸກຄະລາກອນທັງໜົດເຫລົານີ້ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການກວດກາສຸຂະພາບເປັນປະຈຳ ຕາມຄວາມຈຳເປັນ. ສຳລັບການປະຕິບັດງານຂອງບຸກຄະລາກອນ ຄວນເອົາໃຈໃສ່ ປະຕິບັດຫລັກການປະຕິບັດງານທີ່ດີ ດັງນີ: 1. ເຄົາລົບກົດລະບຽບຂອງຟາມຢ່າງເຄັງຄັດ ແລະປະຕິບັດແບບບໍ່ມີກໍລະນີຍົກເອັ້ນ: 2. ຜ່ານການຝຶກຣົບຮົມກ່ຽວກັບຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບ:; 3. ຜູ້ລ້ຽງສັດຢູ່ໃນໂຮງລ້ຽງສັດ ຕ້ອງບໍ່ແມ່ນຄົນດຽວກັນກັບຜູ້ຈຳຫ່າຍສັດ ຫລືນຳເອົາສັດໄປຂາຍຢູ່ຕະ ຫລາດ ຫລືເອົາໄປໂຮງຂ້າສັດ; 4. ຜູ້ລ້ຽງສັດ ຕ້ອງບໍ່ລ້ຽງສັດເປັນການສ່ວນຕົວຢູ່ເຮືອນຂອງຕົນ ຫລືໄປກ່ຽວຂ້ອງກັບສັດທີ່ຢູ່ນອກຟາມ; 5. ຖ້າເປັນໄປໄດ້ຜູ້ລ້ຽງສັດ ຄວນອາໄສຢູ່ກັບບ້ານພັກຂອງຟາມລ້ຽງສັດ; 8. ແຂກທີ່ມາຢາມຟາມ ຕ້ອງມີການບັນທຶກ ແລະພົບປະກັນຢູ່ສະຖານທີ່ທີ່ຈັດໄວ້ສະເພາະ; 7. ພະນັກງານຂັບລົດ ຕ້ອງບໍ່ເຂົ້າໄປໃນໂຮງລ້ຽງສັດ; ອ. ພະນັກງານສ້ອມແປງ ທີ່ຜ່ານການສຳພັດກັບສັດອື່ນມາແລ້ວ ກໍ່ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປໃນຟາມ ຍົກເວັ້ນກໍລະນີ ສຸກເສີນ; 9. ຜູ້ສັກຢາວັກຊີນ ຕ້ອງເຮັດພ້າທີ່ສັກຢາເທົ່ານັ້ນ ແລະຜູ້ຊ່ວຍຈັບສັດ ຕ້ອງເຮັດວຽກບໍລິເວນທີ່ກ່ຽວ ຂ້ອງ ທີ່ກຳລັງດຳເນີນການສັກຢາເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ດວນເຂົ້າໄປເຂດອື່ນ ທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງ: 10. ນັກວິຊາການ ທີ່ຈຳເປັນໄປບໍລິການຢູ່ຫລາຍຟາມໃນມື້ດຽວກັນ ຕ້ອງຍຶດຖິຫລັກການຄວາມປອດໄພ ທາງດ້ານຊີວະພາບຢ່າງເຄັງຄັດ, ການເຂົ້າ-ອອກຟາມ໌ ຕ້ອງເລີ່ມຈາກເຂດສະອາດໄປຫາເຂດເປື້ອນ ຖ້າຈຳເປັນ ກໍສາມາດເຮັດຢູ່ເຂດເປືອນກ່ອນໄດ້ ແຕ່ຕ້ອງອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດ ແລະປ່ຽນຖ່າຍເຄື່ອງນຸ່ງທີ , ສະອາດໃຫ່ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນເຂດສະອາດໄດ້.

ການຄຸ້ມຄອງກິດຈະການຟາມລ້ຽງສັດ. ການຄຸ້ມຄອງກິດຈະການຟາມລ້ຽງສັດ ໝາຍເຖິງ ການກຳນົດລະບຽບການ ແລະ ຂັ້ນຕອນການສ້າງຕັ້ງຟາມລ້ຽງສັດ ຕາມມາດຕະຖານດ້ານວິຊາການ ເຊິ່ງລວມທັງຂັ້ນຕອນການລ້ຽງທີ່ດີ ເຊັ່ນ: ການຂໍອະນຸຍາດ, ການອອກໃບອະນຸຍາດ, ການກຳນົດມາດຕະຖານຟາມ, ເງື່ອນໄຂໃນການດຳເນີນການລ້ຽງສັດ, ການປະຕິບັດໜ້າທີ່, ສິດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ປະກອບການຟາມລ້ຽງສັດ, ຕະຫຼອດຮອດລະບົບການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກວດກາຂອງອົງການຄຸ້ມຄອງລັດທຸກລະດັບ.

