中华人民共和国政府和老挝人民民主共和国政府关于对所得避免双重征税和防止偷漏税的协定
ສັນຍາ ລະຫວ່າງ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນ ຈີນ ແລະ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ລາວ ກ່ຽວກັບ ການ ຫຼີກ ລ່ຽງ ການ ເກັບ ພາສີ ສອງ ເທື່ອ ແລະ ການ ປ້ອງກັນ ການ ຫຼົບ ຫຼີກ ພາສີ ກ່ຽວ ກັບ ພາສີ ລາຍ ໄດ້
Agreement between the Government of the People's Republic of China and the Government of the Lao People's Democratic Republic for the Avoidance of Double Taxation and the Prevention of Fiscal Evasion with respect to Taxes on Income
简介
本协定是中国与老挝1999年1月25日在北京签署、1999年6月23日生效的对所得避免双重征税和防止偷漏税的双边税收协定(DTA),适用于缔约国一方或双方居民的人(第一条),涵盖对所得征收的各类税收——老挝方为企业利润(所得)税、个人所得税,中国方为个人所得税、外商投资企业和外国企业所得税(第二条)。协定按OECD范本结构界定居民(第四条)与常设机构(建筑工地等连续十二个月以上构成,第五条),划分营业利润(第七条)、国际运输(仅总机构所在国征税,第八条)、关联企业转让定价调整(第九条)等征税权。对消极所得设限制税率:股息上限为总额5%(第十条);利息在老挝5%、在中国10%,付给对方政府的利息免税(第十一条);特许权使用费在老挝5%、在中国10%(第十二条)。另规定财产收益(第十三条)、独立与非独立个人劳务(第十四、十五条,183天规则)、董事费、艺术家和运动员、退休金、政府服务、教师和研究人员(三年免税)、学生、其他所得等(第十六至二十二条)。消除双重征税采抵免法(第二十三条),并设无差别待遇(第二十四条)、相互协商程序(第二十五条)、情报交换(第二十六条)、外交领事人员税收特权(第二十七条)等条款。协定无固定期限,生效满五年后任一方可于历年六月三十日前经外交途径书面通知终止(第二十九条)。对中老两国跨境投资者和劳务、技术、股权所得,本协定是确定征税权归属、适用限制税率与申请抵免、消除双重征税的核心依据。
Summary
This is the bilateral tax treaty (DTA) between China and the Lao PDR for the avoidance of double taxation and the prevention of fiscal evasion with respect to taxes on income, signed at Beijing on 25 January 1999 and in force from 23 June 1999. It applies to persons who are residents of one or both Contracting States (Article 1) and covers taxes on income — in Laos the profit (income) tax on enterprises and the individual income tax, and in China the individual income tax and the income tax on enterprises with foreign investment and foreign enterprises (Article 2). Following the OECD Model structure, it defines residence (Article 4) and the permanent establishment (a building site constitutes one if it lasts more than twelve months, Article 5), and allocates taxing rights over business profits (Article 7), international transport (taxable only in the State of the head office, Article 8) and associated enterprises (Article 9). Reduced rates cap source taxation of passive income: dividends at 5% (Article 10); interest at 5% in Laos and 10% in China, with interest paid to the other Government exempt (Article 11); royalties at 5% in Laos and 10% in China (Article 12). It also governs capital gains (Article 13), independent and dependent personal services (Articles 14-15, 183-day rule), directors' fees, artistes and sportsmen, pensions, government service, teachers and researchers (three-year exemption), students and other income (Articles 16-22). Double taxation is relieved by the credit method (Article 23), with provisions on non-discrimination (Article 24), the mutual agreement procedure (Article 25), exchange of information (Article 26) and the fiscal privileges of diplomats and consular officials (Article 27). The treaty has no fixed term and may be terminated through diplomatic channels after five years in force (Article 29). For cross-border investors and providers of services, technology and equity income between the two countries, it is the core basis for allocating taxing rights, applying reduced rates and claiming credits to eliminate double taxation.
ບົດສະຫຼຸບ
ສັນຍານີ້ ແມ່ນ ສັນຍາ ພາສີ ສອງ ຝ່າຍ (DTA) ລະຫວ່າງ ຈີນ ກັບ ລາວ ກ່ຽວ ກັບ ການ ຫຼີກ ລ່ຽງ ການ ເກັບ ພາສີ ສອງ ເທື່ອ ແລະ ການ ປ້ອງກັນ ການ ຫຼົບ ຫຼີກ ພາສີ ດ້ານ ລາຍ ໄດ້, ໄດ້ ເຊັນ ຢູ່ ນະຄອນ ປັກກິ່ງ ວັນທີ 25 ມັງກອນ 1999 ແລະ ມີ ຜົນ ບັງຄັບ ໃຊ້ ວັນທີ 23 ມິຖຸນາ 1999. ສັນຍາ ນຳໃຊ້ ກັບ ບຸກຄົນ ທີ່ ເປັນ ຜູ້ ຢູ່ ອາໄສ ຂອງ ຄູ່ ສັນຍາ ຝ່າຍ ໃດ ໜຶ່ງ ຫຼື ທັງ ສອງ ຝ່າຍ (ມາດຕາ 1), ກວມ ເອົາ ພາສີ ທີ່ ເກັບ ຈາກ ລາຍ ໄດ້ (ມາດຕາ 2). ສັນຍາ ກຳນົດ ນິຍາມ ຜູ້ ຢູ່ ອາໄສ (ມາດຕາ 4) ແລະ ສະຖານ ປະກອບ ການ ຖາວອນ (ມາດຕາ 5), ແບ່ງ ສິດ ໃນ ການ ເກັບ ພາສີ ກຳໄລ ທຸລະກິດ (ມາດຕາ 7), ການ ຂົນສົ່ງ ສາກົນ (ມາດຕາ 8) ແລະ ອື່ນໆ. ສຳລັບ ລາຍ ໄດ້ ຕັ້ງ ຮັບ: ເງິນ ປັນ ຜົນ ບໍ່ ເກີນ 5% (ມາດຕາ 10); ດອກ ເບ້ຍ ຢູ່ ລາວ 5% ຢູ່ ຈີນ 10% (ມາດຕາ 11); ຄ່າ ສິດ ນຳໃຊ້ ຢູ່ ລາວ 5% ຢູ່ ຈີນ 10% (ມາດຕາ 12). ການ ລົບ ລ້າງ ການ ເກັບ ພາສີ ສອງ ເທື່ອ ໃຊ້ ວິທີ ຫັກ ພາສີ (ມາດຕາ 23), ພ້ອມ ທັງ ມີ ການ ປະຕິບັດ ບໍ່ ຈຳແນກ (ມາດຕາ 24), ຂັ້ນ ຕອນ ການ ປຶກສາ ຫາລື ເຊິ່ງ ກັນ ແລະ ກັນ (ມາດຕາ 25) ແລະ ການ ແລກ ປ່ຽນ ຂໍ້ ມູນ (ມາດຕາ 26). ສັນຍາ ມີ ຜົນ ບັງຄັບ ໃຊ້ ໄລຍະ ຍາວ ໂດຍ ສາມາດ ຍົກ ເລີກ ໄດ້ ພາຍ ຫຼັງ ມີ ຜົນ ບັງຄັບ ໃຊ້ ຄົບ ຫ້າ ປີ (ມາດຕາ 29).
