关于节约与反铺张浪费的法令

ຈຸດປະສົງ ວ < ຈ. “%້ ໃ) ສາ “<.” 3” 9 3” . ດຳລັດສະບັບນີ້ ກຳນົດຫຼັກການ, ລະບຽບການລວມ ແລະ ມາດຕະການໃນການຄູ້ມຄອງ ແລະ ]ປຳໃຊ້ ງົບປະມານຂອງລັດ, ແຫຼ່ງທຶນ, ຊັບສິນຂອງລັດ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ພະລັງງານ ແລະ ເວລາລັດຖະ ການຂອງ ການຈັດຕັ້ງພັກ, ສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບານ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ສະຫະພັນນັກຮົບເກົາລາວ, ອົງ ການຈັດຕັງລັດທຸກຂຶນ, ອົງການຈັດຕົງມະຫາຊົນ, ອົງການຈັດຕົງສັງຄົມ ແລະ ລັດວິສາຫະກິດ ໃຫ້ມີປະສິດທິ ຜົນສູງ ເພື່ອສະສົມທຶນຮອນ ເຂົາໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ້ງຊາດ. ພ້ອມທັງ, ຊຸກຍູ້ ແລະ ສົ່ງເສີມ ປະຊາຊົນບັນດາເຜົ, ທຸກຊັນຄົນພາຍໃນຊາດ ມີສະຕິຕິນຕົວ ແລະ ເປັນເຈົາການເຂົາຮວມໃນການປະຕິບັດ ນະໂຍບາຍປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຝືອຍ ແນໃສຫັນປ່ຽນຈາກສັງຄົມທິມີຄານິຍົມຊົມໃຊ້ແບບຟູມເຟຶອຍ ມາ ເປັນສັງຄົມທີມີການຜະລິດ, ຊົມໃຊ້ ຜະລິດຕະພັນພາຍໃນ ແລະ ມີການສະສົມ ເພື່ອປະກອບສວນພັດທະນາ ປະເທດຊາດ.

ການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຟືອຍ </ + . .. ວ້ ຫ 2 ມຫ <, "ລ ເກ ການປະຢັດ ແມນ ການຫຼຸດຜ່ອນຄາສິນເປືອງໃນການນຳໃຊ້ງົບປະມານຂອງລົດ, ແຫຼ່ງທຶນ, ຊົບສິນ, ແຮງງານ, ເວລາ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ພະລັງງານ ແລະ ອືນໆ ທີມີຢູ່ຢ່າງຈຳກັດ ໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນສູງ ສຸດ ໂດຍການນຳໃຊ້ແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນດັງກາວ ດ້ວຍແຫຼ່ງທຶນທີເທົາ ຫຼື ຫ້ອຍກວາເກົາ, ແຕ່ໄດ້ຮັບຜົນຕອບ ] ແທນຫຼາຍ ແລະ ດີກວ່າເກົ່າ ຕາມອັດຕາທີ່ຕຳກວ່າ ກຳນົດຫາຍ, ຫົວຫ່ວຍລາຄາ, ປະລິມານ ແລະ ລະດັບທີ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ຫຼື ຕາມຄວາມຈຳເປັນ ແຕ່ກໍ່ຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ວຽກງານບັນລູຜົນສຳເລັດໄດ້ຕາມເປົ໋າພາຍ. ການຕ້ານການຟຸມເພື່ອຍ ແມ່ນ ການປຸກຈິດສຳນຶກໃນການສຳງແຜນ, ປະຕິບັດລາຍຈ່າຍງົບປະມານ ຂອງລັດ, ທຶນ ແລະ ຊັບສິນ, ແຮງງານ, ເວລາ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ພະລັງງານ ແລະ ອືນໆ ເພື່ອ ຫຼີກລຽງ ການໃຊ້ຈາຍບໍ່ມີເຫດຜົນ ແລະ ບໍ່ສຳງຜົນປະໂຫຍດຕອບແທນໃຫ້ລັດ ແລະ ສັງຄົມ.