ຄຳອະທິບາຍຄຳສັບ. ຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບທີ່ໃຊ້ໃນຄຳຕັດສິນໃຈສະບັບນີ້ ມີດັ່ງນີ້: ໃນນັ້ນ, ສ່ວນທີ່ສາມາດລະບຸໄດ້ລວມມີ: ຟາມລ້ຽງສັດເພື່ອປັບປຸງ ແລະ ຂະຫຍາຍພັນ ໝາຍເຖິງ ຟາມລ້ຽງສັດທຸກປະເພດທີ່ຜະລິດເພື່ອຂາຍ ໂດຍອີງຕາມຊະນິດສັດ ແລະ ຈຳນວນສັດທີ່ລ້ຽງໃນແຕ່ລະຟາມ, ມາດຕະຖານຄື: ໄກ່ໄຂ່ພັນ 500 ໂຕຂຶ້ນໄປ, ໄກ່ເນື້ອພັນ 500 ໂຕຂຶ້ນໄປ, ເປັດພັນ 500 ໂຕຂຶ້ນໄປ, ໝູຜູ້ພັນ 1 ໂຕ ແລະ ໝູແມ່ພັນ 20 ໂຕຂຶ້ນໄປ, ງົວຜູ້ພັນ 1 ໂຕ ແລະ ງົວແມ່ພັນ 10 ໂຕຂຶ້ນໄປ; ຄອກສັດແບບເປີດ ໝາຍເຖິງ ຄອກສັດທີ່ສະພາບແວດລ້ອມອ້ອມຮອບຕົວສັດເປັນໄປຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງໄປຕາມສະພາບອາກາດອ້ອມຮອບຄອກ; ຄອກສັດແບບປິດ ໝາຍເຖິງ ຄອກສັດທີ່ສາມາດຄວບຄຸມສະພາບແວດລ້ອມ (ເຊັ່ນ ອຸນຫະພູມ, ຄວາມຊຸ່ມ, ການລະບາຍອາກາດ ແລະ ແສງສະຫວ່າງ) ໃຫ້ເໝາະສົມກັບການດຳລົງຊີວິດຂອງສັດລ້ຽງ ແລະ ສາມາດປ້ອງກັນສັດທີ່ອາດມີພະຍາດໄດ້; ນັກວິຊາການສັດປະຈຳຟາມ ໝາຍເຖິງ ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດວຽກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການລ້ຽງສັດ ແລະ ເປັນພະນັກງານລັດທີ່ມີວິຊາສະເພາະດ້ານສັດປະດົງ; ສັດຕະວະແພດຄຸ້ມຄອງຟາມ ຫຼື ທີ່ປຶກສາດ້ານການລ້ຽງສັດ ໝາຍເຖິງ ສັດຕະວະແພດ ຫຼື ນັກວິຊາການສັດປະດົງ ທີ່ປະຕິບັດວຽກງານບາງເວລາ ຕາມສັນຍາກັບຜູ້ປະກອບການລ້ຽງສັດ; ຜູ້ປະກອບການ ໝາຍເຖິງ ບຸກຄົນ, ຄອບຄົວ ຫຼື ອົງກອນ ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສ້າງຕັ້ງ ແລະ ດຳເນີນທຸລະກິດຟາມລ້ຽງສັດ; ເລກທະບຽນສັດ ໝາຍເຖິງ ການສ້າງເຄື່ອງໝາຍປະຈຳຕົວສັດ ເພື່ອເກັບກຳຂໍ້ມູນ ແລະ ເອກະສານຂອງສັດພໍ່ແມ່ພັນພາຍໃນຟາມ.

ຂອບເຂດການນຳໃຊ້. ຂໍ້ຕົກລົງນີ້ໃຊ້ບັງຄັບກັບບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດການລ້ຽງໄກ່, ລ້ຽງເປັດ, ລ້ຽງໝູ, ລ້ຽງນົກກະທາ ແລະ ລ້ຽງງົວ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການດຳເນີນງານຟາມລ້ຽງສັດ ພາຍໃນດິນແດນ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຕາມລະບຽບການຂອງກົມລ້ຽງສັດ ແລະ ການປະມົງ.

