关于实施消费税法的指导
ຄຳແນະນຳ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົດໝາຍວ່າດ້ວຍອາກອນຊົມໃຊ້
Guidance on the Implementation of the Consumption Tax Law
简介
本指导由财政部颁布，对2019年消费税法（第68/国会号）及2021年税收法部分条款修订法（第01/国会号）的若干条款作出阐释、说明计算方法并举例，涵盖消费税的纳税义务、征收、应税与免税货物及服务清单、计税基础、税率（比例税率与定额税率/最低消费税与附加消费税）、计算时点、申报缴纳及实施。本文按罗马数字大节（目的／法律条款补充说明／实施方法）组织，第二大节下含按消费税法各条编号的11个说明点。 【OCR识别·机器翻译，未经律师终审，以官方PDF为准】
Summary
This guidance issued by the Ministry of Finance interprets, explains calculation methods, and provides examples for certain provisions of the 2019 Law on Consumption Tax (No. 68/NA) and the 2021 Law Amending Certain Provisions of the Tax Law (No. 01/NA), covering tax obligations, collection, lists of taxable and exempt goods and services, tax base, rates (proportional and specific/minimum and additional consumption tax), timing, declaration, payment, and implementation, organized by Roman numeral sections with 11 explanatory points under the second section.
ບົດສະຫຼຸບ
ຄຳແນະນຳນີ້ອອກໂດຍກະຊວງການເງິນ, ອະທິບາຍ ແລະ ຊີ້ແຈງວິທີການຄິດໄລ່ ແລະ ຍົກຕົວຢ່າງບາງມາດຕາຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ ປີ 2019 (ເລກທີ 68/ສພຊ) ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການແກ້ໄຂບາງມາດຕາຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີ ປີ 2021 (ເລກທີ 01/ສພຊ), ກວມເອົາພັນທະພາສີການຊົມໃຊ້, ການເກັບພາສີ, ບັນຊີສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ ຍົກເວັ້ນ, ພື້ນຖານການຄິດໄລ່ພາສີ, ອັດຕາພາສີ (ອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍ ແລະ ອັດຕາຄົງທີ່/ພາສີການຊົມໃຊ້ຕ່ຳສຸດ ແລະ ເພີ່ມເຕີມ), ເວລາຄິດໄລ່, ການຍື່ນແບບພາສີ ແລະ ການຈ່າຍພາສີ ແລະ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ.
条文
第1条
1.为细化阐释2019年6月19日第68/国会号消费税法及2021年8月7日第01/国会号《关于修订税收法部分条款的法律》的若干条款内容；2.为指导、说明方法并举例，使消费税工作的实施易于理解；3.为消费税的计算、征收、申报、缴纳、管理及跟踪检查提供依据，使之高效、有成效，旨在使在老挝经营、谋生及从事各类职业的境内外个人、法人或组织理解并在全国范围内正确、统一地实施。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
1. ເພື່ອອະທິບາຍລາຍລະອຽດບາງມາດຕາຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ ສະບັບເລກທີ 68/ສພຊ ລົງວັນທີ 19 ມິຖຸນາ 2019 ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການແກ້ໄຂບາງມາດຕາຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີອາກອນ ສະບັບເລກທີ 01/ສພຊ ລົງວັນທີ 7 ສິງຫາ 2021; 2. ເພື່ອຊີ້ນຳ, ອະທິບາຍວິທີການ ແລະ ຍົກຕົວຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານພາສີບໍລິໂພກສາມາດເຂົ້າໃຈງ່າຍ; 3. ເພື່ອເປັນພື້ນຖານໃນການຄິດໄລ່, ເກັບກຳ, ຍື່ນຄຳຮ້ອງ, ຊຳລະ, ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຕິດຕາມກວດກາວຽກງານພາສີບໍລິໂພກ ໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ປະສິດທິຜົນ, ເພື່ອແນໃສ່ໃຫ້ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງການຈັດຕັ້ງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ທີ່ດຳເນີນທຸລະກິດ, ດຳລົງຊີວິດ ແລະ ປະກອບອາຊີບຕ່າງໆ ໃນ ສປປ ລາວ ເຂົ້າໃຈ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເປັນເອກະພາບທົ່ວປະເທດ.
第2条
1.（消费税法第2条 消费税）消费税是对个人、法人或组织进口或境内生产的某些类货物的消费，以及境内服务所征收的货币义务。消费税属间接税，对从国外、经济特区和免税区进入老挝的某些类货物征收，以及对境内某些类货物的供应和某些服务活动征收（依消费税法第11条），是老挝税收体系的组成部分之一。
2.（第6条 消费税纳税义务）在老挝消费某些类货物和服务的境内外个人、法人或组织，均负有依第68/国会号消费税法及第01/国会号修订法缴纳消费税的义务。消费税纳税义务人为在老挝境内进口、购买或消费应税货物及／或服务者，不论其为老挝人、外侨或外国人，亦不论是否经营业务。
3.（第9条 消费税的征收）消费税的征收是指对个人、法人或组织进口或境内生产的某些类货物或服务，按第01/国会号修订法第15条规定税率征收，消费税征收者为对应税货物及服务履行征税职责者：1）从国外、经济特区和免税区进口的应税货物，由驻进口口岸或驻经济特区、免税区受委托征收的人员征收，目前为海关人员或受委托征收者；2）境内生产或组装的应税货物，由老挝境内的生产者或组装者征收；3）境内供应的应税货物和服务，由在老挝设立企业的经营者征收；4）向未在老挝设立企业的无住所者购买应税货物及／或服务的纳税义务人，为一般个人或法人或组织，不论是否经营业务。
4.（第10条 消费税的征收）消费税缴纳人如下：1）货物进口人，为进口货物的消费税缴纳人；在海关人员或受委托征收者计算出应缴消费税后，须将该消费税款全额上缴国家预算（依消费税法第18条第1款第1项及本指导第11点第1）项），方可将货物从海关口岸或经济特区、免税区运入老挝。临时进口但未复出口的货物或车辆，在海关人员或受委托征收者按所任命委员会确定的价值计算消费税后，由买卖该货物者全额上缴国家预算。2）货物生产者或境内组装者，为境内应税货物生产或组装的消费税缴纳人，在计算并征收应缴消费税后须全额上缴国家预算（依消费税法第18条第1款第2项及本指导第11点第2）项）。3）境内应税货物和服务的供应者或在老挝设立企业的经营者，为境内应税货物和服务供应的消费税缴纳人，在计算并征收应缴消费税后须全额上缴国家预算。4）向无住所者购买应税货物及／或服务者，为向未在老挝设立企业的无住所者购买应税货物及／或服务的消费税缴纳人，该购买人为一般个人或法人或组织，不论是否经营业务，在计算并征收应缴消费税后须全额上缴国家预算（依消费税法第18条第1款第3项及本指导第11点第3）项）。