ອະທິບາຍຄຳສັບ ຄຳສັບຕ່າງໆ ທີ່ນຳໃຊ້ໃນດຳລັດສະບັບນີ້ ມີຄວາມໝາຍ ດັ່ງນີ້ 1. ການຟູມເຟືອຍ ໜາຍເຖິງ ການນຳໃຊ້ງົບປະມານ, ທຶນ ແລະ ຊັບສິນ, ແຮງງານ, ເວລາ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ພະລັງງານ ແລະ ອືນໆ ທີເກີນກຳນົດຫາຍ, ບໍ່ເກີດປະໂຫຍດ ແລະ ບໍ່ມີປະສິດທິ ຜົນສູງ; 2. ລາຍຈາຍງົບປະມານຂອງລັດ ໜາຍເຖິງ ລາຍຈຳຍງົບປະມານບໍລິຫານ ແລະ ລາຍຈຳຍລົງທຶນ ຈາກງົບປະມານຂອງລັດ ແລະ ທຶນຊວຍເຫຼືອເພື່ອການພັດທະນາ (ເງິນກູ້ຢືມ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ) ຂອງອົງ . ການຈັດຕັ້ງລັດ, ແນວລາວສ້າງຊາດ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນຂັນສູນກາງ ແລະ ຂັນທ້ອງຖິນ ທີໄດ້ ກຳນົດໄວ້ຢູ່ໃນແຜນງົບປະມານແຫຼ່ງລັດ ຊຶງສະພາແຫງຊາດໄດ້ຮັບຮອງເອົາໃນແຕ່ລະປີ; 3. ທຶນ ຫຼາຍເຖິງ ເງິນ ຫຼື ວັດຖ ຂອງລັດ ແລະ ເງິນ ຫຼື ວັດຖຂອງ ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ການຈັດຕັ້ງທາງສັງຄົມ ທີນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນການລົງທຶນໃດຫຶງ; 4. ທຶນຂອງລັດ ໜາຍເຖິງ ທຶນຈາກ ງົບປະມານຂອງລັດ, ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອເພືອການພັດທະນາ, ທຶນ ສິນເຊືອທີລັດຄຳປະກັນ, ທຶນຂອງລັດວິສາຫະກິດ, ທຶນຂອງວິສາຫະກິດທີລັດລົງທຶນ, ກອງທຶນຕ່າງໆຂອງລັດ ແລະ ທຶນອືນທີລັດຄູ້ມຄອງ; 5. ຊັບສິນ ຫາຍເຖິງ ຊັບສົມບັດຂອງລັດ ແລະ ຊັບສົມບັດຂອງບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ການຈັດ ຕໍ່ງທາງສັງຄົມ; 6. ຊັບສິນຂອງລັດ ໜາຍເຖິງ ຊັບສົມບັດທີເກີດຂຶນຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ດ້ວຍການສຳງຂຶ້ນຂອງ ຄົນ ຊຶ່ງລົງຄະນາຍາດແຫ່ງຊາດ ເປັນເຈົາກຳມະສິດ, ປະກອບດ້ວຍ ສັງຫາລິມະຊັບ (ຊັບເຄືອນທີ) ແລະ ອະສັງຫາລິມະຊັບ (ຊັບຄົງທີ) ທີມີຢູ່ໜ້າດິນ, ໃຕ້ດິນ, ຫານ້ຳ, ໃຕ້ນຳ ແລະ ຫງ່ານຟ້າ ໃນຂອບເຂດຜົນແຜນດິນ | ຂອງ ສປປ ລາວ ລວມທັງຊັບສົມບັດຕາງໆຂອງລັດ ສປປ ລາວ ທີມືຢູ່ຕາງປະທດ. .:, 7. ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ າາຍເຖິງ ທີ່ດິນ, ຊັບພະຍາກອນນ້າ, ປ່າໄມ້, ແຮທາດ, ເຄືອງປ່າຂອງ ດົງ ແລະ ຊັບພະຍາກອນອືນໆ; 8. ອົງການຈັດຕັງ ໜາຍເຖິງ ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ-ລັດ, ຫົວຫງ່ວຍບໍລິຫານວິຊາການ, ຫົວຫ]ວຍ ກຳລັງປະກອບອາວຸດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົ້ນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ສະມາຄົມວິຊາຊີບ-ວິຊາສະເຟາະ, ລັດ ວິສາຫະກິດ ແລະ ບັນດາອົງການຈັດຕັ່ງເສດຖະກິດອືນໆ; 9 ເວລາ ໜາຍເຖິງ ໄລຍະ ຫຼື ຈຳນວນ ຊົວໂມງ ປະຕິບັດວຽກງານທາງລັດຖະການ, ວຽກງານຢູ່ລິດວິ ສາຫະກິດ, ບໍລິສັດເອກະຊົນ, ໂຮງຈັກ, ໂຮງງານ, ຫົວຫ]່ວຍການຜະລິດ-ທຸລະກິດຂອງຜູ້ປະກອບການ ແລະ ປະຊາຊົນ ທົ່ວໄປ ເພືອເຄື່ອນໄຫວກິດຈະກຳຕ່າງໆໃນການດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນຂອງຕົນ.