ການຍື່ນຄຳຮ້ອງຂໍສ້າງຕັ້ງຟາມລ້ຽງສັດ. ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນ ທີ່ມີຄວາມປາດຖະໜາຈະສ້າງຕັ້ງ ແລະ ດຳເນີນທຸລະກິດຟາມລ້ຽງສັດ ເພື່ອການຜະລິດເປັນສິນຄ້າ ຕ້ອງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກໜ່ວຍງານຄຸ້ມຄອງວຽກງານສັດປະດົງ ແລະ ສັດຕະວະແພດ ແລະ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ເອກະສານທີ່ຕ້ອງຍື່ນພ້ອມຄຳຮ້ອງຂໍອະນຸຍາດ ມີດັ່ງນີ້: 1. ໃບຄຳຮ້ອງຕາມແບບຟອມທີ່ກຳນົດໂດຍໜ່ວຍງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ... (ຕົ້ນສະບັບ OCR ເສຍຫາຍຈາກການສະແກນ). ຖ້າຟາມຕ້ອງໄດ້ຮັບການປັບປຸງຕາມມາດຕະຖານວິຊາການທີ່ກຳນົດ ໂດຍການຊີ້ນຳຂອງໜ່ວຍງານຄຸ້ມຄອງ; ຖ້າຜູ້ປະກອບການບໍ່ປະຕິບັດ ຫຼື ບໍ່ສາມາດປັບປຸງມາດຕະຖານວິຊາການຕາມການຊີ້ນຳຂອງໜ່ວຍງານຄຸ້ມຄອງຟາມລ້ຽງສັດ ເຊິ່ງອາດສົ່ງຜົນກະທົບຮ້າຍແຮງຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ສັງຄົມ, ໜ່ວຍງານຄຸ້ມຄອງຟາມລ້ຽງສັດ ມີສິດອອກຄຳສັ່ງຍົກເລີກ ແລະ ລາຍງານໃຫ້ໜ່ວຍງານຂັ້ນເທິງ ເພື່ອຖອນໃບອະນຸຍາດດ້ານວິຊາການຟາມລ້ຽງສັດ ແລະ ໃບອະນຸຍາດດຳເນີນທຸລະກິດທີ່ອອກໂດຍພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ການກຳນົດມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງສັດ. ການກຳນົດມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງສັດ ປະກອບດ້ວຍ: ມາດຕະຖານລວມ ແລະ ມາດຕະຖານສະເພາະ. ມາດຕະຖານລວມ ແມ່ນມາດຕະຖານດ້ານເຕັກນິກກ່ຽວກັບການສ້າງຕັ້ງ ແລະ ດຳເນີນງານຟາມລ້ຽງສັດ ເຊັ່ນ: ອົງປະກອບຂອງຟາມລ້ຽງສັດ, ການຄຸ້ມຄອງຟາມລ້ຽງສັດ, ອາຫານ, ນ້ຳໃຊ້, ບຸກຄະລາກອນ, ສຸຂະພາບສັດ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ມາດຕະການສຸກເສີນອື່ນໆ. ມາດຕະຖານສະເພາະ ແມ່ນມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງສັດທີ່ກຳນົດຂຶ້ນຕາມຊະນິດສັດ, ຂະໜາດ ແລະ ຈຸດປະສົງສະເພາະຂອງຟາມລ້ຽງສັດ ເຊັ່ນ: ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງງົວນົມ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງງົວຊີ້ນ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງໝູພັນ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງໝູຊີ້ນ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງແບ້, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງໄກ່ໄຂ່ພັນ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງໄກ່ໄຂ່, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງເປັດໄຂ່, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງໄກ່ຊີ້ນ, ມາດຕະຖານຟາມລ້ຽງນົກກະທາ ແລະ ອື່ນໆ.