5.（第11条 应税货物和服务）应税进口及境内生产或组装货物以及服务的清单，依第68/国会号消费税法第11条所定项目。如供应该清单以外的其他货物及／或服务，则不缴消费税。为便于实施，现将消费税法第11条所定应税货物和服务清单纳入本指导第2.1、2.2点如下：5.1应税货物：1）燃油；2）摩托车及汽车；3）车辆零部件；4）车辆更换配件；5）车辆装饰件；6）酒及含酒精饮料；7）啤酒；8）烟草（盒装或条装卷烟及其他类烟草）；9）车辆用气；10）即饮饮料（如汽水、苏打水、功能饮料）；11）作为器皿及装饰的水晶玻璃器皿、装饰灯；12）以羊毛或动物细毛制成的地毯；13）香水、化妆品、美容美体用具；14）经合法许可的各类纸牌及赌具；15）经合法许可的火箭炮、烟花、爆竹；16）以机器驱动的快艇、游艇及体育船；17）卫星电视接收设备（卫星天线、接收盒）；18）影音播放器、照相机、电话、录音录像设备、乐器；19）无人机、航空摄影设备、滑翔机及小型喷气机；20）台球桌、斯诺克桌、保龄球设备、桌上足球；21）各类游戏机（如PlayStation、Xbox）。5.2应税服务：1）娱乐（舞厅、迪斯科、卡拉OK）；2）保龄球经营；3）整形美容经营；4）电话、有线电视、数字电视信号服务经营；5）互联网服务经营；6）高尔夫球场经营；7）经合法许可的彩票经营；8）赌场、投币机及各类游戏经营；9）赛车、赛马、斗鸡经营；10）热气球、滑翔或小型喷气飞行服务、航空摄影服务。
6.（第12条 免征消费税的货物和服务）依扶持境内生产用途（如农用及农业机械）、依社会公益政策免税，以及部分应税货物和服务在属过境货物和出口货物时免税，具体如下：6.1依消费税法第11条第甲项所列应税货物，在属过境货物或为出口而境内生产的货物时免征老挝消费税，因该货物不在老挝境内使用或消费故不在老挝缴税；过境货物或出口货物须有受海关部门管控的管控跟踪文件，严禁在境内销售。6.2医用酒精，即用于消毒的90度酒精、用于清洗伤口的70度和75度酒精，无论进口或境内生产均免征消费税。6.3使馆、总领馆及驻老挝国际组织依规进口的、用于公务的车辆及用品，依老挝政府与建交国及相关国际组织间的协定、合同或国际条约免税。6.4国家组织为正式重大庆典进口的火箭炮、烟花、爆竹，进口人须持相关国家部门许可文件向进口口岸海关及其他人员提交，依法审议免税。6.5救援车、救援飞机、救援船、医院救护车、消防车及国防公安专用车（装甲车、坦克、武装力量运输车、移动维修车及其他专用车）免税；行政用车（如轿车、厢车、吉普车、皮卡及其他类车）不免税。6.6境内生产及进口的直接服务于农业生产的专用机械（如耕田机、插秧机、平田机、收割机、脱粒机、播种机及其他种养机械），无论由谁进口供应、自用或转售均免税；农产品运输车不免税，视为依消费税法第11、15条须缴消费税的一般车辆。6.7用于直接生产并作为固定资产的主要工程机械（如吸泵车、压路机、挖掘机、起重车、打桩车），无论进口或境内生产组装，均免税。6.8为服务政府投资合同项目、私营项目而临时进口的车辆，以及临时来老履职专家的车辆，属消费税法第11、15条所列应税车辆者，承接方或项目实施方为项目进口并在项目完成后须复出口的免税；项目完成后未复出口而在老挝出售或转移所有权的，须依法足额缴纳消费税。6.9依供资协议获外国无偿援助的车辆，即外国专门援助给各级国家组织的车辆。6.10使用清洁能源的摩托车，即使用电能（需充电或向蓄能装置充能）或太阳能及其他不影响环境社会的可替代能源的摩托车，无论进口或境内生产组装均免税。6.11使用双系统（燃油能源和清洁能源）的车辆不免税。6.12为在境内工厂系统内组装而进口的车辆零部件，即CKD和IKD两种形式的零部件，须以在境内组装厂组装为整车为目的；组装完成并在境内销售时，依消费税法第15条按各类车辆税率、以组装厂出厂销售价（供一般客户时）或生产组装成本价（自用、自供、赠品或奖品时）为基础计算缴纳消费税。由于消费税不像增值税那样设有抵扣和退还机制，故应税货物、原料、半成品及零部件被用于境内工厂生产组装成应税成品的，免征或暂不缴消费税；应税原料、零部件及配件进口或境内生产用于生产或组装为非应税货物或产品的（不免税情形）；应税原料、零部件及配件进口或境内生产用于一般销售的，不免税。
7.（第14条 消费税计税基础）货物和服务的消费税计税基础如下：7.1进口货物的计税基础为报关价值（货物价值、保险费、运费及其他费用）加关税（如有）；其他费用指佣金、包装费、转运费、仓储费等。进口应税货物指由个人、法人或组织从国外、经济特区和免税区进口（不论是否经营）；进口人在进口口岸缴纳的进口货物消费税，准予作为税务支出。对从国外、经济特区或免税区进口的啤酒、酒或含酒精饮料及烟草，在进口口岸按报关价值加关税（进口时）或按转送文件价值加关税（来自经济特区或免税区时）计算缴纳消费税后，还须以境内（不含消费税及增值税的）销售价为基础再计算征收消费税；进口环节已缴消费税准予作税务支出，而依境内批发价与进口计税基础差额征收的消费税则不准作税务支出。啤酒、酒或含酒精饮料及烟草的进口人须提供境内销售价作为查找境内计税基础的依据；进口人无法提供销售价的，由税务人员或受委托征收者参照境内生产同类货物的销售价确定计税基础。驻进口口岸或经济特区、免税区的海关及／或受委托人员，须将啤酒、酒、含酒精饮料及烟草进口环节计算征收消费税的资料信息送交税务人员，以便依法管理、跟踪并在境内环节正确足额计算征收。【本条附进口货物计税举例：以汽车、燃油、车辆配件及装饰件、摩托车、影音设备、酒啤酒烟草等为例，按「报关价值（折基普）→进口关税→计税基础（报关价值＋关税）→消费税（计税基础×税率）」逐步计算，并指出各货物适用税率参见本指导税率表。例中数值为示范计算，源件部分数字污损。】7.1.1从国外进口货物（举例从略，按上述公式计算）。7.1.2从经济特区或免税区进口货物（举例从略）。7.2境内生产或组装供销售或售予一般客户、消费者的货物，以及获准在境内销售时计算征收消费税的进口货物，其计税基础为出厂或自生产、组装地的批发价，或进口货物的销售价（不含消费税及增值税）；该批发价含成本及总利润。因此，按境内销售价计算征收的消费税须全额上缴国家预算，不准供应者或销售者作税务支出列支，因该情形下消费税系直接向购买人征收、与供应者或销售者的购入成本无关；供应者或销售者的营业收入则以不含消费税及增值税的供应或销售价值计。7.3经营者境内生产组装或进口供自用、作礼品、赠品和奖品的货物，以生产或组装成本价为计税基础；生产者或组装者负责如实确定成本价并随时向税务及检查人员提供。自用、赠品、礼品及奖品的消费税不准作税务支出，视为该货物或服务的消费。经营者或纳税人自用、获赠、获作礼品、赠品或奖品并作为直接用于经营的固定资产的货物，可计入资产价值以折旧。【举例：汽水苏打厂将自产货物自用及作赠品，以生产成本价×7%计消费税；此情形下还须另按实际出厂销售价计征增值税（依增值税法第15条第6点）。】7.4境内供应服务的计税基础为不含消费税及增值税的服务消费价值。消费税法第11条所列应税服务，即便须使用货物或原料以支持服务（如舞厅含酒、苏打、冰、佐酒小食及饮料；高尔夫含球场费、球车费、餐饮等；整形美容含药水及辅助工具），均认定为应税服务；服务计税基础为全部服务收入总额，与之相关的货物或原料消费税（如有）视为该货物的购入成本。高尔夫经营中销售可多次使用且非消费税法第11条所定应税货物（如高尔夫球、球杆、帽、鞋、球服等）的收入，不作消费税计税基础，须另开销售收款单。7.5向未在老挝设立企业的无住所者供应货物及／或服务，以不含消费税及增值税的货物及／或服务实际价值为计税基础。无住所者向老挝境内消费者或订购者供应应税货物，通常系经邮政系统或国际快递公司寄送至老挝。无住所者向老挝消费者供应应税服务的，部分情形系派遣熟练人员、劳工或工匠依合同入老实地提供服务；由于服务原则上无进出口，故应税服务发生于何处即视消费税计税基础发生于该处。所谓无住所且未在老挝设立企业者，指国外、经济特区和免税区。【举例：一般个人经互联网向境外无住所者订购香水，须在收货前付清货款，到货环节计征消费税；又如无住所者提供服务的计征示例。】7.6为服务政府投资合同项目、私营项目而临时进口的车辆，以及来老履职专家的车辆，在项目或履职完成后未复出口而在老挝出售或转移使用权的，以所任命委员会评估的价值为计税基础。有临时进口文件的，委员会参照该文件价值先扣除按实际使用年限计算的折旧；无临时进口文件的，参照同类同状况车辆的市场价值，作为关税、消费税、增值税及相关义务款的计税基础。