ເປົ້າໝາຍຂອງການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ ເປົ້າໝາຍຂອງການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ ປະກອບມີ ດັ່ງນີ້: 1. ລາຍຈ່າຍງົບປະມານຂອງລັດ, ກອງທຶນຕ່າງໆຂອງລັດ ແລະ ລັດວິສາຫະກິດ; 2. ຊັບສິນ, ຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ ແລະ ພະລັງງານ; 3. ແຮງງານ, ເວລາ ແລະ ພິທີການຕ່າງໆ; 4. ການຊົມໃຊ້ຄົວເຮືອນຂອງພົນລະເມືອງທຸກຄົນໃນທົ່ວສັງຄົມ.

ຫຼັກການກຽວກັບວຽກງານການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຟືອຍ “., 2 4” . <“1 “ຈ.” ຈ, % ການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ ຕ້ອງດຳເນີນຕາມຫຼັກການ ດັງນີ: 1. ສອດຄອງກັບນະໂຍບາຍ, ແຜນຍຸດທະສາດ, ກົດໝາຍ, ແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສິ່ງຄົມແຫ່ງ . ຊາດ ໃນແຕລະໄລຍະ; 2. ຖືເອົາການປະຢັດເປັນຕົນຕໍ ແລະ ຖືເອົາການຕ້ານການຟຸມເຝຶອຍເປັນສຳຄັນ ແຕ່ຕ໋ອງຮັບປະກັນ “າ 9 ຈ“ 4” ເ +” າ.” "7 4 ເງ ເ. “າ ຈ" ເງ “າ ຜົນສຳເລັດຂອງຫ້າວຽກທິໄດ້ຮັບມອບໜາຍ ແລະ ເດັດຂາດບໍ່ໃຫ້ມີຜົນກະທົບຕໍ່ວຽກງານປົກກະຕິຂອງອົງ ການຈັດຕັງຕົນ; 3. ຮັບປະກັນຄວາມເດັດຂາດ ແລະ ຄວາມເຂົ້ມງວດໃນການປະຕິບັດ, ຍົກສູງຄວາມເປັນແບບຢ່າງ ນຳພາຂອງ ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ແລະ ເຈົ່າໜ້າທີຂອງລັດ; ຈ, “2 ຈູ, ! ສາ. າ ວາ ກ່າ, ຫ ຈ, ຈ້ < ແຍ 4. ຮັບປະກັນການມີສ່ວນຮວມຂອງພົນລະເມືອງທຸກຄົນໃນທົວສັງຄົມ ແລະ ການຈັດຕັງທູກຂົນ ລວມທັງການປູກຈິດສຳນຶກ ກ່ຽວກັບວຽກງານການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ; 5. ດຳເນີນການຕິດຕາມ ກວດກາ, ປແມີນຜົນ ແລະ ລາຍງານ ການຈັດຕ໌ງປະຕິບັດວຽກງານການ ປະຍັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຟືອຍ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ.

ພັນທະໃນການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຟືອຍ ບັນດາອົງການຈັດຕັງຂອງພັກ, ສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບານ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັງລັດ ທຸກຂິນ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ຫົວຫ່ວຍການຜະລິດ-ທຸລະກິດ, ສືມວນຊົນ ແລະ ພົນລະເມືອງທຸກຄົນໃນທົ່ວສັງຄົມ ມີພັນທະໂດຍກົງ ເຂົ່າໃນການເຄືອນໄຫວປະຕິບັດ ແລະ ຕິດຕາມ, ກວດກາ ການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການປູມເພື່ອຍ ດ້ວຍການຮວມມື, ອຳນວຍຄວາມສະດວກ, ສະໜອງຂໍ້ມູນ-ຂ່າວສານ ແລະ ຫຼັກຖານ ໃຫ້ອົງການທີມີສິດ ແລະ ໜ້າທີກ່ຽວຂ້ອງ.

ຂອບເຂດການນຳໃຊ້ + 2 47 ຈ.” ຈ້ ມ 9 %7 ສາ ຈ./ ແ າ,” + ຈ.” ມ 67 ດຳລຸດສະບຸບນີ້ ນຳໃຊ້ສຳລັບ ອົງການຈັດຕັງຂອງພັກ, ສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບານ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, < ແ ຈາ ຈ > ມ < ກ ຈ ຫ 4, ມ. >. ສະຫະພນນກຮົບເກົາລາວ, ອົງການຈັດຕັງມະຫາຊົນ, ບັນດາກະຊວງ, ອົງການລັດທຽບເທົ່າກະຊວງ, ອົງການ ມ 3 ຈ່ ວ < > < ຊ ແ. ຫາ ກ າ <. < <) <. ປົກຄອງທ້ອງຖິນ, ລັດວິສາຫະກິດ, ອົງການຈັດຕັ່ງສັງຄົມ ແລະ ພົນລະມືອງທຸກຄົນໃນທົວສັງຄົມ ຂອບເຂດ ທົວປະເທດ. ໜວດທີ 2 ການປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟູມເຜືອຍ ໃນອົງການຈັດຕັງຂອງລັດ

ການສ້າງຕັ້ງຂຶນໃຫ/ ການໂຮມ, ການແຍກ ແລະ ການຍຸບເລີກ ຂອງກົງຈັກການຈັດຕັ້ງ : ມ. ພ້ ເວ້ , ຈ້ < < ົ າ- < ມ້ 1. ການສຳງຕງຂຶນໃຫ/, ການໂຮມເຂົາ, ການແຍກອອກ ແລະ ການຍຸບເລີກ ກົງຈັກການຈັດຕົ່ງ 3” ຜາ ເຈ້ 3” + ສາ ເຈ ” ແ. “., <3 1) ຕອງບນພົນຖານຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງວຽກງານໃນແຕລະໄລຍະ ແລະ ຮັບປະກົນປະສິດທິພາບ, ປະ ລ ລກຼ ່ມ < ມ > ເນ ກ) ມນ ພ້ ລ ພ ເໍ່ , < ມ <, ຈ, ວຼ ສິດທິຜົນດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ຫຼືກເວັ້ນການສ້າງຕັ້ງກົງຈັກຂຶ້ນໃໜ ເພືອແກ້ໄຂບັນຫາພະນັກງານເຫຼືອບໍ່ພໍ່. 3 ພ້ອມນີ້, ໃຫ້ກວດກາຄືນກົງຈັກການຈັດຕັ່ງທີມີພາລະບົດບາດ . ແລະ ໜ້າວຽກທີຄ້າຍຄືກັນ ແມ່ນໃຫ້ໂຮມ ເຂົ້າກັນ ຫຼື ຍຸບເລີກ ເພື່ອບໍ່ເປັນການເຮັດວຽກຊ້າຊ້ອນ; 2. ການສຳງຕັ້ງຂຶ້ນໃຫ່ ແລະ ການແຍກອອກ ກົງຈັກການຈັດຕັ່ງໃດຫຶງ ຫາກມີການສິ້ນເປືອງ ຫຼື ບໍ ມືປະສິດທິຜົນ, ຊຳຊ້ອນພາລະບົດບາດ ແລະ ໜ້າທີ ທີເປັນການຟູມເຟືອຍການນຳໃຊ້ງົບປະມານຂອງລັດ, ແຮງ ງານ, ທຶນຮອນ, ຊັບສິນຂອງລັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຖ້າມີການສວຍໂອກາດ ໃຫ້ຫົວໜ້າອົງການທີຕົກລົງບັນຫາ ດັງກາວ ຮີບຮ໋ອນປັບປຸງ ແລະ ແກ້ໄຂ ໃຫ້ທ່ວງທັນເວລາ. ພ້ອມນັ້ນ, ໃຫ້ຢຸດຕິການເບີກຈ່າຍງົບປະມານ ຈົນ ກວາບັນຫາໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ; 3 ການແຍກອອກ, ການສຳງຕັ້ງ ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງໃດຫຶງຂຶ້ນໃຫ່ ຕ້ອງມືການຄົນຄວຳສ້າງບົດ ວິພາກເພື່ອວິເຄາະຜົນກະທົບດ້ານຕາງໆຄັກແນ່ ໂດຍສະເພາະ ງົບປະມານ, ແຮງງານ ແລະ ຊັບພະຢາກອນ ເພືອ ປະຢັດ ແລະ ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ, ໃຫ້ສັບຊ້ອນພະນັກງານ-ລັດຖະກອນທີມືຢູ່ ໄປຕາມໜ້າວຽກຕົວຈິງ, ກໍລະນີ ບຸກຄະລາກອນບໍ່ພໍ່ຕາມເງຳແຫງງງານ, ມີຄວາມເ້ອງການຈຳນວນລັດຖະກອນເພີມ ຕ໋ອງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກ ລັດຖະບານ ເຊິງແມ່ນ ກະຊວງພາຍໃນ ເປັນເສນາທິການ; 4. ການຍົກຍ້າຍ, ການບັນຈຸສັບຊ້ອນ ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ເຂົ້າໃນກົງຈັກການຈັດຕັ້ງໃດຫຼຶງ ຕ້ອງອີງໃສການກຳນົດຕຳແຫງ່ງງານຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມຮຽກ ໌ ຮ໋ອງຕ້ອງການຕົວຈິງຂອງວຽກງານ, ຫຼືກເວັນການບັນຈຸສັບຊ້ອນເຂົາເກີນເຳແຫງ່ງງານ ແລະ ເກີນຈຳນວນໂຕ ເລກທີໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; 5. ການຄູ້ມຄອງຈຳນວນ ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ແລະ ຈຳນວນເປົ້ານາຍອຸດຫູນຕ່າງໆ ມີ ດັ່ງນີ - ທຸກການຈັດຕັ້ງຂັນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິນ ຄູ້ມຄອງພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ຕົວຈິງໃນຂອບ ເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ, ຢັ້ງຢືນຄວາມຖືກຕ້ອງຈຳນວນ ເຟີມ ແລະ ຫຼຸດ ຫີມີການປ່ຽນແປງໃນທຸກ ກໍລະນີ, ກວດຜ່ານບັນຊີຈຳນວນພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ເປັນແຕ່ລະງວດ ຕາມລະບຽບການຄູ້ມຄອງລັດຖະ ກອນ; - ທຸກການຈັດຕັງຂັ້ນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິນ ຄູ້ມຄອງຈຳນວນເປົາພາຍອຸດໜູນຕ່າງໆໃນ ຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ໃຫ້ຖືກຕ໋ອງກັບຈຳນວນຕົວຈິງ ທີ່ມີການປ່ຽນແປງໃນທຸກກໍ່ລະນີ ແລະ ລະບຽບການທີກຳນົດ, ພ້ອມທັງລະບຸເປົ້າາຍຕ່າງໆໃນແບບຟອມ ແລະ ກວດຜ່ານດ້ານຈຳນວນພ້ອມກັບ ການກວດຜ່ານບັນຊີຈຳນວນພົນເປັນແຕ່ລະງວດຕາມລະບຽບຄູ້ມຄອງລັດຖະກອນ.