ອົງປະກອບຂອງຟາມລ້ຽງສັດ. ຟາມລ້ຽງສັດຕ້ອງມີອົງປະກອບພື້ນຖານດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: 1. ທີ່ຕັ້ງຟາມ: – ຫ່າງຈາກໂຮງງານຊຳລະສັດ ຫຼື ຕະຫຼາດສັດລ້ຽງຂອງຊຸມຊົນຢ່າງໜ້ອຍ 5 ກິໂລແມັດ; – ສາມາດປ້ອງກັນ ແລະ ຄວບຄຸມການນຳເຊື້ອພະຍາດຈາກພາຍນອກເຂົ້າມາໃນຟາມ; – ເປັນເຂດທີ່ມີການລະບາຍອາກາດດີ ແລະ ອາກາດໄຫຼວຽນສະດວກ; – ມີແຫຼ່ງນໍ້າສະອາດພຽງພໍຕະຫຼອດປີ; – ເປັນເຂດທີ່ບໍ່ມີນໍ້າຂັງ ຫຼື ນໍ້າຖ້ວມ; – ຫ່າງໄກຈາກຊຸມຊົນ ແລະ ໄດ້ຮັບການຕົກລົງຈາກອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ໜ່ວຍງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; – ຕັ້ງຢູ່ໃນເຂດທີ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ ຫຼື ໄຟຟ້າ; – ມີເນື້ອທີ່ດິນທີ່ເໝາະສົມກັບຈຳນວນຄອກສັດຂອງຟາມ, ແບ່ງສັດສ່ວນການນຳໃຊ້ດິນ, ແລະ ມີແຜນຜັງການຈັດວາງອາຄານພາຍໃນຟາມ ເຊັ່ນ: ຄອກສັດ ຫຼື ບ່ອນຂັງສັດ, ອາຄານຫ້ອງການ, ຫໍພັກ, ຮົ້ວກັ້ນພາຍໃນ, ບ່ອນລ້າງ ແລະ ຂ້າເຊື້ອ ຫຼື ປ່ຽນເຄື່ອງນຸ່ງ, ບ່ອນເກັບມ້ຽນ ແລະ ຂ້າເຊື້ອ, ສາງອາຫານສັດ ຫຼື ບ່ອນປະສົມອາຫານສັດ, ບ່ອນທຳລາຍຊາກສັດ, ແລະ ບ່ອນບຳບັດ ແລະ ກຳຈັດສິ່ງເສດເຫຼືອຈາກຟາມ. 2. ລັກສະນະຮູບຮ່າງຂອງຟາມ: – ຮົ້ວຄວນຢູ່ຫ່າງຈາກຄອກສັດຢ່າງໜ້ອຍ 10 ແມັດ, ແລະ ມີຄວາມສູງທີ່ສາມາດປ້ອງກັນສັດກະໂດດ ຫຼື ຂຸດເຂົ້າມາໃນຟາມ.

ການຄຸ້ມຄອງຄອກສັດ ແລະ ການດຳເນີນງານພາຍໃນຄອກ. 1. ການຄຸ້ມຄອງຄອກສັດ: — ຕ້ອງມີລະບົບການທຳຄວາມສະອາດ ແລະ ຂ້າເຊື້ອຄອກສັດ ແລະ ຄອກຂັງສັດ ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ; — ຕ້ອງມີລະບົບການກະກຽມຄອກສັດ, ຄອກຂັງສັດ ຫຼື ອຸປະກອນການລ້ຽງ ກ່ອນການນຳສັດແຕ່ລະຮຸ່ນເຂົ້າມາລ້ຽງ. 2. ການດຳເນີນງານພາຍໃນຄອກສັດ: — ຕ້ອງປ່ຽນ ແລະ ໃສ່ພຽງແຕ່ເກີບທີ່ວາງໄວ້ພາຍໃນຄອກສັດ; — ກ່ອນເຂົ້າຄອກສັດ, ຕ້ອງຂ້າເຊື້ອເກີບດ້ວຍນ້ຳຢາຂ້າເຊື້ອທີ່ມີປະສິດທິພາບ; — ກ່ອນເຂົ້າປະຕິບັດງານ, ຕ້ອງລ້າງມືດ້ວຍສະບູ ແລະ ຂ້າເຊື້ອດ້ວຍນ້ຳຢາຂ້າເຊື້ອ; — ເຄື່ອງມື ແລະ ອຸປະກອນພາຍໃນຟາມ ຕ້ອງຜ່ານການລ້າງ, ຂ້າເຊື້ອ ແລະ ຕາກໃຫ້ແຫ້ງ ກ່ອນນຳໃຊ້; — ເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ໃຊ້ພາຍໃນຄອກສັດ ຫ້າມນຳອອກນອກຟາມ, ຕ້ອງຊັກ ແລະ ຂ້າເຊື້ອ ທຸກຄັ້ງຫຼັງການນຳໃຊ້; — ຕ້ອງກຳນົດເຂດພື້ນທີ່ຄອກສັດໃຫ້ຊັດເຈນ, ຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ພື້ນທີ່ ແລະ ເຄື່ອງມືປະສົມປະສານກັນ; — ການເຂົ້າປະຕິບັດງານໃນຄອກສັດ ຕ້ອງດຳເນີນຈາກເຂດສະອາດໄປຫາເຂດປົນເປື້ອນ; — ຕ້ອງປະຕິບັດການວ່າງຄອກ ແລະ ພັກຄອກ ຕາມລະບຽບການ ແລະ ຫຼັກການປ້ອງກັນພະຍາດ; — ຫຼັງຈາກທຳຄວາມສະອາດຄອກສັດສຳເລັດ ຕ້ອງຕາກໃຫ້ແຫ້ງ ແລະ ປິດປະຕູຄອກ, ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຄົນ ຫຼື ສັດ ເຂົ້າໄປປົນເປື້ອນອີກ; — ວັດສະດຸຮອງພື້ນ ຕ້ອງສະອາດ, ແຫ້ງ ແລະ ມາຈາກແຫຼ່ງທີ່ຢືນຢັນວ່າບໍ່ມີການລະບາດຂອງພະຍາດ; — ຝຸ່ນ ແລະ ວັດສະດຸຮອງພື້ນ ຫ້າມກະເຈາະກະຈາຍ, ການຂົນສົ່ງວັດສະດຸດັ່ງກ່າວ ຕ້ອງມີການປົກຄຸມ; — ຂີ້ສັດ ແລະ ວັດສະດຸຮອງພື້ນທີ່ໃຊ້ແລ້ວ ຕ້ອງນຳໄປຍັງບ່ອນເກັບມ້ຽນສະເພາະ, ວັດສະດຸຮອງພື້ນທີ່ໃຊ້ແລ້ວ ຫ້າມນຳມາໃຊ້ຄືນ. 3. ການກະກຽມກ່ອນນຳສັດໃໝ່ເຂົ້າມາລ້ຽງ: — ຕ້ອງບຳລຸງຮັກສາຄອກສັດ ແລະ ອຸປະກອນການລ້ຽງ ຕາມຫຼັກອະນາໄມ ຢ່າງເໝາະສົມ; — ຄອກຂັງສັດ ແລະ ບ່ອນໃສ່ອາຫານ ຕ້ອງຮັກສາໃຫ້ສະອາດ ແລະ ແຫ້ງ; — ປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມພາຍໃນຄອກສັດ ເພື່ອຄວາມສະດວກໃນການປະຕິບັດງານ; — ບຳລຸງຮັກສາຄອກສັດ ແລະ ຄອກຂັງສັດ ໃຫ້ປອດໄພຕໍ່ສັດ ແລະ ຜູ້ປະຕິບັດງານ; — ຫຼັງຈາກສັດແຕ່ລະຮຸ່ນຖືກຈຳໜ່າຍ ຫຼື ຂາຍອອກໄປ, ຕ້ອງລ້າງ, ທຳຄວາມສະອາດ ແລະ ຂ້າເຊື້ອຄອກຂັງສັດ ທຸກຄັ້ງ, ແລະ ຕ້ອງວ່າງຄອກ ແລະ ພັກຄອກ ໄລຍະເວລາທີ່ເໝາະສົມ ກ່ອນນຳສັດຮຸ່ນໃໝ່ເຂົ້າມາ; — ໃນຟາມລ້ຽງສັດທີ່ທັນສະໄໝ ທີ່ມີອຸປະກອນເຄື່ອງຈັກອັດຕະໂນມັດບາງສ່ວນ (ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງໃຫ້ອາຫານ, ເຄື່ອງໃຫ້ນ້ຳ, ເຄື່ອງຄວບຄຸມອຸນຫະພູມ, ເຄື່ອງລະບາຍອາກາດ ແລະ ອຸປະກອນຄວບຄຸມເອເລັກໂຕຣນິກຕ່າງໆ) ຕ້ອງກວດກາທຸກວັນ, ຖ້າມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ຕ້ອງສ້ອມແປງ ຫຼື ມີອຸປະກອນສຳຮອງ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງສັດ; — ຕ້ອງຕິດຕັ້ງໄຟສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງທົ່ວເຖິງພາຍໃນຄອກສັດ ແລະ ກວດກາລະບົບໄຟສ່ອງສະຫວ່າງເປັນປະຈຳ. 4. ການຄຸ້ມຄອງພື້ນທີ່ອ້ອມຂ້າງຄອກສັດ: — ບໍ່ຄວນລ້ຽງສັດຊະນິດອື່ນປະສົມປະສານ; — ຕ້ອງມີມາດຕະການປ້ອງກັນສັດທີ່ເປັນພາຫະນຳພະຍາດ ເຂົ້າສູ່ຄອກສັດ; — ພື້ນທີ່ອ້ອມຂ້າງຄອກສັດ ຢ່າງໜ້ອຍ 3 ແມັດ ຕ້ອງຕັດຫຍ້າ, ກວາດ ແລະ ກຳຈັດສິ່ງເສດເຫຼືອຕ່າງໆ ເພື່ອຮັກສາຄວາມສະອາດ, ປ້ອງກັນການອາໄສຂອງສັ

ເອກະສານບັນທຶກຟາມ. – ການກຳນົດມາດຕະການຄວບຄຸມພະຍາດ ແລະ ຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບ; – ການຕິດຕາມ, ຄິດໄລ່ຂໍ້ມູນຜົນຜະລິດ ຫຼື ການວິເຄາະທາງດ້ານເສດຖະກິດກ່ຽວກັບລາຄາສັດ, ອາຫານສັດ ແລະ ສາຍພັນສັດ. ຄູ່ມືການຈັດການຟາມ: – ເອກະສານຄູ່ມືການຈັດການຟາມທີ່ລະບຸຂັ້ນຕອນການດຳເນີນງານພາຍໃນຟາມຢ່າງລະອຽດ; – ຄູ່ມືແຜນການຜະລິດປະຈຸບັນ; – ເອກະສານການວິເຄາະຄວາມສ່ຽງ, ຈຸດສຳຄັນ ແລະ ອັນຕະລາຍ; – ຜົນການກວດສອບ ແລະ ຕິດຕາມແຜນການຜະລິດ; – ເອກະສານການຈັດການຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບ; – ຄູ່ມືຫຼັກການ ແລະ ວິທີການລ້ຽງສັດ.