8.（第15条 消费税税率）消费税税率按货物和服务类别确定，含比例税率和定额税率。应税货物和服务的比例税率因货物或服务类别而异，依第01/国会号修订法所修订的消费税法第15条规定，比例税率按批发价或货物及／或服务供应价值，或按生产、组装成本，或按进口货物价值征收（依消费税法第14条所定条件）。1）货物消费税税率（按比例税率，单位为百分比）：燃油〔比例税率〕；炉用油、机油、液压油、刹车油等为5%；摩托车（按CKD/IKD及排量分级）；小型货车；轿车、吉普车、厢车、四门以上皮卡等客运车；使用双系统（燃油及其他可替代能源）的客运车按所定税率的50%；冷藏厢车、液体/气体/水泥/粉末罐车、油罐车、洒水车、起重车、叉车、水泥搅拌车、抽污车、喷浆车、各类喷洒车及移动房车；境内CKD形式组装的燃油汽车征5%、IKD形式征3%；不在境内工厂系统组装而进口的零部件及更换配件；酒或含酒精饮料；啤酒；烟草；车辆用气；即饮饮料（汽水等）；水晶器皿及装饰灯；地毯；香水、化妆品、美容用具；经许可的纸牌及赌具；火箭炮、烟花、爆竹；快艇、游艇、体育船；卫星电视接收设备；影音播放器、照相机、电话、录音录像设备、乐器；无人机、航空摄影设备、滑翔机及小型喷气机；台球桌、斯诺克桌、保龄球设备、桌上足球；投币机及各类游戏机（设专门税率）。〔注：原文该税率表为表格，源件严重污损多数税率数值及货物分级行无法准确识别，以原件为准对原件〕。境内CKD（整车散件进口组装为整车后销售）与IKD（不完整散件进口、与境内生产件组装为整车后销售）的汽车税率见本指导第8.1）点第2.3项。2）服务消费税税率：娱乐（舞厅、迪斯科、卡拉OK）；保龄球；整形美容；电话/有线电视/数字电视信号服务；互联网服务；高尔夫球场；经许可的彩票；赌场、投币机及各类游戏（依专门规章所定）；赛车、赛马、斗鸡；热气球、滑翔/小型喷气飞行、航空摄影服务〔注：服务税率具体数值源件该处污损不可辨〕。
9.（第16条 最低消费税）最低消费税为定额税，仅适用于依政府政策征税的某些类进口货物；适用最低消费税的货物，系已按比例税率（依第01/国会号修订法第15条）计征消费税的货物。当比例消费税额低于最低消费税时，按最低消费税额、依单位数量征收。除最低消费税定额外，还对某些类货物分阶段征收附加消费税定额，同样按单位数量征收。适用最低消费税及附加消费税的货物为管控、不鼓励类货物（如酒或含酒精饮料、啤酒、烟草及类似品）。由财政部研究确定货物类别、最低消费税及附加消费税，提交政府会议决定，再由政府提请国会常务委员会按各时期需要审议，以调控消费及国民经济。【举例1（定额/最低消费税）：以进口啤酒为例，先计进口环节及境内批发环节的比例消费税（进口环节由海关计征、境内批发及最低消费税由税务人员计征），再按国会常委会确定的定额×实际单位数量计最低消费税；若最低消费税额低于进口加批发环节比例消费税合计额，则按较高的比例消费税额为应缴额。例中数值为示范，源件部分数字污损。例2（附加消费税定额）：以境内生产的盒装成品烟草为例，按每盒定额（如800基普）×境内生产销售盒数计附加消费税，由卷烟厂负责征收，连同每月比例消费税申报于次月20日前申报缴纳。】附加消费税由税务人员按货物或产品的实际单位数量计征，所计附加消费税额须全额上缴预算，与已按比例税率及最低消费税缴纳的消费税无关。
10.（第17条 消费税计算时点）消费税计算征收时点如下：1）从国外、经济特区或免税区进口的应税货物，于货物申报进入老挝时计征，但获准在境内供应该进口货物时计征者除外：甲.从国外进口的货物，于进口口岸申报进口时由受委托者计算征收；乙.从经济特区和免税区进口的货物（即将该货物运出该区进入老挝，并在转送单或相关文件中详列，如购销合同、收款单、转送单及随附文件），按与从国外进口相同条件计征。2）境内应税货物和服务的供应，以及获准在境内计征消费税的进口货物经营者，于实际供应时计征；货物和服务供应包括供给客户和供给自身。3）向未在老挝设立企业的无住所者购买应税货物和服务的，于实际购买及／或服务时计征：甲.经邮政或国际快递寄送的货物，于邮局、国际快递公司办公处或货物实际到达的国际机场，由受委托者计算征收；乙.属服务供应的（无论本人或以其名义），于供应实际发生时或受供方实际支付服务费时计征。〔注：向无住所者购买应税货物或服务者，指在老挝生活谋生的个人、法人和组织，不论老挝人、外侨、外国人、无国籍人，亦不论是否经营。〕
11.（第18条 消费税的申报和缴纳）应税货物进口人、生产者及服务供应者按下列申报缴纳消费税：1）依消费税法第11条从国外、经济特区或免税区进口应税货物的，每次均须申报缴纳：甲.从国外进口的，于进口口岸海关申报海关文件时一并申报缴纳，按海关部门规定格式正确完整填报消费税信息；须全额上缴预算后方可将货物运出进口口岸。乙.从经济特区、免税区进口或将货物运出该区进入老挝的，于将货物运出该区时申报缴纳，须向海关或受任命人员提交转送单或相关文件（如购销合同、收款单等）；须在每次运出前全额上缴国家预算。2）境内应税货物生产者和服务供应者，以及获准在境内申报缴纳消费税的进口人，须按月于次月20日前向其所属或指定税务部门申报缴纳；当月无消费税发生的，亦须申报，在计税基础栏（含销售收入或生产成本或免税收入）及当月计征消费税额栏填0基普。3）向未在老挝设立企业的无住所者购买货物及／或服务者，按下列条件申报缴纳：甲.属经营者的，于次月20日前连同每月常规消费税一并申报缴纳；经邮政或国际快递寄送的货物，在受委托者或海关人员计算出应缴消费税后须立即全额上缴国库或银行。乙.属不经营业务的个人、法人和组织的，自计算征收消费税之日起15日内申报缴纳；经邮政或国际快递寄送的货物，在计算出应缴消费税后须立即全额上缴国库或银行；服务供应（无论本人或以其名义）的，自计算征收之日起15日内申报缴纳。〔注：无住所且未在老挝设立企业的供应者，无论个人、法人、是否经营，只要在老挝发生应税货物及／或服务供应，即须向老挝缴纳消费税，因消费税系对在老挝境内消费货物和服务者征收；即老挝境内受供方为消费税纳税义务人，而无住所供应者系促成供应交易在老挝发生、产生计税基础者，并在足额计算扣除直接税（利润税）后从供应中获益。〕境内每月消费税申报缴纳单（依消费税法第18条）须使用专门格式，按法定内容正确完整填列：单据上方载明申报期（月度）、企业名称、纳税人识别号、电话及电子邮箱；甲.比例消费税：应税货物或服务项目；供给客户或他人时的计税基础；自用、赠品、礼品和奖品的计税基础；向无住所者购买货物及／或服务时的计税基础；免税供应价值；各类货物或服务的税率；当月比例税率消费税额。乙.定额消费税（最低消费税）：应缴最低消费税货物项目；单位数量；每单位消费税额；当月最低消费税总额。丙.定额消费税（附加消费税）：应缴附加消费税货物项目；单位数量；每单位消费税额；当月附加消费税总额。丁.调整及当月应缴消费税：被调整的消费税额（已缴、已扣、结转、计算有误、须补缴）；实际应缴或退还的消费税总额。〔注：境内供应比例消费税计税基础含下列情形：按出厂价或批发价计（境内生产组装货物及获准境内计征的进口货物，供给客户或一般消费者）；服务按实际服务消费价值（全部或部分）计；自供、自用、赠品、礼品和奖品按生产成本或购入成本计，纳税人须如实确定成本价，同类货物或服务自供、赠品、礼品、奖品的成本须等同于供给他人的成本。〕
ພາສາລາວ (老挝语原文)