ການຈັດຊື່-ຈັດຈ້າງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ການຈັດຊື່-ຈັດຈຳງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ເປັນຕົນ ເຄືອງປະກອບໃຫ້ສຳນັກງານ-ອົງການ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງ ການ, ເຄືອງຮັບແຂກ, ແບບພິມ, ເຄືອງແບບ, ຢາປົວພະຍາດ, ເຄືອງຈັກ, ວັດຖປະກອນ ແລະ ພາຫະນະ ໃຫ້ມີ ການປະຢັດ ໂດຍເມັ້ນໃສການຊົມໃຊ້ຜະລີດຕະພັນພາຍໃນປະເທດເບັນຕົ້ນຕໍ່ ດ້ວຍຮູບການປະມູນ ເຊົາ ຫຼື ຈັດ ຊູ ຕາມທີໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ ກ້ຽວກັບການຈັດຊື່-ຈັດຈຳງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ແລະ ລະບຽບການອືນທີ້ກ່ຽວຂ້ອງ. ສຳລັບການກໍ່ສ້າງ ແລະ/ຫຼື ການສ້ອມແປງ ໂຄງລ່າງພື້ນຖານ, ເຄຫາສະຖານ, ກໍ່ສ້າງຂົວທາງ ຕ້ອງຖືສຳ ຄັນທາງດ້ານເຕັກນິກ, ມາດຕະຖານ, ຄຸນນະພາບ ແລະ ການກຳນົດຫົວຫ່ວຍລາຄາການກໍ່ສຳງປະເພດຕ່າງໆ ຕາມທີໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນ ກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການຂອງຂະແຫງງການທີກຽວຂ້ອງ ແລະ ກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການ ກ່ຽວກັບການຈັດຊື່-ຈັດຈ້າງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ເພືອຮັບປະກັນການປະຢັດງົບປະມານ, ທຶນຮອນ, ຊັບສິນຕ່າງໆຂອງລັດ. )

ການຈັດຊື້, ການປະກອບ, ການນຳໃຊ້, ການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ການສະສາງ ພາຫະນະຂອງລັດ ການຈັດຊື້ລົດຂອງລັດ ແມ່ນໃຫ້ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຊື້-ຈັດຈ້າງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ຢ່າງເຂັມງວດ. ການປະກອບ ແມ່ນໃຫ້ປະກອບຕາມເປົ້າໝາຍ ເປັນຕົ້ນ ລົດປະຈຳຕຳແໜ່ງການນຳລະດັບສູງ, ລົດຮັບ ໃຊ້ວຽກງານບໍລິຫານລວມ, ລົດຮັບໃຊ້ວຽກງານວິຊາສະເພາະ, ລົດຮັບໃຊ້ວຽກງານປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນ ຄວາມສະຫງົບ, ລົດຮັບໃຊ້ວຽກງານທີ່ນຳໃຊ້ເງິນກູ້ຢືມ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ ແລະ ລົດຮັບໃຊ້ໃນຂົງເຂດວຽກ ງານຂອງລັດວິສາຫະກິດ. ການນຳໃຊ້ ລົດຂອງລັດທີ່ນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນວຽກງານບໍລິຫານ, ລົດຮັບໃຊ້ວຽກງານທາງລັດຖະການ ແມ່ນໃຫ້ ຕິດສະຕິກເກີກຳໝາຍນຳໃຊ້ ໃສ່ປະຕູເບື້ອງໜ້າທັງສອງດ້ານຂອງລົດ, ຍົກເວັ້ນລົດປະຈຳຕຳແໜ່ງການນຳລະດັບ ສູງ. ການປົກປັກຮັກສາ ລົດຂອງລັດ ຕ້ອງນຳໃຊ້ເຂົ້າໃນວຽກງານທາງລັດຖະການເທົ່ານັ້ນ. ພາຍຫຼັງການນຳ ໃຊ້ແລ້ວທຸກຄັ້ງ ຕ້ອງຈອດໄວ້ຢູ່ສຳນັກງານຂອງຂະແໜງການຕົນ ທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ຍົກເວັ້ນລົດປະ ຈຳຕຳແໜ່ງການນຳລະດັບສູງ. ການສະສາງ ລົດຂອງລັດ ແມ່ນການຫັນກຳມະສິດດ້ວຍຮູບການປະມູນຂາຍ ຫຼື ປະຕິບັດນະໂຍບາຍ ຕາມກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການກ່ຽວຂ້ອງ. ລາຍຮັບຈາກການສະສາງ ຕ້ອງມອບເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດ ຢ່າງ ຖືກຕ້ອງ, ຄົບຖ້ວນ ແລະ ທັນເວລາ ຕາມກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ກຳນົດໄວ້. ສຳລັບ ການຈັດຊື້, ການປະກອບ, ການນຳໃຊ້, ການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ການສະສາງ ພາຫະນະຂອງ ລັດ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນລະບຽບການຕ່າງຫາກ.