ການຄຸ້ມຄອງອາຫານສັດ. ການຄຸ້ມຄອງອາຫານສັດຕ້ອງປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານດັ່ງນີ້: 1. ອາຫານສັດສຳເລັດຮູບຕ້ອງຊື້ຈາກໂຮງງານ ຫຼື ຜູ້ປະກອບການອາຫານສັດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ເມື່ອປະສົມອາຫານສັດເອງ, ຕ້ອງຊື້ອາຫານສັດຂຸ້ນທີ່ມີຄຸນຄ່າທາງໂພຊະນາການ, ວິຕາມິນ ແລະ ແຮ່ທາດຄົບຖ້ວນ ຈາກໂຮງງານ ຫຼື ຜູ້ປະກອບການອາຫານສັດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ການປະສົມອາຫານສັດຕ້ອງເປັນໄປຕາມມາດຕະຖານຄຸນນະພາບທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນເອກະສານສະບັບເລກທີ 0380/ກປ2001, ວັນທີ 14 ພຶດສະພາ 2001 ວ່າດ້ວຍຄູ່ມືມາດຕະຖານຄຸນນະພາບອາຫານສັດ. 2. ການຂົນສົ່ງອາຫານສັດຕ້ອງໃຊ້ພາຫະນະທີ່ສະອາດ, ແຫ້ງ, ແລະ ຂົນສົ່ງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ກຳນົດ. 3. ຕ້ອງມີສາງອາຫານສັດແຍກຕ່າງຫາກ, ຫ້ອງເກັບຮັກສາອາຫານສັດຕ້ອງສາມາດຮັກສາຄຸນນະພາບອາຫານສັດໃຫ້ຢູ່ໃນສະພາບເດີມ, ສາງຕ້ອງສະອາດ, ແຫ້ງ, ສາມາດປ້ອງກັນແມງໄມ້ ແລະ ພາຫະນຳເຊື້ອພະຍາດຕ່າງໆ, ມີຊັ້ນຮອງພື້ນເພື່ອໃຫ້ອາກາດຖ່າຍເທໄດ້ດີ; ຖ້າເກັບຮັກສາວັດຖຸດິບທີ່ໃຊ້ເປັນວິຕາມິນ ແລະ ແຮ່ທາດເພື່ອປະສົມອາຫານສັດ, ຕ້ອງເກັບໄວ້ໃນຫ້ອງປັບອາກາດ; ຖ້າພົບອາຫານສັດຫຼົ່ນຢູ່ໃນສາງ, ຕ້ອງທຳຄວາມສະອາດທັນທີ. 4. ຖົງບັນຈຸອາຫານສັດຕ້ອງແຫ້ງ, ສະອາດ, ກັນຄວາມຊຸ່ມ, ບໍ່ມີສິ່ງປົນເປື້ອນ ຫຼື ສານອັນຕະລາຍອື່ນໆ, ສານພິດ, ປຸ໋ຍ ຫຼື ສິ່ງອື່ນທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັດ, ບໍ່ມີສານຕົກຄ້າງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຸນນະພາບອາຫານສັດເສື່ອມໂຊມ. 5. ຖ້າເກັບອາຫານສັດໃນຖັງ (ຖັງໃຫຍ່) ພາຍໃນສາງ, ກ່ອນບັນຈຸອາຫານສັດຊຸດໃໝ່ແຕ່ລະຄັ້ງ ຕ້ອງທຳຄວາມສະອາດຖັງນັ້ນ. 6. ຕ້ອງກວດກາຄຸນນະພາບອາຫານສັດເປັນປະຈຳ, ໂດຍການສຸ່ມເອົາຕົວຢ່າງອາຫານສັດໄປສົ່ງຫ້ອງທົດລອງອາຫານສັດທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ ເພື່ອວິເຄາະຄຸນນະພາບອາຫານສັດເປັນປະຈຳ, ບັນທຶກຜົນ, ແລະ ຕ້ອງເກັບຮັກສາຕົວຢ່າງນັ້ນຢ່າງໜ້ອຍ 2 ປີ ເພື່ອກວດສອບຄືນ. 7. ຄວນຫຼີກລ່ຽງການນຳອາຫານສັດຈາກຟາມໜຶ່ງໄປໃຫ້ອີກຟາມໜຶ່ງ, ຖ້າມີຄວາມຈຳເປັນແທ້, ຕ້ອງມີມາດຕະການຄຸ້ມຄອງເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການປົນເປື້ອນຂ້າມຟາມ. 8. ອາຫານສັດທີ່ໃຊ້ລ້ຽງຕ້ອງມີຄຸນນະພາບ ແລະ ໃຫ້ອາຫານສັດຢ່າງເໝາະສົມຕາມໄລຍະອາຍຸແຕ່ລະວັນ. 9. ຕ້ອງຫຼີກລ່ຽງການໃຊ້ຢາຕ້ານເຊື້ອທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຜ່ານການປະເມີນຄວາມສ່ຽງດ້ານສຸຂະພາບ ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງສັດ ປະສົມໃສ່ອາຫານສັດ ເພື່ອຈຸດປະສົງສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕຂອງສັດ.