1. (ມາດຕາ 2 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ ພາສີການຊົມໃຊ້) ພາສີການຊົມໃຊ້ແມ່ນພັນທະທາງການເງິນທີ່ເກັບຈາກບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນ ຕໍ່ກັບການຊົມໃຊ້ສິນຄ້າບາງປະເພດທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ແລະ ການບໍລິການພາຍໃນປະເທດ. ພາສີການຊົມໃຊ້ເປັນພາສີທາງອ້ອມ, ເກັບຈາກສິນຄ້າບາງປະເພດທີ່ນຳເຂົ້າມາລາວຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ, ພ້ອມທັງເກັບຈາກການສະໜອງສິນຄ້າບາງປະເພດ ແລະ ກິດຈະການບໍລິການບາງຢ່າງພາຍໃນປະເທດ (ຕາມມາດຕາ 11 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້), ເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລະບົບພາສີຂອງລາວ.
2. (ມາດຕາ 6 ພັນທະພາສີການຊົມໃຊ້) ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນ ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ທີ່ຊົມໃຊ້ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການບາງປະເພດໃນລາວ ລ້ວນແຕ່ມີພັນທະຕ້ອງຊຳລະພາສີການຊົມໃຊ້ ຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ ສະບັບເລກທີ 68/ສພຊ ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການແກ້ໄຂ ສະບັບເລກທີ 01/ສພຊ. ຜູ້ມີພັນທະພາສີການຊົມໃຊ້ ແມ່ນຜູ້ທີ່ນຳເຂົ້າ, ຊື້ ຫຼື ຊົມໃຊ້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຢູ່ພາຍໃນປະເທດລາວ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນລາວ, ຄົນຕ່າງດ້າວ ຫຼື ຄົນຕ່າງປະເທດ, ແລະ ບໍ່ວ່າຈະດຳເນີນທຸລະກິດ ຫຼື ບໍ່.
3. (ມາດຕາ 9 ການເກັບພາສີການຊົມໃຊ້) ການເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ ໝາຍເຖິງການເກັບຈາກບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນ ຕໍ່ກັບສິນຄ້າ ຫຼື ການບໍລິການບາງປະເພດທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ຕາມອັດຕາທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 15 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການແກ້ໄຂ ສະບັບເລກທີ 01/ສພຊ. ຜູ້ເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ ແມ່ນຜູ້ທີ່ມີໜ້າທີ່ເກັບພາສີຕໍ່ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີດັ່ງນີ້: 1) ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີທີ່ນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ, ເກັບໂດຍພະນັກງານທີ່ປະຈຳຢູ່ດ່ານນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ເກັບຢູ່ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ, ປັດຈຸບັນແມ່ນພະນັກງານດ່ານພາສີ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ເກັບ; 2) ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີທີ່ຜະລິດ ຫຼື ປະກອບຢູ່ພາຍໃນປະເທດ, ເກັບໂດຍຜູ້ຜະລິດ ຫຼື ຜູ້ປະກອບຢູ່ພາຍໃນປະເທດລາວ; 3) ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີທີ່ສະໜອງຢູ່ພາຍໃນປະເທດ, ເກັບໂດຍຜູ້ປະກອບການທີ່ຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ; 4) ຜູ້ມີພັນທະພາສີທີ່ຊື້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ, ແມ່ນບຸກຄົນທົ່ວໄປ ຫຼື ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນ, ບໍ່ວ່າຈະດຳເນີນທຸລະກິດ ຫຼື ບໍ່.
4. (ມາດຕາ 10 ການເກັບພາສີການບໍລິໂພກ) ຜູ້ຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກມີດັ່ງນີ້:
1) ຜູ້ນຳເຂົ້າສິນຄ້າ, ເປັນຜູ້ຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກສຳລັບສິນຄ້າທີ່ນຳເຂົ້າ; ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ດ່ານພາສີ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ເກັບພາສີໄດ້ຄິດໄລ່ພາສີການບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ, ຕ້ອງນຳເງິນພາສີການບໍລິໂພກຈຳນວນນັ້ນເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຢ່າງເຕັມຈຳນວນ (ຕາມມາດຕາ 18 ວັກ 1 ຂໍ້ 1 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການບໍລິໂພກ ແລະ ຂໍ້ 11 ຂໍ້ 1) ຂອງຄຳແນະນຳສະບັບນີ້) ຈຶ່ງຈະສາມາດຂົນສົ່ງສິນຄ້າຈາກດ່ານພາສີ ຫຼື ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ, ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ ເຂົ້າມາໃນລາວ. ສຳລັບສິນຄ້າ ຫຼື ພາຫະນະທີ່ນຳເຂົ້າຊົ່ວຄາວແຕ່ບໍ່ໄດ້ສົ່ງອອກຄືນ, ຜູ້ຂາຍສິນຄ້ານັ້ນຕ້ອງຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຢ່າງເຕັມຈຳນວນ ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ດ່ານພາສີ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ເກັບພາສີໄດ້ຄິດໄລ່ພາສີການບໍລິໂພກຕາມມູນຄ່າທີ່ຄະນະກຳມະການທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງກຳນົດ.