条文
第0条
中华人民共和国政府和老挝人民民主共和国政府，愿意缔结关于对所得避免双重征税和防止偷漏税的协定，达成协议如下：
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນ ຈີນ ແລະ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ລາວ, ມີ ຄວາມ ປາຖະໜາ ທີ່ ຈະ ສ້າງ ສັນຍາ ກ່ຽວ ກັບ ການ ຫຼີກ ລ່ຽງ ການ ເກັບ ພາສີ ສອງ ເທື່ອ ແລະ ການ ປ້ອງກັນ ການ ຫຼົບ ຫຼີກ ພາສີ ກ່ຽວ ກັບ ພາສີ ລາຍ ໄດ້, ໄດ້ ຕົກລົງ ກັນ ດັ່ງ ນີ້:
第1条
第1条 人的范围
本协定适用于缔约国一方或者同时为双方居民的人。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 1 ຂອບເຂດບຸກຄົນ
ສັນຍານີ້ໃຊ້ກັບບຸກຄົນທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ ຫຼືທັງສອງຝ່າຍ.
第2条
第二条 税种范围
一、本协定适用于由缔约国一方或其地方当局对所得征收的所有税收，不论其征收方式如何。
二、对全部所得或某项所得征收的税收，包括对来自转让动产或不动产的收益征收的税收以及对资本增值征收的税收，应视为对所得征收的税收。
三、本协定特别适用的现行税种是：
（一）在老挝人民民主共和国：
1. 企业利润（所得）税；
2. 个人所得税；
（以下简称“老挝税收”）
（二）在中华人民共和国：
1. 个人所得税；
2. 外商投资企业和外国企业所得税。
（以下简称“中国税收”）
四、本协定也适用于本协定签订之日后征收的属于增加或者代替现行税种的相同或者实质相似的税收。缔约国双方主管当局应将各自税法所作出的实质变动，在其变动后的适当时间内通知对方。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 2 ຂອບເຂດພາສີ
1. ສັນຍາສະບັບນີ້ໃຊ້ກັບພາສີທັງໝົດທີ່ເກັບຈາກລາຍໄດ້ໂດຍລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາຝ່າຍໃດໜຶ່ງ ຫຼື ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຂອງລັດນັ້ນ, ບໍ່ວ່າຈະເກັບໃນລັກສະນະໃດ.
2. ພາສີທີ່ເກັບຈາກລາຍໄດ້ທັງໝົດ ຫຼື ລາຍໄດ້ບາງປະເພດ, ລວມທັງພາສີທີ່ເກັບຈາກກຳໄລທີ່ໄດ້ຈາກການໂອນຊັບສິນເຄື່ອນທີ່ ຫຼື ອະສັງຫາລິມະຊັບ ແລະ ພາສີທີ່ເກັບຈາກການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງທຶນ, ໃຫ້ຖືວ່າເປັນພາສີທີ່ເກັບຈາກລາຍໄດ້.
3. ພາສີທີ່ມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນທີ່ສັນຍາສະບັບນີ້ໃຊ້ໂດຍສະເພາະແມ່ນ:
(ກ) ໃນສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ:
1. ພາສີກຳໄລ (ລາຍໄດ້) ຂອງວິສາຫະກິດ;
2. ພາສີລາຍໄດ້ຂອງບຸກຄົນ;
(ຕໍ່ໄປນີ້ເອີ້ນວ່າ “ພາສີລາວ”)
(ຂ) ໃນສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ:
1. ພາສີລາຍໄດ້ຂອງບຸກຄົນ;
2. ພາສີລາຍໄດ້ຂອງວິສາຫະກິດທີ່ມີການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ ແລະ ວິສາຫະກິດຕ່າງປະເທດ.
(ຕໍ່ໄປນີ້ເອີ້ນວ່າ “ພາສີຈີນ”)
4. ສັນຍາສະບັບນີ້ຍັງໃຊ້ກັບພາສີທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນ ຫຼື ຄ້າຍຄືກັນຢ່າງແທ້ຈິງ ທີ່ເກັບພາຍຫຼັງວັນທີ່ໄດ້ລົງນາມໃນສັນຍາສະບັບນີ້ ເຊິ່ງເປັນການເພີ່ມ ຫຼື ແທນທີ່ພາສີທີ່ມີຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຜູ້ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາທັງສອງຝ່າຍຈະແຈ້ງໃຫ້ກັນແລະກັນຊາບເຖິງການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນຂອງກົດໝາຍພາສີຂອງຕົນ ພາຍໃນໄລຍະເວລາທີ່ເໝາະສົມຫຼັງຈາກການປ່ຽນແປງນັ້ນ.
第3条
第三条 一般定义
一、在本协定中，除上下文另有解释的以外：
（一）“老挝”一语是指老挝人民民主共和国，用于地理概念时是指老挝全部领土，包括领水，以及根据老挝法律和国际法，老挝拥有勘探和开发水底、底土及上覆水域的自然资源的主权权利的领水以外的区域；
（二）“中国”一语是指中华人民共和国；用于地理概念时，是指实施有关中国税收法律的所有中华人民共和国领土，包括领海，以及根据国际法，中华人民共和国拥有勘探和开发海底和底土资源以及海底以上水域资源的主权权利的领海以外的区域；
（三）“缔约国一方”和“缔约国另一方”的用语，按照上下文，是指老挝或者中国；
（四）“税收”一语按照上下文，是指老挝税收或者中国税收；
（五）“人”一语包括个人、公司和其他团体；
（六）“公司”一语是指法人团体或者在税收上视同法人团体的实体；
（七）“缔约国一方企业”和“缔约国另一方企业”的用语，分别指缔约国一方居民经营的企业和缔约国另一方居民经营的企业；
（八）“国民”一语是指：
1. 任何具有缔约国一方国籍的个人；
2. 任何按照缔约国一方现行法律取得其地位的法人、合伙企业或团体；
（九）“国际运输”一语是指在缔约国一方设有总机构的企业以船舶、飞机或公路车辆经营的运输，不包括仅在缔约国另一方各地之间以船舶、飞机或公路车辆经营的运输；
（十）“主管当局”一语，在老挝方面是指财政部或其授权的代表；在中国方面是指国家税务总局或其授权的代表。
二、缔约国一方在实施本协定时，对于未经本协定明确定义的用语，除上下文另有解释的以外，应当具有该缔约国适用于本协定的税种的法律所规定的含义。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 3 ຄຳນິຍາມທົ່ວໄປ
1. ໃນສັນຍາສະບັບນີ້, ເວັ້ນເສຍແຕ່ບໍລິບົດຈະກຳນົດເປັນຢ່າງອື່ນ:
(ກ) ຄຳວ່າ “ລາວ” ໝາຍເຖິງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ; ເມື່ອໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍທາງພູມສາດ, ໝາຍເຖິງ ດິນແດນທັງໝົດຂອງລາວ, ລວມທັງທະເລອານາເຂດ, ແລະ ເຂດນອກທະເລອານາເຂດ ທີ່ລາວມີສິດອະທິປະໄຕ ໃນການສຳຫຼວດ ແລະ ຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ຢູ່ໃຕ້ພື້ນທະເລ, ຊັ້ນດິນໃຕ້ພື້ນທະເລ ແລະ ຊັ້ນນ້ຳເທິງ ຕາມກົດໝາຍລາວ ແລະ ກົດໝາຍສາກົນ;
(ຂ) ຄຳວ່າ “ຈີນ” ໝາຍເຖິງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ; ເມື່ອໃຊ້ໃນຄວາມໝາຍທາງພູມສາດ, ໝາຍເຖິງ ດິນແດນທັງໝົດຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ ທີ່ນຳໃຊ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີຂອງຈີນ, ລວມທັງທະເລອານາເຂດ, ແລະ ເຂດນອກທະເລອານາເຂດ ທີ່ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ ມີສິດອະທິປະໄຕ ໃນການສຳຫຼວດ ແລະ ຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນ ຢູ່ໃຕ້ພື້ນທະເລ ແລະ ຊັ້ນດິນໃຕ້ພື້ນທະເລ ແລະ ຊັບພະຍາກອນໃນຊັ້ນນ້ຳເທິງພື້ນທະເລ ຕາມກົດໝາຍສາກົນ;