ການຈັດຊື່ ເຄືອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ, ວັດຖຸປະກອນ ແລະ ເຄືອງແບບ ການຈັດຊື່ ເຄືອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ, ວັດຖູປະກອນ ແລະ ເຄືອງແບບ ໃຫ້ບັນດາອົງການ ຈັດຕັ້ງຂອງພັກ-ລັດ ຕ້ອງປະຕິບັດ ດັງນີ: 1. ການຈັດຊື້ ເຄືອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ ແລະ ວັດຖຸປະກອນ ຕ້ອງອືງໃສ່ລະບຽບການ ປະກອບດຳນຈຳນວນ, ປະເພດ, ຄູນນະພາບ ແລະ ມາດຖານຕາມທີງຳນົດ ໂດຍໃຫ້ມີການແຂງຂັນທາງດ້ານ ລາຄາ ແລະ ຄຸນນະພາບໃນການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການ ດ້ວຍຫຼາຍຮູບການ ແລະ ຂັ້ນຕອນທີໄດ໋ ກຳນົດໄວ້ ໂດຍຄຳນຶງເຖິງລາຄາສິນຄຳທີຊື່ຕາມສັນຍາໃນປີງົບປະມານ ບໍ່ເກີນລາຄາຕາມທ້ອງຕະຫຼາດ; ໃນ ເງື່ອນໄຂທີຄຸນນະພາບ ແລະ ລາຄາໃກ້ຄຽງກັນ ຕ໋ອງໃຫ້ບູລິມະລິດຜະລິດຕະພັນພາຍໃນປະເທດ; ຕ້ອງຊື່ ສະເພາະ ເຄືອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ ແລະ ວັດຖປະກອນທິຈຳເປັນເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຊື່ມາຮັກສາ ໄວ້ເກີນຄວາມຈຳເປັນ; 2. ການຈັດຊື່ເຄືອງເຟີນີເຈີຮັບໃຊ້ຫ໋ອງການ ຕ້ອງອີງຕາມລະບຽບການປະມູນສົມທຽບລາຄາ ໂດຍ ເນັນໃສຜະລິດຕະພັນທີຜະລິດຢູ່ພາຍໃນປະເທດທີມີຄຸນນະພາບ ແລະ ລາຄາເທົ່າທຽມກັນກັບຜະລິດຕະພັນ ຕ່າງປະເທດ ທີຈຳຫງາຍຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ເປັນປະເພດຫູຫຼາ, ຟູມເຟືອຍ ແລະ ມີລາຄາສູງເກີນຄວາມ ເປັນຈິງ; 3. ການຊື່ແບບພິມ ຕ໋ອງຊື່ຕາມຈຳນວນ, ຖືກຕ໋ອງຕາມເປົ໋າພາຍ, ຕາມແຜນ ຫຼື ຫຼຸດແຜນ ທີ ຕ້ອງການນຳໃຊ້ໃນແຕລະປີ, ຕ້ອງມີການກຳນົດເພດານຂັ້ນຕ່າ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ສັງພິມເປັນຈຳນວນຫຼາຍເກິນ ກັບການນຳໃຊ້ຕົວຈິງ. ແບບພິມໃດສາມາດຫັນໄປນຳໃຊ້ທາງເອເລັກໂຕຣນິກ ກໍ່ໃຫ້ນຳໃຊ້ໃນຮູບແບບທີມີ ການປະຢັດລາຍຈ່າຍ; 4. ການຊື່ເຄືອງແບບ ສຳລັບຂະແຫງງການໃດທີມືເຄືອງແບບ ແມນຕ໋ອງດຳເນີນການຈັດຊື່ ຕາມຈຳ ນວນພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ ທີມີໜ້າຕົວຈິງໃນແຕລະປີເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຮັບປະກັນບໍ່ໃຫ້ສ້າງຫຼື; 5. ການຊື້ ແລະ ການເຊົາ ເຄືອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ ແລະ ວັດຖປະກອນ ຕ໋ອງຄົນຄວ່າສົມ ທຽບລາຄາລະຫວາງ ອັນໃດປະຢັດ ແລະ ມືປະສິດທິຜົນກວາ ແມ່ນໃຫ້ເລືອກເອົາວິທີນັ້ນ. ພ້ອມທັງ, ຂຶ້ນ ຽ ທະບຽນ ແລະ ມືລະຫັດຕິດ (0ຂແແ006) ສຳລັບເຄືອງໃຊ້ທຸກປະພດໃນຫ້ອງການ ເພື່ອຕິດຕາມການນຳໃຊ້ໃຫ້ ຊັດເຈນ. ສຳລັບແພນການຈັດຊື່ ເຄື່ອງປະກອບ, ເຄືອງໃຊ້ຫ້ອງການ, ວັດຖຸປະກອນ ແລະ ເຄືອງແບບ ຕ້ອງໄປ ຕາມແຜນງົບປະມານທີສະພາແຫ່ງຊາດຮັບຮອງ ໃນແຕ່ລະໄລຍະ.

ການຊືອຸປະກອນການແພດ ແລະ ຢາປົວພະຍາດ ການຊື້ອູຸປະກອນການແພດ ແລະ ຢາປົວພະຍາດ ໃຫ້ປະຕິບັດ ດັງນີ້: 1. ການຈັດຊື່ອຸປະກອນການແພດ ແລະ ຢາປົວພະຍາດ ຕ໋ອງຂຶນແຜນການນຳໃຊ້ບົນພື້ນຖານການ ປະຕິບັດໃນປີຜ່ານມາ ແລະ ຕາມແຜນງົບປະມານທີໄດ້ຈັດສັນໃນແຕ່ລະປ໌ ເພື່ອດຳເນີນການປະມຸນລາຄາຫົວ ຫາ່ວຍແບບເປີດກວ່າງ ຕາມກົດໝາຍການຈັດຊື່-ຈັດຈ້າງດ້ວຍທຶນຂອງລັດ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ເຊັນກອບສັນ ຍາກັບບໍລິສັດໃນແຕລະປື, ສຳລັບການປະຕິບັດລາຍຈາຍແມນ ຕາມມຸນຄາທີບໍລິສັດໄດ້ສະໜອງຕົວຈິງ ແລະ ລາຄາທີປະມູນໄດ້; 2. ການຮັກສາປະລິມານຢາບົວພະຍາດໃນໂຮງຫໍ ໃຫ້ມີເທົ່າທີຈຳເປັນ ເພື່ອຫຼີກລຽງ ການນຳໃຊ້ບໍ່ໜົດ ເຮັດໃຫ້ເສຍຄຸນນະພາບ ແລະ ສູນເສຍງົບປະມານ; 3. ກອງທຶນຢາ ແລະ ອຸປະກອນການແພດ ໃຫ້ຂຶ້ນແຜນການຈັດຊື່ຕາມການສັງຈອງ: 4. ໃນກໍລະນີ ມີເຫດການສຸກເສີນ ເປັນຕົນ ພະຍາດລະບາດຮ້າຍແຮງໃນວົງກວ້າງເກີດຂຶ້ນ ແລະ ອືນໆ ມືຄວາມຈຳເປັນທີຕ້ອງໄດ້ນຳໃຊ້ອຸປະກອນການແພດ ແລະ ຢາປົວພະຍາດ ເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ແລະ ຮິບ ດ່ວນ ໃຫ້ນຳສະເຫືລັດຖະບານພິຈາລະນາ ໂດຍຕ໋ອງຄັດຕິດບັນຊີຄວາມຕ໋ອງການ ແລະ ກຳນົດມຸນຄາຂອງ ແຕ່ລະລາຍການ.