2) ຜູ້ຜະລິດສິນຄ້າ ຫຼື ຜູ້ປະກອບພາຍໃນປະເທດ, ເປັນຜູ້ຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກສຳລັບການຜະລິດ ຫຼື ປະກອບສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີພາຍໃນປະເທດ, ຫຼັງຈາກຄິດໄລ່ ແລະ ເກັບພາສີການບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ ຕ້ອງນຳເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຢ່າງເຕັມຈຳນວນ (ຕາມມາດຕາ 18 ວັກ 1 ຂໍ້ 2 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການບໍລິໂພກ ແລະ ຂໍ້ 11 ຂໍ້ 2) ຂອງຄຳແນະນຳສະບັບນີ້).
3) ຜູ້ສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີພາຍໃນປະເທດ ຫຼື ຜູ້ປະກອບການທີ່ຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ, ເປັນຜູ້ຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກສຳລັບການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີພາຍໃນປະເທດ, ຫຼັງຈາກຄິດໄລ່ ແລະ ເກັບພາສີການບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ ຕ້ອງນຳເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຢ່າງເຕັມຈຳນວນ.
4) ຜູ້ຊື້ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ, ເປັນຜູ້ຊຳລະພາສີການບໍລິໂພກສຳລັບການຊື້ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ, ຜູ້ຊື້ນັ້ນເປັນບຸກຄົນທົ່ວໄປ ຫຼື ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນ, ບໍ່ວ່າຈະດຳເນີນທຸລະກິດຫຼືບໍ່, ຫຼັງຈາກຄິດໄລ່ ແລະ ເກັບພາສີການບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ ຕ້ອງນຳເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຢ່າງເຕັມຈຳນວນ (ຕາມມາດຕາ 18 ວັກ 1 ຂໍ້ 3 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການບໍລິໂພກ ແລະ ຂໍ້ 11 ຂໍ້ 3) ຂອງຄຳແນະນຳສະບັບນີ້).
5. (ມາດຕາ 11 ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ) ບັນຊີລາຍການສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ນຳເຂົ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ ຜະລິດ ຫຼື ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ໃຫ້ເປັນໄປຕາມລາຍການທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 11 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ ສະບັບເລກທີ 68/ສພຊ. ຖ້າຫາກສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການອື່ນນອກເໜືອຈາກບັນຊີລາຍການນີ້ ກໍ່ບໍ່ຕ້ອງເສຍພາສີການຊົມໃຊ້. ເພື່ອຄວາມສະດວກໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ, ຈຶ່ງໄດ້ນຳເອົາບັນຊີລາຍການສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຕາມມາດຕາ 11 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ ມາບັນຈຸໄວ້ໃນຈຸດ 2.1 ແລະ 2.2 ຂອງຄູ່ມືນີ້ດັ່ງນີ້:
5.1 ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ: 1) ນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟ; 2) ລົດຈັກ ແລະ ລົດໃຫຍ່; 3) ອາໄຫຼ່ຍານພາຫະນະ; 4) ອາໄຫຼ່ປ່ຽນແທນຍານພາຫະນະ; 5) ອຸປະກອນຕົກແຕ່ງຍານພາຫະນະ; 6) ເຫຼົ້າ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ; 7) ເບຍ; 8) ຢາສູບ (ຢາສູບຊອງ ຫຼື ມ້ວນ ແລະ ຢາສູບຊະນິດອື່ນໆ); 9) ອາຍແກັສສຳລັບຍານພາຫະນະ; 10) ເຄື່ອງດື່ມພ້ອມດື່ມ (ເຊັ່ນ: ນ້ຳອັດລົມ, ນ້ຳໂຊດາ, ເຄື່ອງດື່ມບຳລຸງກຳລັງ); 11) ເຄື່ອງແກ້ວຄຣິສຕັລ ທີ່ໃຊ້ເປັນພາຊະນະ ແລະ ຕົກແຕ່ງ, ໂຄມໄຟຕົກແຕ່ງ; 12) ຜ້າພົມທີ່ເຮັດຈາກຂົນແກະ ຫຼື ຂົນສັດລະອຽດ; 13) ນ້ຳຫອມ, ເຄື່ອງສຳອາງ, ອຸປະກອນເສີມຄວາມງາມ; 14) ໄພ້ ແລະ ເຄື່ອງພະນັນທຸກຊະນິດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຕາມກົດໝາຍ; 15) ປືນໃຫຍ່ຈະຫຼວດ, ດອກໄມ້ໄຟ, ປະທັດທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຕາມກົດໝາຍ; 16) ເຮືອໄວ, ເຮືອຢອດ ແລະ ເຮືອກິລາທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ; 17) ອຸປະກອນຮັບສັນຍານໂທລະພາບດາວທຽມ (ຈານດາວທຽມ, ກ່ອງຮັບສັນຍານ); 18) ເຄື່ອງຫຼິ້ນສຽງ ແລະ ວິດີໂອ, ກ້ອງຖ່າຍຮູບ, ໂທລະສັບ, ອຸປະກອນບັນທຶກສຽງ ແລະ ວິດີໂອ, ເຄື່ອງດົນຕີ; 19) ເຮືອບິນບໍ່ມີຄົນຂັບ, ອຸປະກອນຖ່າຍຮູບທາງອາກາດ, ເຮືອບິນຮ່ອນ ແລະ ເຮືອບິນໄອພົດຂະໜາດນ້ອຍ; 20) ໂຕະບິລຽດ, ໂຕະສະນຸກເກີ, ອຸປະກອນໂບລິງ, ໂຕະເຕະບານ; 21) ເຄື່ອງຫຼິ້ນເກມທຸກຊະນິດ (ເຊັ່ນ: PlayStation, Xbox).
5.2 ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ: 1) ການບັນເທີງ (ສະໂມສອນລຳ, ດິສໂກ້, ຄາລາໂອເກະ); 2) ການດຳເນີນທຸລະກິດໂບລິງ; 3) ການດຳເນີນທຸລະກິດຕັດແຕ່ງ ແລະ ເສີມຄວາມງາມ; 4) ການດຳເນີນທຸລະກິດບໍລິການສັນຍານໂທລະສັບ, ໂທລະພາບສາຍເຄເບີນ, ໂທລະພາບດິຈິຕອລ; 5) ການດຳເນີນທຸລະກິດບໍລິການອິນເຕີເນັດ; 6) ການດຳເນີນທຸລະກິດສະໜາມກ໊ອຟ; 7) ການດຳເນີນທຸລະກິດສະຫຼາກການກຸສົນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຕາມກົດໝາຍ; 8) ການດຳເນີນທຸລະກິດຄາສິໂນ, ເຄື່ອງຫຼິ້ນຫຼຽນ ແລະ ເກມທຸກຊະນິດ; 9) ການດຳເນີນທຸລະກິດແຂ່ງລົດ, ແຂ່ງມ້າ, ຊົນໄກ່; 10) ການບໍລິການປູມເປົ້າອາກາດຮ້ອນ, ການບິນຮ່ອນ ຫຼື ເຮືອບິນໄອພົດຂະໜາດນ້ອຍ, ການບໍລິການຖ່າຍຮູບທາງອາກາດ.