(ຄ) ຄຳວ່າ “ລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ” ແລະ “ລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ” ຕາມບໍລິບົດ, ໝາຍເຖິງ ລາວ ຫຼື ຈີນ;
(ງ) ຄຳວ່າ “ພາສີ” ຕາມບໍລິບົດ, ໝາຍເຖິງ ພາສີລາວ ຫຼື ພາສີຈີນ;
(ຈ) ຄຳວ່າ “ບຸກຄົນ” ລວມເຖິງ ບຸກຄົນທຳມະດາ, ບໍລິສັດ ແລະ ກຸ່ມຄົນອື່ນໆ;
(ສ) ຄຳວ່າ “ບໍລິສັດ” ໝາຍເຖິງ ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ຫົວໜ່ວຍທີ່ຖືເປັນນິຕິບຸກຄົນ ໃນດ້ານພາສີ;
(ຊ) ຄຳວ່າ “ວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ” ແລະ “ວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ” ໝາຍເຖິງ ວິສາຫະກິດທີ່ດຳເນີນການໂດຍຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ ແລະ ວິສາຫະກິດທີ່ດຳເນີນການໂດຍຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ຕາມລຳດັບ;
(ຍ) ຄຳວ່າ “ຄົນສັນຊາດ” ໝາຍເຖິງ:
1. ບຸກຄົນທຳມະດາທີ່ມີສັນຊາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ;
2. ນິຕິບຸກຄົນ, ຫຸ້ນສ່ວນ ຫຼື ກຸ່ມຄົນ ທີ່ໄດ້ຮັບສະຖານະພາບຕາມກົດໝາຍທີ່ປະຈຸບັນຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ;
(ດ) ຄຳວ່າ “ການຂົນສົ່ງລະຫວ່າງປະເທດ” ໝາຍເຖິງ ການຂົນສົ່ງໂດຍເຮືອ, ຍົນ ຫຼື ລົດບັນທຸກ ທີ່ດຳເນີນການໂດຍວິສາຫະກິດທີ່ມີສຳນັກງານໃຫຍ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ, ບໍ່ລວມເຖິງ ການຂົນສົ່ງທີ່ດຳເນີນການສະເພາະລະຫວ່າງສະຖານທີ່ຕ່າງໆ ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ໂດຍເຮືອ, ຍົນ ຫຼື ລົດບັນທຸກ;
(ຕ) ຄຳວ່າ “ເຈົ້າໜ້າທີ່ມີອຳນາດ” ສຳລັບລາວ ໝາຍເຖິງ ກະຊວງການເງິນ ຫຼື ຜູ້ຕາງໜ້າທີ່ໄດ້ຮັບມອບອຳນາດ; ສຳລັບຈີນ ໝາຍເຖິງ ອົງການບໍລິຫານພາສີແຫ່ງຊາດ ຫຼື ຜູ້ຕາງໜ້າທີ່ໄດ້ຮັບມອບອຳນາດ.
2. ເມື່ອລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ ນຳໃຊ້ສັນຍາສະບັບນີ້, ຄຳສັບໃດໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນສັນຍາສະບັບນີ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ບໍລິບົດຈະກຳນົດເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະມີຄວາມໝາຍຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍານັ້ນ ທີ່ກ່ຽວກັບພາສີທີ່ນຳໃຊ້ກັບສັນຍາສະບັບນີ້.
第4条
第四条 居民
一、在本协定中，“缔约国一方居民”一语是指按照该缔约国法律，由于住所、居所、总机构所在地，或者其他类似的标准，在该缔约国负有纳税义务的人。
二、由于第一款的规定，同时为缔约国双方居民的个人，其身份应按以下规则确定：
（一）应认为是其有永久性住所所在缔约国的居民；如果在缔约国双方同时有永久性住所，应认为是与其个人和经济关系更密切（重要利益中心）所在缔约国的居民；
（二）如果其重要利益中心所在国无法确定，或者在缔约国任何一方都没有永久性住所，应认为是其有习惯性居处所在国的居民；
（三）如果其在缔约国双方都有，或者都没有习惯性居处，应认为是其国民所属缔约国的居民；
（四）如果其同时是缔约国双方的国民，或者不是缔约国任何一方的国民，缔约国双方主管当局应通过协商解决。
三、由于第一款的规定，除个人以外，同时为缔约国双方居民的人，应认为是其总机构所在缔约国的居民。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 4 ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສ
1. ໃນຄວາມໝາຍຂອງສັນຍາສະບັບນີ້, ຄຳວ່າ “ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ” ໝາຍເຖິງບຸກຄົນທີ່ຕາມກົດໝາຍຂອງລັດນັ້ນ, ມີພັນທະໃນການເສຍພາສີຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍານັ້ນ ເນື່ອງຈາກຖິ່ນທີ່ຢູ່, ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ສະຖານທີ່ຕັ້ງຂອງສຳນັກງານໃຫຍ່, ຫຼື ເງື່ອນໄຂອື່ນໆທີ່ຄ້າຍຄືກັນ.
2. ເນື່ອງຈາກບົດບັນຍັດຂອງຂໍ້ 1, ບຸກຄົນທຳມະດາທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງທັງສອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ຖານະຂອງບຸກຄົນນັ້ນຈະຖືກກຳນົດດັ່ງນີ້:
(ກ) ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບຸກຄົນນັ້ນມີທີ່ຢູ່ອາໄສຖາວອນ; ຖ້າບຸກຄົນນັ້ນມີທີ່ຢູ່ອາໄສຖາວອນຢູ່ໃນທັງສອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບຸກຄົນນັ້ນມີຄວາມສຳພັນສ່ວນຕົວ ແລະ ເສດຖະກິດທີ່ໃກ້ຊິດກວ່າ (ສູນກາງຜົນປະໂຫຍດທີ່ສຳຄັນ);
(ຂ) ຖ້າບໍ່ສາມາດກຳນົດລັດທີ່ເປັນສູນກາງຜົນປະໂຫຍດທີ່ສຳຄັນໄດ້, ຫຼື ບຸກຄົນນັ້ນບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສຖາວອນຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາໃດໜຶ່ງ, ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບຸກຄົນນັ້ນມີທີ່ຢູ່ອາໄສເປັນປະຈຳ;
(ຄ) ຖ້າບຸກຄົນນັ້ນມີທີ່ຢູ່ອາໄສເປັນປະຈຳຢູ່ໃນທັງສອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ຫຼື ບໍ່ມີຢູ່ໃນລັດໃດເລີຍ, ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບຸກຄົນນັ້ນເປັນພົນລະເມືອງ;
(ງ) ຖ້າບຸກຄົນນັ້ນເປັນພົນລະເມືອງຂອງທັງສອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ຫຼື ບໍ່ແມ່ນພົນລະເມືອງຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາໃດເລີຍ, ໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ຜູ້ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທັງສອງ ແກ້ໄຂໂດຍການຕົກລົງຮ່ວມກັນ.
3. ເນື່ອງຈາກບົດບັນຍັດຂອງຂໍ້ 1, ບຸກຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນບຸກຄົນທຳມະດາ ທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງທັງສອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ຕັ້ງສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງຕົນ.