ບຸກຄະລາກອນຟາມ. ຟາມລ້ຽງສັດຕ້ອງມີບຸກຄະລາກອນດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ມີນັກວິຊາການດ້ານການລ້ຽງສັດທີ່ມີລະດັບປານກາງ ຫຼື ສູງ; ຜູ້ລ້ຽງສັດຕົວຈິງທີ່ສາມາດອ່ານພາສາລາວ ຫຼື ພາສາຕ່າງປະເທດ ແລະ ຕ້ອງຜ່ານການຝຶກອົບຮົມການດູແລສັດ; ແລະ ນັກວິຊາການດ້ານອື່ນໆ ຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ຟາມຂະໜາດກາງຕ້ອງມີສັດຕະວະແພດປະຈຳຟາມ ເພື່ອດູແລສຸຂະພາບ ແລະ ອະນາໄມຂອງສັດພາຍໃນຟາມ, ສັດຕະວະແພດດັ່ງກ່າວຕ້ອງມີວຸດທິບັດລະດັບສູງຂຶ້ນໄປ ແລະ ມີປະສົບການ. ຟາມຂະໜາດນ້ອຍຕ້ອງມີນັກວິຊາການດ້ານການລ້ຽງສັດປະຈຳຟາມທີ່ມີວຸດທິບັດລະດັບປານກາງຂຶ້ນໄປ, ຜູ້ລ້ຽງສັດຕົວຈິງແມ່ນຄົນງານທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມດ້ານການລ້ຽງສັດຢ່າງດີ. ບຸກຄະລາກອນທັງໝົດຂ້າງເທິງຕ້ອງໄດ້ຮັບການກວດສຸຂະພາບເປັນປະຈຳຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ໃນການດຳເນີນງານຂອງບຸກຄະລາກອນ, ຄວນເອົາໃຈໃສ່ປະຕິບັດຕາມຫຼັກການປະຕິບັດທີ່ດີດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: 1. ເຄົາລົບກົດລະບຽບຂອງຟາມຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ປະຕິບັດໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ; 2. ຜ່ານການຝຶກອົບຮົມດ້ານຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບ; 3. ຜູ້ລ້ຽງສັດພາຍໃນຄອກຕ້ອງບໍ່ແມ່ນຄົນດຽວກັນກັບຜູ້ຂາຍສັດ ຫຼື ຜູ້ນຳສັດໄປຂາຍຕະຫຼາດ ຫຼື ໄປໂຮງງານຊຳລະ; 4. ຜູ້ລ້ຽງສັດຕ້ອງບໍ່ລ້ຽງສັດສ່ວນຕົວຢູ່ເຮືອນ ຫຼື ສຳຜັດກັບສັດພາຍນອກຟາມ; 5. ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ຜູ້ລ້ຽງສັດຄວນພັກອາໄສຢູ່ໃນຫໍພັກຂອງຟາມ; 6. ແຂກທີ່ມາຢ້ຽມຢາມຕ້ອງລົງທະບຽນ ແລະ ພົບປະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ກຳນົດ; 7. ຄົນຂັບລົດຕ້ອງບໍ່ເຂົ້າໄປໃນຄອກສັດ; 8. ຜູ້ຊ່ອມແປງທີ່ສຳຜັດກັບສັດອື່ນບໍ່ຄວນເຂົ້າມາໃນຟາມ, ຍົກເວັ້ນກໍລະນີສຸກເສີນ; 9. ຜູ້ສັກຢາວັກຊີນຄວນເຮັດວຽກສັກຢາເທົ່ານັ້ນ, ຜູ້ຊ່ວຍຈັບສັດຄວນເຮັດວຽກສະເພາະໃນເຂດທີ່ກຳລັງສັກຢາ, ບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປໃນເຂດອື່ນທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງ; 10. ນັກວິຊາການທີ່ຕ້ອງໄປຮັບໃຊ້ຫຼາຍຟາມໃນມື້ດຽວ, ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຫຼັກການຄວາມປອດໄພທາງຊີວະພາບຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ເຂົ້າ-ອອກຟາມຕ້ອງເດີນທາງຈາກເຂດສະອາດໄປຫາເຂດປົນເປື້ອນ, ຖ້າຈຳເປັນອາດເຮັດວຽກໃນເຂດປົນເປື້ອນກ່ອນ, ແຕ່ຕ້ອງລ້າງຕົວ ແລະ ປ່ຽນເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ສະອາດກ່ອນເຂົ້າເຂດສະອາດ.