6. (ມາດຕາ 12 ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີບໍລິໂພກ) ຕາມນະໂຍບາຍສົ່ງເສີມການນຳໃຊ້ພາຍໃນປະເທດ (ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງຈັກກະເສດ ແລະ ກົນຈັກກະເສດ), ຕາມນະໂຍບາຍສະຫວັດດີການສັງຄົມ, ແລະ ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີບາງສ່ວນທີ່ເປັນສິນຄ້າຜ່ານແດນ ແລະ ສິນຄ້າສົ່ງອອກ ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ, ລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້:
6.1 ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຕາມມາດຕາ 11 ຂໍ້ ກ ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ, ເມື່ອເປັນສິນຄ້າຜ່ານແດນ ຫຼື ສິນຄ້າທີ່ຜະລິດພາຍໃນປະເທດເພື່ອສົ່ງອອກ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີບໍລິໂພກຂອງ ສປປ ລາວ, ເນື່ອງຈາກສິນຄ້າດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ ຫຼື ບໍລິໂພກພາຍໃນ ສປປ ລາວ ຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງເສຍພາສີໃນ ສປປ ລາວ; ສິນຄ້າຜ່ານແດນ ຫຼື ສິນຄ້າສົ່ງອອກ ຕ້ອງມີເອກະສານຕິດຕາມຄຸມຄອງທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄຸມຄອງຂອງພາສີ, ຫ້າມຢ່າງເດັດຂາດຂາຍພາຍໃນປະເທດ.
6.2 ເຫຼົ້າທາງການແພດ, ຄື: ເຫຼົ້າ 90 ອົງສາທີ່ໃຊ້ສຳລັບຂ້າເຊື້ອ, ເຫຼົ້າ 70 ອົງສາ ແລະ 75 ອົງສາທີ່ໃຊ້ສຳລັບລ້າງບາດແຜ, ບໍ່ວ່າຈະນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີບໍລິໂພກ.
6.3 ລົດ ແລະ ເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆ ທີ່ສະຖານທູດ, ສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທີ່ປະຈຳຢູ່ ສປປ ລາວ ນຳເຂົ້າຕາມລະບຽບການ ເພື່ອໃຊ້ໃນວຽກງານທາງການ, ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ ຕາມສັນຍາ, ສັນຍາຕົກລົງ ຫຼື ສົນທິສັນຍາສາກົນ ລະຫວ່າງລັດຖະບານ ສປປ ລາວ ກັບປະເທດທີ່ມີສາຍສຳພັນທາງການທູດ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
6.4 ປືນໃຫຍ່ຍິງດອກໄມ້ໄຟ, ດອກໄມ້ໄຟ ແລະ ປະທັດ ທີ່ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດນຳເຂົ້າເພື່ອງານສະຫຼອງສຳຄັນທາງການ, ຜູ້ນຳເຂົ້າຕ້ອງມີໃບອະນຸຍາດຈາກອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຍື່ນຕໍ່ດ່ານພາສີ ແລະ ບຸກຄົນອື່ນໆ ເພື່ອພິຈາລະນາຍົກເວັ້ນພາສີຕາມກົດໝາຍ.
6.5 ລົດກູ້ໄພ, ເຮືອບິນກູ້ໄພ, ເຮືອກູ້ໄພ, ລົດສຸກເສີນໂຮງໝໍ, ລົດດັບເພີງ ແລະ ລົດພິເສດຂອງກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ກະຊວງຕຳຫຼວດ (ລົດເກາະ, ລົດຖັງ, ລົດຂົນສົ່ງກຳລັງປະກອບອາວຸດ, ລົດສ້ອມແປງເຄື່ອນທີ່ ແລະ ລົດພິເສດອື່ນໆ) ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ; ລົດໃຊ້ງານທາງການ (ເຊັ່ນ: ລົດໂດຍສານ, ລົດຕູ້, ລົດຈີບ, ລົດກະບະ ແລະ ລົດປະເພດອື່ນໆ) ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ.
6.6 ເຄື່ອງຈັກກະເສດທີ່ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ ແລະ ນຳເຂົ້າ ທີ່ໃຊ້ໂດຍກົງໃນການຜະລິດກະສິກຳ (ເຊັ່ນ: ລົດໄຖນາ, ເຄື່ອງດຳນາ, ເຄື່ອງປັບດິນ, ເຄື່ອງກ່ຽວ, ເຄື່ອງນວດ, ເຄື່ອງຫວ່ານ ແລະ ເຄື່ອງຈັກປູກຝັງ ແລະ ລ້ຽງສັດອື່ນໆ), ບໍ່ວ່າຈະຖືກນຳເຂົ້າ ຫຼື ສະໜອງໂດຍຜູ້ໃດ, ໃຊ້ເອງ ຫຼື ຂາຍຕໍ່ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ; ລົດຂົນສົ່ງຜົນຜະລິດກະເສດ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ, ຖືເປັນລົດທົ່ວໄປທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກ ຕາມມາດຕາ 11 ແລະ 15 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ.
6.7 ເຄື່ອງຈັກກໍ່ສ້າງຫຼັກ ທີ່ໃຊ້ໂດຍກົງໃນການຜະລິດ ແລະ ເປັນຊັບສິນຖາວອນ (ເຊັ່ນ: ລົດສູບນ້ຳ, ລົດບີບດິນ, ລົດຂຸດ, ລົດຍົກ, ລົດຕອກເສົາ), ບໍ່ວ່າຈະນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດ ແລະ ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ.
6.8 ລົດທີ່ນຳເຂົ້າຊົ່ວຄາວ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໂຄງການຕາມສັນຍາລັດຖະບານ ແລະ ໂຄງການເອກະຊົນ, ພ້ອມທັງລົດຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມາປະຈຳການຊົ່ວຄາວໃນ ສປປ ລາວ, ທີ່ເປັນລົດທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຕາມມາດຕາ 11 ແລະ 15 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ, ຖ້າຜູ້ຮັບເໝົາ ຫຼື ຜູ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການນຳເຂົ້າເພື່ອໂຄງການ ແລະ ຕ້ອງສົ່ງອອກຄືນຫຼັງສຳເລັດໂຄງການ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ; ຖ້າຫຼັງສຳເລັດໂຄງການ ບໍ່ໄດ້ສົ່ງອອກຄືນ ແຕ່ຂາຍ ຫຼື ໂອນສິດຄອງຄອງໃນ ສປປ ລາວ, ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກຢ່າງເຕັມຈຳນວນຕາມກົດໝາຍ.
6.9 ລົດທີ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອລ້າຈາກຕ່າງປະເທດ ຕາມຂໍ້ຕົກລົງສະໜອງທຶນ, ຄື: ລົດທີ່ຕ່າງປະເທດຊ່ວຍເຫຼືອລ້າໂດຍສະເພາະໃຫ້ແກ່ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງລັດໃນລະດັບຕ່າງໆ.
6.10 ລົດຈັກທີ່ໃຊ້ພະລັງງານສະອາດ, ຄື: ລົດຈັກທີ່ໃຊ້ພະລັງງານໄຟຟ້າ (ຕ້ອງສາກໄຟ ຫຼື ຕ້ອງສາກພະລັງງານໃສ່ອຸປະກອນສະສົມພະລັງງານ) ຫຼື ພະລັງງານແສງຕາເວັນ ແລະ ພະລັງງານທົດແທນອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ສັງຄົມ, ບໍ່ວ່າຈະນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດ ແລະ ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ.
6.11 ລົດທີ່ໃຊ້ລະບົບຄູ່ (ພະລັງງານນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ພະລັງງານສະອາດ) ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ.