第5条
第五条 常设机构
一、在本协定中，“常设机构”一语是指企业进行全部或部分营业的固定营业场所。
二、“常设机构”一语特别包括：
（一）管理场所；
（二）分支机构；
（三）办事处；
（四）工厂；
（五）作业场所；
（六）农场或种植园；
（七）矿场、油井或气井、采石场或者其他开采自然资源的场所。
三、“常设机构”一语还包括：
建筑工地，建筑、装配或安装工程，或者与其有关的监督管理活动，但仅以该工地、工程或活动连续十二个月以上的为限。
四、虽有本条上述规定，“常设机构”一语应认为不包括：
（一）专为储存、陈列或者交付本企业货物或者商品的目的而使用的设施；
（二）专为储存、陈列或者交付的目的而保存本企业货物或者商品的库存；
（三）专为另一企业加工的目的而保存本企业货物或者商品的库存；
（四）专为本企业采购货物或者商品，或者搜集情报的目的所设的固定营业场所；
（五）专为本企业进行其他准备性或辅助性活动的目的所设的固定营业场所；
（六）专为本款第（一）项至第（五）项活动的结合所设的固定营业场所，如果由于这种结合使该固定营业场所的全部活动属于准备性质或辅助性质。
五、虽有第一款和第二款的规定，当一个人（除适用第六款规定的独立代理人以外）在缔约国一方代表缔约国另一方的企业进行活动，有权并经常行使这种权力以该企业的名义签订合同，这个人为该企业进行的任何活动，应认为该企业在该缔约国一方设有常设机构。除非这个人通过固定营业场所进行的活动限于第四款的规定，按照该款规定，不应认为该固定营业场所是常设机构。
六、缔约国一方企业仅通过按常规经营本身业务的经纪人、一般佣金代理人或者任何其他独立代理人在缔约国另一方进行营业，不应认为在该缔约国另一方设有常设机构。但如果这个代理人的活动全部或几乎全部代表该企业，不应认为是本款所指的独立代理人。
七、缔约国一方居民公司，控制或被控制于缔约国另一方居民公司或者在该缔约国另一方进行营业的公司（不论是否通过常设机构），此项事实不能据以使任何一方公司构成另一方公司的常设机构。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 5 ສະຖານປະກອບການຖາວອນ
1. ໃນຄວາມໝາຍຂອງສັນຍານີ້, ຄຳວ່າ “ສະຖານປະກອບການຖາວອນ” ໝາຍເຖິງສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳ ເຊິ່ງວິສາຫະກິດໃຊ້ດຳເນີນທຸລະກິດທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນ.
2. ຄຳວ່າ “ສະຖານປະກອບການຖາວອນ” ລວມເຖິງໂດຍສະເພາະ:
(ກ) ສະຖານທີ່ບໍລິຫານງານ;
(ຂ) ສາຂາ;
(ຄ) ຫ້ອງການ;
(ງ) ໂຮງງານ;
(ຈ) ສະຖານທີ່ປະຕິບັດງານ;
(ສ) ຟາມ ຫຼື ສວນປູກ;
(ຊ) ບໍ່ແຮ່, ບໍ່ນ້ຳມັນ ຫຼື ບໍ່ອາຍແກັສ, ບໍ່ຫີນ, ຫຼື ສະຖານທີ່ສະກັດເອົາຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດອື່ນໆ.
3. ຄຳວ່າ “ສະຖານປະກອບການຖາວອນ” ຍັງລວມເຖິງ:
ສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ, ໂຄງການກໍ່ສ້າງ, ປະກອບ ຫຼື ຕິດຕັ້ງ, ຫຼື ກິດຈະກຳຄຸ້ມຄອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ແຕ່ສະເພາະຖ້າສະຖານທີ່, ໂຄງການ ຫຼື ກິດຈະກຳນັ້ນມີໄລຍະເວລາເກີນສິບສອງເດືອນ.
4. ເຖິງແມ່ນວ່າມີບົດບັນຍັດຂ້າງເທິງນີ້, ຄຳວ່າ “ສະຖານປະກອບການຖາວອນ” ບໍ່ລວມເຖິງ:
(ກ) ການໃຊ້ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການເກັບຮັກສາ, ສະແດງ ຫຼື ສົ່ງມອບສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນຂອງວິສາຫະກິດ;
(ຂ) ການຮັກສາສະຕັອກສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນຂອງວິສາຫະກິດ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການເກັບຮັກສາ, ສະແດງ ຫຼື ສົ່ງມອບ;
(ຄ) ການຮັກສາສະຕັອກສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນຂອງວິສາຫະກິດ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການປຸງແຕ່ງໂດຍວິສາຫະກິດອື່ນ;
(ງ) ສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການຊື້ສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນ ຫຼື ເກັບກຳຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ;
(ຈ) ສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການດຳເນີນກິດຈະກຳກະກຽມ ຫຼື ຊ່ວຍເຫຼືອອື່ນໆໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ;
(ສ) ສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳ ເພື່ອຈຸດປະສົງສະເພາະໃນການປະສົມປະສານກິດຈະກຳຕາມ (ກ) ຫາ (ຈ), ຖ້າວ່າການປະສົມປະສານນັ້ນເຮັດໃຫ້ກິດຈະກຳທັງໝົດຂອງສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳນັ້ນມີລັກສະນະກະກຽມ ຫຼື ຊ່ວຍເຫຼືອ.
5. ເຖິງແມ່ນວ່າມີບົດບັນຍັດຂໍ້ 1 ແລະ 2, ເມື່ອບຸກຄົນ (ນອກຈາກຕົວແທນອິດສະຫຼະຕາມຂໍ້ 6) ປະຕິບັດກິດຈະກຳໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ ໃນນາມວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ, ແລະ ມີອຳນາດ ແລະ ນຳໃຊ້ອຳນາດນັ້ນເປັນປະຈຳໃນການເຊັນສັນຍາໃນນາມຂອງວິສາຫະກິດ, ໃຫ້ຖືວ່າກິດຈະກຳໃດໆທີ່ບຸກຄົນນັ້ນປະຕິບັດໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ ເປັນການກໍ່ໃຫ້ເກີດສະຖານປະກອບການຖາວອນໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍນັ້ນ. ເວ້ນແຕ່ກິດຈະກຳທີ່ບຸກຄົນນັ້ນປະຕິບັດຜ່ານສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳ ຈຳກັດຢູ່ພາຍໃຕ້ຂໍ້ 4, ເຊິ່ງຕາມຂໍ້ນັ້ນ ບໍ່ຖືວ່າສະຖານທີ່ທຸລະກິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ປະຈຳນັ້ນເປັນສະຖານປະກອບການຖາວອນ.
6. ວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ ບໍ່ຖືວ່າມີສະຖານປະກອບການຖາວອນໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າມັນດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດນັ້ນ ຜ່ານນາຍໜ້າ, ຕົວແທນນາຍໜ້າທົ່ວໄປ ຫຼື ຕົວແທນອິດສະຫຼະອື່ນໆ ທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດຕາມປົກກະຕິ. ແຕ່ຖ້າກິດຈະກຳຂອງຕົວແທນນັ້ນທັງໝົດ ຫຼື ເກືອບທັງໝົດ ແມ່ນປະຕິບັດໃນນາມຂອງວິສາຫະກິດນັ້ນ, ບໍ່ຖືວ່າເປັນຕົວແທນອິດສະຫຼະຕາມຄວາມໝາຍຂອງຂໍ້ນີ້.
7. ບໍລິສັດທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ, ຄວບຄຸມ ຫຼື ຖືກຄວບຄຸມໂດຍບໍລິສັດທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ຫຼື ດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ (ບໍ່ວ່າຈະຜ່ານສະຖານປະກອບການຖາວອນຫຼືບໍ່), ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ບໍ່ສາມາດໃຊ້ເປັນເຫດຜົນໃຫ້ບໍລິສັດໃດໜຶ່ງກາຍເປັນສະຖານປະກອບການຖາວອນຂອງອີກບໍລິສັດໜຶ່ງ.
第6条
第六条 不动产所得
一、缔约国一方居民从位于缔约国另一方的不动产取得的所得（包括农业或林业所得），可以在该缔约国另一方征税。
二、“不动产”一语应当具有财产所在地的缔约国的法律所规定的含义。该用语在任何情况下应包括附属于不动产的财产，农业和林业所使用的牲畜和设备，有关地产的一般法律规定所适用的权利，不动产的用益权以及由于开采或有权开采矿藏、水源和其他自然资源取得的不固定或固定收入的权利。船舶、飞机和公路车辆不应视为不动产。
三、第一款的规定应适用于从直接使用、出租或者任何其他形式使用不动产取得的所得。
四、第一款和第三款的规定也适用于企业的不动产所得和用于进行独立个人劳务的不动产所得。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 6 ລາຍຮັບຈາກຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບ
ຫນຶ່ງ. ລາຍຮັບທີ່ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາລັດໜຶ່ງໄດ້ຮັບຈາກຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ (ລວມທັງລາຍຮັບຈາກກະສິກຳ ຫຼື ປ່າໄມ້) ສາມາດຖືກເກັບພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ.
ສອງ. ຄຳວ່າ “ຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບ” ຕ້ອງມີຄວາມໝາຍຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ຊັບສິນນັ້ນຕັ້ງຢູ່. ຄຳສັບນີ້ໃນທຸກກໍລະນີຕ້ອງລວມເຖິງຊັບສິນທີ່ຕິດພັນກັບຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບ, ສັດລ້ຽງ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ໃນກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້, ສິດທິທີ່ນຳໃຊ້ຕາມບົດບັນຍັດທົ່ວໄປຂອງກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວກັບທີ່ດິນ, ສິດທິໃນການນຳໃຊ້ຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບ (usufruct) ແລະ ສິດທິໃນການໄດ້ຮັບລາຍຮັບທີ່ບໍ່ຕາຍຕົວ ຫຼື ຕາຍຕົວຈາກການຂຸດຄົ້ນ ຫຼື ສິດທິໃນການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ, ແຫຼ່ງນ້ຳ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດອື່ນໆ. ເຮືອ, ຍົນ ແລະ ລົດບັນທຸກທາງບົກບໍ່ຖືວ່າເປັນຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບ.
ສາມ. ບົດບັນຍັດຂອງວັກທີໜຶ່ງໃຊ້ກັບລາຍຮັບທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການນຳໃຊ້ໂດຍກົງ, ການໃຫ້ເຊົ່າ ຫຼື ການນຳໃຊ້ຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບໃນຮູບແບບອື່ນໆ.
ສີ່. ບົດບັນຍັດຂອງວັກທີໜຶ່ງ ແລະ ວັກທີສາມຍັງໃຊ້ກັບລາຍຮັບຈາກຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບຂອງວິສາຫະກິດ ແລະ ລາຍຮັບຈາກຊັບສິນອະສັງຫາລິມະຊັບທີ່ໃຊ້ໃນການປະກອບອາຊີບສ່ວນຕົວອິດສະຫຼະ.
第7条
第七条 营业利润
一、缔约国一方企业的利润应仅在该缔约国征税，但该企业通过设在缔约国另一方的常设机构在该缔约国另一方进行营业的除外。如果该企业通过设在该缔约国另一方的常设机构在该缔约国另一方进行营业，其利润可以在该缔约国另一方征税，但应仅以属于该常设机构的利润为限。
二、除适用第三款的规定以外，缔约国一方企业通过设在缔约国另一方的常设机构在该缔约国另一方进行营业，应将该常设机构视同在相同或类似情况下从事相同或类似活动的独立分设企业，并同该常设机构所隶属的企业完全独立处理，该常设机构可能得到的利润在缔约国各方应归属于该常设机构。
三、在确定常设机构的利润时，应当允许扣除其进行营业发生的各项费用，包括行政和一般管理费用，不论其发生于该常设机构所在国或者其他任何地方。
四、如果缔约国一方习惯于以企业总利润按一定比例分配给所属各单位的方法来确定常设机构的利润，则第二款规定并不妨碍该缔约国按这种习惯分配方法确定其应纳税的利润。但是，采用的分配方法所得到的结果，应与本条所规定的原则一致。
五、不应仅由于常设机构为企业采购货物或商品，将利润归属于该常设机构。
六、在上述各款中，除有适当的和充分的理由需要变动外，每年应采用相同的方法确定属于常设机构的利润。
七、利润中如果包括本协定其他各条单独规定的所得项目时，本条规定不应影响其他各条的规定。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 7 ກຳໄລທຸລະກິດ
1. ກຳໄລຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາລັດໜຶ່ງ ຈະຕ້ອງເສຍພາສີສະເພາະໃນລັດນັ້ນ ເວ້ນແຕ່ວິສາຫະກິດນັ້ນດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານສຳນັກງານຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ. ຖ້າວິສາຫະກິດນັ້ນດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານສຳນັກງານຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ກຳໄລຂອງມັນອາດຈະຖືກເສຍພາສີໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ແຕ່ສະເພາະກຳໄລທີ່ເປັນຂອງສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
2. ເວ້ນແຕ່ຈະນຳໃຊ້ຂໍ້ກຳນົດຂອງວັກ 3 ແລ້ວ ເມື່ອວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາລັດໜຶ່ງດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານສຳນັກງານຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ໃຫ້ຖືວ່າສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນເປັນວິສາຫະກິດແຍກຕ່າງຫາກ ທີ່ດຳເນີນກິດຈະການດຽວກັນ ຫຼື ຄ້າຍຄືກັນ ພາຍໃຕ້ສະພາບການດຽວກັນ ຫຼື ຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ເປັນເອກະລາດຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກວິສາຫະກິດທີ່ສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນຂຶ້ນກັບ ແລະ ກຳໄລທີ່ສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນອາດຈະໄດ້ຮັບ ໃຫ້ຖືວ່າເປັນຂອງສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນໃນລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາແຕ່ລະລັດ.
3. ໃນການກຳນົດກຳໄລຂອງສຳນັກງານຖາວອນ ໃຫ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຫັກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງໆ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນການດຳເນີນທຸລະກິດຂອງມັນ ລວມທັງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການບໍລິຫານ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທົ່ວໄປ ບໍ່ວ່າຈະເກີດຂຶ້ນໃນລັດທີ່ສຳນັກງານຖາວອນຕັ້ງຢູ່ ຫຼື ບ່ອນອື່ນໃດກໍ່ຕາມ.
4. ຖ້າລັດຜູ້ເຮັດສັນຍາລັດໜຶ່ງມີປະເພນີໃນການກຳນົດກຳໄລຂອງສຳນັກງານຖາວອນ ໂດຍການປັນສ່ວນກຳໄລທັງໝົດຂອງວິສາຫະກິດໃຫ້ແກ່ແຕ່ລະໜ່ວຍງານຕາມອັດຕາສ່ວນໃດໜຶ່ງ ແລ້ວ ຂໍ້ກຳນົດຂອງວັກ 2 ກໍ່ບໍ່ຂັດຂວາງລັດຜູ້ເຮັດສັນຍານັ້ນ ໃນການກຳນົດກຳໄລທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຕາມວິທີການປັນສ່ວນຕາມປະເພນີນັ້ນ. ແຕ່ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການນຳໃຊ້ວິທີການປັນສ່ວນນັ້ນ ຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕານີ້.
5. ບໍ່ຄວນຖືວ່າກຳໄລເປັນຂອງສຳນັກງານຖາວອນ ພຽງແຕ່ເນື່ອງຈາກສຳນັກງານຖາວອນນັ້ນຊື້ສິນຄ້າ ຫຼື ສິນຄ້າໃຫ້ແກ່ວິສາຫະກິດ.
6. ໃນບັນດາວັກທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນີ້ ເວ້ນແຕ່ຈະມີເຫດຜົນທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ພຽງພໍທີ່ຈະຕ້ອງປ່ຽນແປງ ແລ້ວ ໃນແຕ່ລະປີຕ້ອງໃຊ້ວິທີການດຽວກັນໃນການກຳນົດກຳໄລທີ່ເປັນຂອງສຳນັກງານຖາວອນ.
7. ຖ້າກຳໄລລວມມີລາຍຮັບປະເພດຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ກຳນົດແຍກຕ່າງຫາກໄວ້ໃນມາດຕາອື່ນໆ ຂອງສັນຍານີ້ ແລ້ວ ຂໍ້ກຳນົດຂອງມາດຕານີ້ຈະບໍ່ກະທົບຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດຂອງມາດຕາອື່ນໆ ນັ້ນ.
第8条
第8条 国际运输
一、以船舶、飞机或公路车辆经营国际运输业务所取得的利润，应仅在企业总机构所在缔约国征税。
二、船运企业的总机构设在船舶上的，应以船舶母港所在缔约国为所在国；没有母港的，以船舶经营者为其居民的缔约国为所在国。
三、第一款规定也适用于参加合伙经营、联合经营或者参加国际经营机构取得的利润。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 8 ການຂົນສົ່ງສາກົນ
1. ກຳໄລທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການດຳເນີນທຸລະກິດການຂົນສົ່ງສາກົນໂດຍເຮືອ, ຍົນ ຫຼື ລົດບັນທຸກທາງບົກ, ຈະຕ້ອງເສຍພາສີສະເພາະໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງວິສາຫະກິດຕັ້ງຢູ່.
2. ຖ້າສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງວິສາຫະກິດຂົນສົ່ງທາງເຮືອຕັ້ງຢູ່ເທິງເຮືອ, ໃຫ້ຖືວ່າລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ເປັນທ່າເຮືອບ້ານຂອງເຮືອນັ້ນເປັນລັດທີ່ຕັ້ງສຳນັກງານໃຫຍ່; ຖ້າບໍ່ມີທ່າເຮືອບ້ານ, ໃຫ້ຖືວ່າລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ຜູ້ດຳເນີນການເຮືອເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ເປັນລັດທີ່ຕັ້ງສຳນັກງານໃຫຍ່.
3. ບົດບັນຍັດຂໍ້ 1 ຍັງໃຊ້ກັບກຳໄລທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການເຂົ້າຮ່ວມການດຳເນີນທຸລະກິດຮ່ວມທຶນ, ການດຳເນີນທຸລະກິດຮ່ວມ ຫຼື ການເຂົ້າຮ່ວມໃນອົງການດຳເນີນທຸລະກິດສາກົນ.
第9条
第九条 联属企业
一、当：
（一）缔约国一方企业直接或者间接参与缔约国另一方企业的管理、控制或资本，或者
（二）同一人直接或者间接参与缔约国一方企业和缔约国另一方企业的管理、控制或资本。
在上述任何一种情况下，两个企业之间的商业或财务关系不同于独立企业之间的关系，因此，本应由其中一个企业取得，但由于这些情况而没有取得的利润，可以计入该企业的利润，并据以征税。
二、缔约国一方将缔约国另一方已征税的企业利润，而这部分利润本应由该缔约国一方企业取得的，包括在该缔约国一方企业的利润内，并且加以征税时，如果这两个企业之间的关系是独立企业之间的关系，该缔约国另一方应对这部分利润所征收的税额加以调整，在确定上述调整时，应对本协定其他规定予以注意，如有必要，缔约国双方主管当局应相互协商。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 9 ວິສາຫະກິດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນ
1. ເມື່ອ:
(ກ) ວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາຫນຶ່ງ ເຂົ້າຮ່ວມໂດຍກົງ ຫຼື ໂດຍທາງອ້ອມ ໃນການຈັດການ, ການຄວບຄຸມ ຫຼື ທຶນຮຸ້ນຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາອີກຫນຶ່ງ, ຫຼື
(ຂ) ບຸກຄົນດຽວກັນ ເຂົ້າຮ່ວມໂດຍກົງ ຫຼື ໂດຍທາງອ້ອມ ໃນການຈັດການ, ການຄວບຄຸມ ຫຼື ທຶນຮຸ້ນຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາຫນຶ່ງ ແລະ ວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາອີກຫນຶ່ງ.
ໃນກໍລະນີໃດຫນຶ່ງດັ່ງກ່າວ, ຖ້າຄວາມສໍາພັນທາງການຄ້າ ຫຼື ທາງການເງິນ ລະຫວ່າງວິສາຫະກິດທັງສອງ ແຕກຕ່າງຈາກຄວາມສໍາພັນທີ່ຈະມີຂຶ້ນລະຫວ່າງວິສາຫະກິດເອກະລາດ, ກໍາໄລໃດໆ ທີ່ຄວນຈະຕົກເປັນຂອງວິສາຫະກິດຫນຶ່ງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຕົກເປັນຂອງວິສາຫະກິດນັ້ນ ເນື່ອງຈາກເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ, ອາດຈະຖືກລວມເຂົ້າໃນກໍາໄລຂອງວິສາຫະກິດນັ້ນ ແລະ ຖືກເກັບພາສີຕາມນັ້ນ.
2. ເມື່ອລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາຫນຶ່ງ ລວມເອົາກໍາໄລຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາອີກຫນຶ່ງ ທີ່ໄດ້ຖືກເກັບພາສີແລ້ວ ເຊິ່ງກໍາໄລສ່ວນນັ້ນ ຄວນຈະຕົກເປັນຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາຫນຶ່ງ ເຂົ້າໃນກໍາໄລຂອງວິສາຫະກິດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາຫນຶ່ງ ແລະ ເກັບພາສີຕາມນັ້ນ, ຖ້າຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງວິສາຫະກິດທັງສອງ ເປັນໄປຕາມຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງວິສາຫະກິດເອກະລາດ, ລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາອີກຫນຶ່ງ ຈະຕ້ອງປັບປຸງຈໍານວນພາສີທີ່ໄດ້ເກັບຈາກກໍາໄລສ່ວນນັ້ນ. ໃນການກໍານົດການປັບປຸງດັ່ງກ່າວ, ຕ້ອງໄດ້ຄໍານຶງເຖິງຂໍ້ກໍານົດອື່ນໆຂອງສັນຍານີ້, ແລະ ຖ້າຈໍາເປັນ, ເຈົ້າຫນ້າທີ່ຜູ້ມີອໍານາດຂອງລັດຜູ້ທຳມາດຕາສັນຍາທັງສອງ ຈະຕ້ອງປຶກສາຫາລືກັນ.
第10条
第十条 股息
一、缔约国一方居民公司支付给缔约国另一方居民的股息，可以在该缔约国另一方征税。
二、然而，这些股息也可以在支付股息的公司是其居民的缔约国，按照该缔约国法律征税。但是，如果收款人是股息受益所有人，则所征税款不应超过股息总额的百分之五。缔约国双方主管当局应协商确定实施该限制税率的方式。
本款不应影响对该公司支付股息前的利润所征收的公司利润税。
三、本条“股息”一语是指从股份或者非债权关系分享利润的权利取得的所得，以及按照分配利润的公司是其居民的缔约国法律，视同股份所得同样征税的其他公司权利取得的所得。
四、如果股息受益所有人是缔约国一方居民，在支付股息的公司是其居民的缔约国另一方，通过设在该缔约国另一方的常设机构进行营业或者通过设在该缔约国另一方的固定基地从事独立个人劳务，据以支付股息的股份与该常设机构或固定基地有实际联系的，不适用第一款和第二款的规定。在这种情况下，应视具体情况适用第七条或第十四条的规定。
五、缔约国一方居民公司从缔约国另一方取得利润或所得，该缔约国另一方不得对该公司支付的股息征收任何税收。但支付给该缔约国另一方居民的股息或者据以支付股息的股份与设在缔约国另一方的常设机构或固定基地有实际联系的除外。对于该公司的未分配的利润，即使支付的股息或未分配的利润全部或部分是发生于该缔约国另一方的利润或所得，该缔约国另一方也不得征收任何税收。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 10 ເງິນປັນຜົນ
1. ເງິນປັນຜົນທີ່ບໍລິສັດທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາລັດໜຶ່ງຈ່າຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ ອາດຈະຖືກເກັບພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ.
2. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເງິນປັນຜົນເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະຖືກເກັບພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບໍລິສັດຜູ້ຈ່າຍເງິນປັນຜົນເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ ຕາມກົດໝາຍຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍານັ້ນ. ແຕ່ວ່າ, ຖ້າຜູ້ຮັບເງິນປັນຜົນເປັນເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດທີ່ແທ້ຈິງຂອງເງິນປັນຜົນ, ພາສີທີ່ເກັບຈະຕ້ອງບໍ່ເກີນຫ້າເປີເຊັນຂອງຈຳນວນເງິນປັນຜົນທັງໝົດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທັງສອງຈະຕ້ອງປຶກສາຫາລືກັນກຳນົດວິທີການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດອັດຕາພາສີທີ່ຈຳກັດນີ້.
ຂໍ້ກຳນົດນີ້ຈະບໍ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ການເກັບພາສີກຳໄລຂອງບໍລິສັດທີ່ເກັບຈາກກຳໄລກ່ອນການຈ່າຍເງິນປັນຜົນ.
3. ໃນມາດຕານີ້ ຄຳວ່າ “ເງິນປັນຜົນ” ໝາຍເຖິງ ລາຍຮັບທີ່ໄດ້ມາຈາກຫຸ້ນ ຫຼື ສິດທິໃນການມີສ່ວນຮ່ວມໃນກຳໄລທີ່ບໍ່ແມ່ນມາຈາກຄວາມສຳພັນແບບໜີ້ສິນ ຕະຫຼອດຈົນເຖິງລາຍຮັບທີ່ໄດ້ມາຈາກສິດທິອື່ນໆຂອງບໍລິສັດ ທີ່ຖືກເກັບພາສີເໝືອນດຽວກັບລາຍຮັບຈາກຫຸ້ນ ຕາມກົດໝາຍຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ບໍລິສັດຜູ້ຈ່າຍເງິນປັນຜົນເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່.
4. ຖ້າເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດທີ່ແທ້ຈິງຂອງເງິນປັນຜົນເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາລັດໜຶ່ງ ແລະ ດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງທີ່ບໍລິສັດຜູ້ຈ່າຍເງິນປັນຜົນເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ ຜ່ານສະຖານປະກອບການຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ຫຼື ປະກອບອາຊີບສ່ວນຕົວອິດສະຫຼະຜ່ານຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ແລະ ຫຸ້ນທີ່ເປັນພື້ນຖານໃນການຈ່າຍເງິນປັນຜົນມີຄວາມສຳພັນຢ່າງແທ້ຈິງກັບສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນນັ້ນ ແລ້ວ ຂໍ້ກຳນົດຂອງວັກ 1 ແລະ ວັກ 2 ຈະບໍ່ນຳໃຊ້. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ນຳໃຊ້ຂໍ້ກຳນົດຂອງມາດຕາ 7 ຫຼື ມາດຕາ 14 ແລ້ວແຕ່ກໍລະນີ.
5. ບໍລິສັດທີ່ເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາລັດໜຶ່ງ ໄດ້ຮັບກຳໄລ ຫຼື ລາຍຮັບຈາກລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງ, ລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນຈະຕ້ອງບໍ່ເກັບພາສີໃດໆ ກັບເງິນປັນຜົນທີ່ບໍລິສັດນັ້ນຈ່າຍ. ແຕ່ຍົກເວັ້ນເງິນປັນຜົນທີ່ຈ່າຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ ຫຼື ຫຸ້ນທີ່ເປັນພື້ນຖານໃນການຈ່າຍເງິນປັນຜົນມີຄວາມສຳພັນຢ່າງແທ້ຈິງກັບສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ. ສຳລັບກຳໄລທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຈກຢາຍຂອງບໍລິສັດນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າເງິນປັນຜົນທີ່ຈ່າຍ ຫຼື ກຳໄລທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຈກຢາຍທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນແມ່ນເກີດຂຶ້ນຈາກກຳໄລ ຫຼື ລາຍຮັບຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນ, ລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກລັດໜຶ່ງນັ້ນກໍຈະຕ້ອງບໍ່ເກັບພາສີໃດໆ.
第11条
第十一条 利息
一、发生于缔约国一方而支付给缔约国另一方居民的利息，可以在该缔约国另一方征税。
二、然而，这些利息也可以在该利息发生的缔约国，按照该缔约国的法律征税。但是，如果收款人是利息受益所有人，则所征税款不应超过：
（一）在老挝：利息总额的百分之五；
（二）在中国：利息总额的百分之十。缔约国双方主管当局应协商确定实施上述限制税率的方式。
三、虽有第二款的规定，发生于缔约国一方而支付给缔约国另一方政府的利息，应在该缔约国一方免税。在本款中，“政府”一语：
（一）在老挝方面，是指老挝人民民主共和国政府，并包括：
1．老挝银行；
2．老挝对外贸易银行；
3．地方当局；以及
4．其资本完全为老挝人民民主共和国政府或地方当局所有，并为缔约国双方主管当局所随时同意的金融机构；
（二）在中国方面，是指中华人民共和国政府，并包括：
1．中国人民银行；
2．中国国家开发银行；中国进出口银行；
3．中国农业发展银行；
4．地方当局；以及
5．其资本完全为中华人民共和国政府或地方当局所有，并为缔约国双方主管当局所随时同意的金融机构。
四、本条“利息”一语是指从各种债权取得的所得，不论其有无抵押担保或者是否有权分享债务人的利润；特别是从公债、债券或者信用债券取得的所得，包括其溢价和奖金。由于延期支付的罚款，不应视为本条所规定的利息。
五、如果利息受益所有人是缔约国一方居民，在利息发生的缔约国另一方，通过设在该缔约国另一方的常设机构进行营业或者通过设在该缔约国另一方的固定基地从事独立个人劳务，据以支付该利息的债权与该常设机构或者固定基地有实际联系的，不适用第一款、第二款和第三款的规定。在这种情况下，应视具体情况适用第七条或第十四条的规定。
六、如果支付利息的人为缔约国一方政府、其地方当局或该缔约国居民，应认为该利息发生在该缔约国。然而，当支付利息的人不论是否为缔约国一方居民，在缔约国一方设有常设机构或者固定基地，支付该利息的债务与该常设机构或者固定基地有联系，并由其负担该利息，上述利息应认为发生于该常设机构或固定基地所在缔约国。
七、由于支付利息的人与受益所有人之间或者他们与其他人之间的特殊关系，就有关债权所支付的利息数额超出支付人与受益所有人没有上述关系所能同意的数额时，本条规定应仅适用于后来提及的数额。在这种情况下，对该支付款项的超出部分，仍应按各缔约国的法律征税，但应对本协定其他规定予以适当注意。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
ມາດຕາ 11 ດອກເບ້ຍ
1. ດອກເບ້ຍທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ ແລະ ຈ່າຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ອາດຈະຖືກເກັບພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງນັ້ນ.
2. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ດອກເບ້ຍເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະຖືກເກັບພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ດອກເບ້ຍເກີດຂຶ້ນ ຕາມກົດໝາຍຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍານັ້ນ. ແຕ່ວ່າ, ຖ້າຜູ້ຮັບເງິນເປັນເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດຂອງດອກເບ້ຍ, ພາສີທີ່ເກັບຈະຕ້ອງບໍ່ເກີນ:
(ກ) ໃນສປປ ລາວ: ຫ້າເປີເຊັນຂອງຈຳນວນດອກເບ້ຍທັງໝົດ;
(ຂ) ໃນຈີນ: ສິບເປີເຊັນຂອງຈຳນວນດອກເບ້ຍທັງໝົດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທັງສອງຈະຕົກລົງກັນກຳນົດວິທີການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດອັດຕາພາສີທີ່ຈຳກັດດັ່ງກ່າວ.
3. ເຖິງແມ່ນວ່າມີບົດບັນຍັດຂອງວັກ 2, ດອກເບ້ຍທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ ແລະ ຈ່າຍໃຫ້ແກ່ລັດຖະບານຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງ ຈະໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງນັ້ນ. ໃນວັກນີ້, ຄຳວ່າ “ລັດຖະບານ”:
(ກ) ໃນກໍລະນີຂອງ ສປປ ລາວ, ໝາຍເຖິງ ລັດຖະບານແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ແລະ ລວມທັງ:
1. ທະນາຄານແຫ່ງ ສປປ ລາວ;
2. ທະນາຄານການຄ້າຕ່າງປະເທດລາວ;
3. ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ; ແລະ
4. ສະຖາບັນການເງິນທີ່ທຶນຮຸ້ນທັງໝົດເປັນຂອງລັດຖະບານແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ຫຼື ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ເປັນທີ່ຕົກລົງກັນເປັນໄລຍະໆ ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທັງສອງ;
(ຂ) ໃນກໍລະນີຂອງຈີນ, ໝາຍເຖິງ ລັດຖະບານແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ ແລະ ລວມທັງ:
1. ທະນາຄານປະຊາຊົນແຫ່ງຈີນ;
2. ທະນາຄານພັດທະນາແຫ່ງລັດຈີນ; ທະນາຄານສົ່ງອອກ-ນຳເຂົ້າຈີນ;
3. ທະນາຄານພັດທະນາກະສິກຳຈີນ;
4. ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ; ແລະ
5. ສະຖາບັນການເງິນທີ່ທຶນຮຸ້ນທັງໝົດເປັນຂອງລັດຖະບານແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາຊົນຈີນ ຫຼື ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ເປັນທີ່ຕົກລົງກັນເປັນໄລຍະໆ ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ມີອຳນາດຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາທັງສອງ.
4. ໃນມາດຕານີ້ ຄຳວ່າ “ດອກເບ້ຍ” ໝາຍເຖິງ ລາຍຮັບທີ່ໄດ້ມາຈາກສິດທິໃນໜີ້ສິນທຸກປະເພດ, ບໍ່ວ່າຈະມີຫຼັກປະກັນ ຫຼື ບໍ່ມີ ຫຼື ມີສິດຮ່ວມໃນກຳໄລຂອງລູກໜີ້ ຫຼື ບໍ່ມີ; ໂດຍສະເພາະ ລາຍຮັບຈາກພັນທະບັດລັດຖະບານ, ພັນທະບັດ ຫຼື ຫຼັກຊັບໜີ້, ລວມທັງຄ່າພິເສດ ແລະ ເງິນລາງວັນທີ່ຕິດພັນກັບພັນທະບັດ ຫຼື ຫຼັກຊັບເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄ່າປັບໃໝຍ້ອນການຊຳລະຊ້າ ຈະບໍ່ຖືວ່າເປັນດອກເບ້ຍຕາມມາດຕານີ້.
5. ຖ້າເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດຂອງດອກເບ້ຍເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ, ແລະ ດຳເນີນທຸລະກິດໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງທີ່ດອກເບ້ຍເກີດຂຶ້ນ ຜ່ານສະຖານປະກອບການຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງນັ້ນ ຫຼື ປະກອບອາຊີບສ່ວນຕົວອິດສະລະຜ່ານຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາອີກຝ່າຍໜຶ່ງນັ້ນ, ແລະ ສິດທິໃນໜີ້ສິນທີ່ເປັນພື້ນຖານໃນການຈ່າຍດອກເບ້ຍນັ້ນ ມີຄວາມສຳພັນຢ່າງແທ້ຈິງກັບສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນນັ້ນ, ແລ້ວບົດບັນຍັດຂອງວັກ 1, ວັກ 2 ແລະ ວັກ 3 ຈະບໍ່ນຳໃຊ້. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ໃຫ້ນຳໃຊ້ບົດບັນຍັດຂອງມາດຕາ 7 ຫຼື ມາດຕາ 14 ແລ້ວແຕ່ກໍລະນີ.
6. ຖ້າຜູ້ຈ່າຍດອກເບ້ຍເປັນລັດຖະບານຂອງລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ, ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຂອງລັດນັ້ນ ຫຼື ຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດນັ້ນ, ໃຫ້ຖືວ່າດອກເບ້ຍເກີດຂຶ້ນໃນລັດນັ້ນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອຜູ້ຈ່າຍດອກເບ້ຍ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ມີຖິ່ນທີ່ຢູ່ອາໄສໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ ຫຼື ບໍ່, ມີສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນຢູ່ໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາຝ່າຍໜຶ່ງ, ແລະ ໜີ້ສິນທີ່ເປັນພື້ນຖານໃນການຈ່າຍດອກເບ້ຍນັ້ນ ມີຄວາມສຳພັນກັບສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນນັ້ນ ແລະ ດອກເບ້ຍນັ້ນຕົກເປັນພາລະຂອງສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນນັ້ນ, ໃຫ້ຖືວ່າດອກເບ້ຍດັ່ງກ່າວເກີດຂຶ້ນໃນລັດຜູ້ທຳສັນຍາທີ່ສະຖານປະກອບການຖາວອນ ຫຼື ຖານທີ່ຕັ້ງຖາວອນນັ້ນຕັ້ງຢູ່.
7. ເນື່ອງຈາກຄວາມສຳພັນພິເສດລະຫວ່າງຜູ້ຈ່າຍດອກເບ້ຍກັບເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດ ຫຼື ລະຫວ່າງພວກເຂົາກັບບຸກຄົນອື່ນ, ຈຳນວນດອກເບ້ຍທີ່ຈ່າຍສຳລັບສິດທິໃນໜີ້ສິນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເກີນກວ່າຈຳນວນທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຕົກລົງກັນລະຫວ່າງຜູ້ຈ່າຍກັບເຈົ້າຂອງຜົນປະໂຫຍດ ຖ້າບໍ່ມີຄວາມສຳພັນດັ່ງກ່າວ, ບົດບັນຍັດຂອງມາດຕານີ້ຈະນຳໃຊ້ສະເພາະກັບຈຳນວນທີ່ກ່າວມາທີ່ຫຼັງນີ້. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ສຳລັບສ່ວນທີ່ເກີນຂອງຈຳນວນທີ່ຈ່າຍ, ໃຫ້ຍັງຄົງເກັບພາສີຕາມກົດໝາຍຂອງແຕ່ລະລັດຜູ້ທຳສັນຍາ, ແຕ່ໃຫ້ຄຳນຶງເຖິງບົດບັນຍັດອື່ນໆ ຂອງສັນຍານີ້ຢ່າງເໝາະສົມ.
本页展示前 12 条，全文共 30 条。查看三语全文请打开老法智 APP 页面。
在老法智 APP 中查看三语全文与 AI 解读