ການຈັດການດ້ານສຸຂະພາບສັດ ການຈັດການດ້ານສຸຂະພາບສັດ ແມ່ນການນຳໃຊ້ມາດຕະການຕ່າງໆ ດ້ານສັດຕະວະແພດ ເຊັນ: ການປ້ອງ ກັນ ແລະຄວບຄູມພະຍາດ, ການປິ່ນປົວພະຍາດສັດ ແລະການຄວບຄຸມສັດທີ່ເປັນພາຫະນຳເຊື້ອພະຍາດ ບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າ ມາສຳພັດກັບສັດໃນຟາມ ໂດຍມີການຈັດການ ດັງນີ້: 1. ການກັນ, ຄວບຄຸມ ພະຍາດສັດຢູ່ໃນຟາມ: -- ຟາມລ້ຽງສັດ ຕ້ອງມືລະບົບເຝົ່າລະວັງ, ກັນ ແລະຄວບຄຸມພະຍາດສັດ ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ: -- ຟາມລ້ຽງສັດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຟາມລ້ຽງສັດຂະຫາດໃຫ່ຍ ຕ້ອງມືສັດຕະວະແພດ ຫລືມີທີ່ປຶກ ສາດ້ານສຸຂະພາບສັດປະຈຳຟາມ ແລະຕ້ອງແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ລ້ຽງສັດປະຈຳຢູ່ຟາມ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍສັດຕະວະ ແພດ ເພື່ອຮັບຜິດຊອບຕິດຕາມສະພາບຂອງສັດ ທັງເປັນຜູ້ລາຍງານໃຫ້ແກ່ສັດຕະວະແພດ ປະຈຳ ຟາມ ຮັບຊາບສະພາບ ຂອງຟາມໃນແຕ່ລະວັນ: 6 <, ຕ້ອງມີການອະນາໄມຂ້າເຊື້ອອຸປະກອນສັດຕະວະແພດຢ່າງເຫາະສົມທັງກ່ອນ ແລະຫລັງການນໍຳ ໃຊ້ , ເກັບຮັກສາເຄື່ອງມືໄວ້ ບ່ອນທີ່ປອດໄພ ແລະທຳລາຍເຂັມ ແລະກ້ອງສືດຢາທີໃຊ້ແລ້ວ ຫລື ສິ່ງເສດເຫລືອຈາກການນຳໃຊ້ຢາຢ່າງ ຖືກຫລັກການ. 3. ການຄວບຄຸມສັດທີ່ເປັນພາຫະນໍຳເຊື້ອພະຍາດ ບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າມາສຳພັດກັບສັດໃນຟາມ: -- ຟາມລ້ຽງສັດ ຕ້ອງມີລະບົບການກັນ ແລະຄວບດຸມສັດທີ່ເປັນພາຫະນຳເຊື້ອພະຍາດເປັນຢ່າງດີ ແລະ ຕ້ອງມີການຄວບຄຸມ ສັດຈຳພວກຫາ, ແມວ, ນົກ, ຫ, ແມງໄມ້, ແມງວັນ ຫລືແມງດູດ ເລືອດ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະສະຫຳສະເຫື; -- ການນຳໃຊ້ວັດຖຸຮອງພື້ນຄອກສັດ ຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າວັດຖຸດັງກ່າວ ນຳມາຈາກແຫ່ລງທີບໍ່ມີພະ ຍາດລະບາດ ແລະເປັນແຫລ່ງທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ວ່າປອດໄພເຫາະສົມສຳລັບເປັນສິ່ງປູຮອງພື້ນດອກສັດ, ການນຳໃຊ້ວັດຖຸຮອງພື້ນ ຕ້ອງມີການປ່ຽນຖ່າຍຢ່າງເປັນປະຈຳ ແລະຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າ ກ່ອນນຳ ສັດຊຸດໃຫ່ເຂົ້າມາລ້ຽງ ວັດຖຸຮອງພື້ນທີ່ໃຊ້ນັ້ນ ຕ້ອງໃຫ່ ແລະໄດ້ຮັບການຂ້າເຊື້ອແລ້ວເທົ່ານັ້ນ.