6.12 ອາໄຫຼ່ລົດທີ່ນຳເຂົ້າເພື່ອປະກອບໃນລະບົບໂຮງງານພາຍໃນປະເທດ, ຄື: ອາໄຫຼ່ໃນຮູບແບບ CKD ແລະ IKD, ເພື່ອຈຸດປະສົງປະກອບເປັນລົດສຳເລັດຮູບຢູ່ໂຮງງານປະກອບພາຍໃນປະເທດ; ເມື່ອປະກອບສຳເລັດ ແລະ ຂາຍພາຍໃນປະເທດ, ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກ ຕາມມາດຕາ 15 ໂດຍໃຊ້ອັດຕາພາສີຕາມປະເພດລົດຕ່າງໆ, ໂດຍຄຳນວນຈາກລາຄາຂາຍອອກໂຮງງານປະກອບ (ສຳລັບລູກຄ້າທົ່ວໄປ) ຫຼື ລາຄາຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ແລະ ປະກອບ (ສຳລັບໃຊ້ເອງ, ສະໜອງເອງ, ເປັນຂອງຂວັນ ຫຼື ລາງວັນ) ເປັນພື້ນຖານ. ເນື່ອງຈາກພາສີບໍລິໂພກບໍ່ມີກົນໄກຫັກລົບ ແລະ ຄືນພາສີ ເໝືອນພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ, ສະນັ້ນ ສິນຄ້າ, ວັດຖຸດິບ, ວັດຖຸເຄິ່ງສຳເລັດຮູບ ແລະ ອາໄຫຼ່ທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໃນການຜະລິດ ແລະ ປະກອບພາຍໃນໂຮງງານພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອກາຍເປັນຜະລິດຕະພັນສຳເລັດຮູບທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ ຫຼື ບໍ່ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກຊົ່ວຄາວ; ວັດຖຸດິບ, ອາໄຫຼ່ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອໃຊ້ໃນການຜະລິດ ຫຼື ປະກອບເປັນສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນທີ່ບໍ່ຕ້ອງເສຍພາສີ (ກໍລະນີທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ); ວັດຖຸດິບ, ອາໄຫຼ່ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ທີ່ນຳເຂົ້າ ຫຼື ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອຂາຍທົ່ວໄປ ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນພາສີ.
7. (ມາດຕາ 14 ພື້ນຖານການຄຳນວນພາສີການຊົມໃຊ້) ພື້ນຖານການຄຳນວນພາສີການຊົມໃຊ້ສຳລັບສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການ ມີດັ່ງນີ້:
7.1 ພື້ນຖານການຄຳນວນສຳລັບສິນຄ້ານຳເຂົ້າ ແມ່ນມູນຄ່າທີ່ແຈ້ງກັບພາສີ (ມູນຄ່າສິນຄ້າ, ຄ່າປະກັນໄພ, ຄ່າຂົນສົ່ງ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອື່ນໆ) ບວກກັບພາສີຂາເຂົ້າ (ຖ້າມີ); ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອື່ນໆ ໝາຍເຖິງ ຄ່ານາຍໜ້າ, ຄ່າຫຸ້ມຫໍ່, ຄ່າຂົນສົ່ງຕໍ່, ຄ່າເກັບຮັກສາ ແລະ ອື່ນໆ. ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີການຊົມໃຊ້ທີ່ນຳເຂົ້າ ໝາຍເຖິງສິນຄ້າທີ່ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ຫຼື ອົງກອນນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ (ບໍ່ວ່າຈະດຳເນີນທຸລະກິດຫຼືບໍ່); ຜູ້ນຳເຂົ້າທີ່ໄດ້ຊຳລະພາສີການຊົມໃຊ້ສຳລັບສິນຄ້ານຳເຂົ້າຢູ່ດ່ານຊາຍແດນ ແມ່ນອະນຸຍາດໃຫ້ຖືເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານພາສີ. ສຳລັບການນຳເຂົ້າເບຍ, ເຫຼົ້າ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ ແລະ ຢາສູບ ຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ, ຫຼັງຈາກໄດ້ຄຳນວນ ແລະ ຊຳລະພາສີການຊົມໃຊ້ຢູ່ດ່ານຊາຍແດນ ໂດຍອີງໃສ່ມູນຄ່າທີ່ແຈ້ງກັບພາສີບວກກັບພາສີຂາເຂົ້າ (ເມື່ອນຳເຂົ້າ) ຫຼື ມູນຄ່າຕາມເອກະສານການສົ່ງຕໍ່ບວກກັບພາສີຂາເຂົ້າ (ເມື່ອມາຈາກເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ) ແລ້ວ, ຍັງຕ້ອງໄດ້ຄຳນວນ ແລະ ເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ໂດຍອີງໃສ່ລາຄາຂາຍພາຍໃນປະເທດ (ທີ່ບໍ່ລວມພາສີການຊົມໃຊ້ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ); ພາສີການຊົມໃຊ້ທີ່ໄດ້ຊຳລະໃນຂັ້ນຕອນນຳເຂົ້າ ແມ່ນອະນຸຍາດໃຫ້ຖືເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານພາສີ, ແຕ່ພາສີການຊົມໃຊ້ທີ່ເກັບຈາກສ່ວນຕ່າງລະຫວ່າງລາຄາຂາຍສົ່ງພາຍໃນປະເທດ ແລະ ພື້ນຖານການຄຳນວນນຳເຂົ້າ ແມ່ນບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຖືເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານພາສີ. ຜູ້ນຳເຂົ້າເບຍ, ເຫຼົ້າ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ ແລະ ຢາສູບ ຕ້ອງໃຫ້ລາຄາຂາຍພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອເປັນພື້ນຖານໃນການຊອກຫາພື້ນຖານການຄຳນວນພາຍໃນປະເທດ; ຖ້າຜູ້ນຳເຂົ້າບໍ່ສາມາດໃຫ້ລາຄາຂາຍໄດ້, ໃຫ້ພະນັກງານພາສີ ຫຼື ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ເກັບພາສີ ກຳນົດພື້ນຖານການຄຳນວນ ໂດຍອ້າງອີງຈາກລາຄາຂາຍຂອງສິນຄ້າຊະນິດດຽວກັນທີ່ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ພາສີ ແລະ/ຫຼື ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ ທີ່ປະຈຳຢູ່ດ່ານຊາຍແດນ ຫຼື ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ, ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ ຕ້ອງສົ່ງຂໍ້ມູນ ແລະ ຂ່າວສານກ່ຽວກັບການຄຳນວນ ແລະ ເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ໃນຂັ້ນຕອນນຳເຂົ້າສຳລັບເບຍ, ເຫຼົ້າ, ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ ແລະ ຢາສູບ ໃຫ້ແກ່ພະນັກງານພາສີ ເພື່ອການຄຸ້ມຄອງ, ຕິດຕາມ ແລະ ຄຳນວນເກັບພາສີໃນຂັ້ນຕອນພາຍໃນປະເທດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນ ຕາມກົດໝາຍ. [ບາງສ່ວນຂອງຂໍ້ຄວາມບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ສະແກນ]
7.1.1 ການນຳເຂົ້າສິນຄ້າຈາກຕ່າງປະເທດ (ຕົວຢ່າງຂ້າມໄປ, ຄຳນວນຕາມສູດຂ້າງເທິງ).
7.1.2 ການນຳເຂົ້າສິນຄ້າຈາກເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ (ຕົວຢ່າງຂ້າມໄປ).
7.2 ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ຜະລິດ ຫຼື ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ເພື່ອຂາຍ ຫຼື ຂາຍໃຫ້ລູກຄ້າທົ່ວໄປ, ຜູ້ບໍລິໂພກ, ແລະ ສິນຄ້ານຳເຂົ້າທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຄຳນວນ ແລະ ເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ເມື່ອຂາຍພາຍໃນປະເທດ, ພື້ນຖານການຄຳນວນ ແມ່ນລາຄາຂາຍສົ່ງ ຈາກໂຮງງານ ຫຼື ສະຖານທີ່ຜະລິດ, ປະກອບ, ຫຼື ລາຄາຂາຍຂອງສິນຄ້ານຳເຂົ້າ (ທີ່ບໍ່ລວມພາສີການຊົມໃຊ້ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ); ລາຄາຂາຍສົ່ງນີ້ລວມມີຕົ້ນທຶນ ແລະ ກຳໄລທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ, ພາສີການຊົມໃຊ້ທີ່ຄຳນວນຈາກລາຄາຂາຍພາຍໃນປະເທດ ຕ້ອງນຳສົ່ງເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດເຕັມຈຳນວນ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ສະໜອງ ຫຼື ຜູ້ຂາຍ ຖືເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານພາສີ, ເພາະວ່າໃນກໍລະນີນີ້ ພາສີການຊົມໃຊ້ແມ່ນເກັບຈາກຜູ້ຊື້ໂດຍກົງ ແລະ ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຕົ້ນທຶນການຊື້ຂອງຜູ້ສະໜອງ ຫຼື ຜູ້ຂາຍ; ລາຍຮັບຈາກການດຳເນີນທຸລະກິດຂອງຜູ້ສະໜອງ ຫຼື ຜູ້ຂາຍ ແມ່ນຄຳນວນຈາກມູນຄ່າການສະໜອງ ຫຼື ການຂາຍ ທີ່ບໍ່ລວມພາສີການຊົມໃຊ້ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ.
7.3 ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ຜູ້ປະກອບການຜະລິດ ຫຼື ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ຫຼື ນຳເຂົ້າ ເພື່ອໃຊ້ສ່ວນຕົວ, ເປັນຂອງຂວັນ, ຂອງກຳນົນ ແລະ ລາງວັນ, ພື້ນຖານການຄຳນວນ ແມ່ນຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ຫຼື ປະກອບ; ຜູ້ຜະລິດ ຫຼື ຜູ້ປະກອບ ມີໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບໃນການກຳນົດຕົ້ນທຶນຕາມຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ຕ້ອງພ້ອມທີ່ຈະໃຫ້ແກ່ພະນັກງານພາສີ ແລະ ຜູ້ກວດກາ ທຸກເວລາ. ພາສີການຊົມໃຊ້ສຳລັບການໃຊ້ສ່ວນຕົວ, ຂອງຂວັນ, ຂອງກຳນົນ ແລະ ລາງວັນ ແມ່ນບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຖືເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງດ້ານພາສີ, ແລະ ຖືວ່າເປັນການຊົມໃຊ້ສິນຄ້າ ຫຼື ການບໍລິການນັ້ນ. ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ຜູ້ປະກອບການ ຫຼື ຜູ້ເສຍພາສີ ໃຊ້ສ່ວນຕົວ, ໄດ້ຮັບເປັນຂອງຂວັນ, ຂອງກຳນົນ ຫຼື ລາງວັນ ແລະ ນຳມາໃຊ້ເປັນຊັບສິນຖາວອນທີ່ໃຊ້ໂດຍກົງໃນທຸລະກິດ, ສາມາດບັນທຶກເປັນມູນຄ່າຊັບສິນ ແລະ ຕັດຄ່າເສື່ອມໄດ້. [ຕົວຢ່າງ: ໂຮງງານຜະລິດນ້ຳອັດລົມ ແລະ ໂຊດາ ນຳສິນຄ້າທີ່ຜະລິດເອງມາໃຊ້ສ່ວນຕົວ ແລະ ເປັນຂອງຂວັນ, ໃຫ້ຄຳນວນພາສີການຊົມໃຊ້ ໂດຍອີງໃສ່ຕົ້ນທຶນການຜະລິດ x 7%; ໃນກໍລະນີນີ້ ຍັງຕ້ອງໄດ້ຄຳນວນ ແລະ ເກັບພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ ໂດຍອີງໃສ່ລາຄາຂາຍອອກຈາກໂຮງງານຕົວຈິງ (ຕາມມາດຕາ 15 ຂໍ້ 6 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ).]
7.4 ພື້ນຖານການຄຳນວນສຳລັບການໃຫ້ບໍລິການພາຍໃນປະເທດ ແມ່ນມູນຄ່າການຊົມໃຊ້ບໍລິການ ທີ່ບໍ່ລວມພາສີການຊົມໃຊ້ ແລະ ພາສີມູນຄ່າເພີ່ມ. ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຕາມມາດຕາ 11 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງໃຊ້ສິນຄ້າ ຫຼື ວັດຖຸດິບ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນການບໍລິການ (ເຊັ່ນ: ສະໂມສອນກາງຄືນ ທີ່ມີເຫຼົ້າ, ໂຊດາ, ນ້ຳກ້ອນ, ອາຫານວ່າງກິນກັບເຫຼົ້າ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມ; ສະໜາມກ໊ອຟ ທີ່ມີຄ່າສະໜາມ, ຄ່າລົດກ໊ອຟ, ຄ່າອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມ ແລະ ອື່ນໆ; ການຜ່າຕັດເສີມຄວາມງາມ ທີ່ມີຢາ ແລະ ເຄື່ອງມືຊ່ວຍ) ກໍ່ຖືວ່າເປັນການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ; ພື້ນຖານການຄຳນວນສຳລັບການບໍລິການ ແມ່ນລາຍຮັບຈາກການບໍລິການທັງໝົດ, ສ່ວນພາສີການຊົມໃຊ້ສຳລັບສິນຄ້າ ຫຼື ວັດຖຸດິບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ (ຖ
8. (ມາດຕາ 15 ອັດຕາພາສີການຊົມໃຊ້) ອັດຕາພາສີການຊົມໃຊ້ຖືກກຳນົດຕາມປະເພດສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການ, ປະກອບດ້ວຍອັດຕາພາສີຕາມອັດຕາສ່ວນ ແລະ ອັດຕາພາສີຄົງທີ່. ອັດຕາພາສີຕາມອັດຕາສ່ວນຂອງສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ ການບໍລິການແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມປະເພດສິນຄ້າ ຫຼື ການບໍລິການ, ຕາມມາດຕາ 15 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງໂດຍກົດໝາຍສະບັບເລກທີ 01/ສພຊ, ອັດຕາພາສີຕາມອັດຕາສ່ວນຖືກເກັບຕາມລາຄາຂາຍສົ່ງ ຫຼື ມູນຄ່າການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການ, ຫຼື ຕາມຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ແລະ ປະກອບ, ຫຼື ຕາມມູນຄ່າສິນຄ້ານຳເຂົ້າ (ຕາມເງື່ອນໄຂທີ່ກຳນົດໃນມາດຕາ 14 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີການຊົມໃຊ້).
1) ອັດຕາພາສີການຊົມໃຊ້ສິນຄ້າ (ຕາມອັດຕາສ່ວນ, ຫົວໜ່ວຍເປັນເປີເຊັນ): ນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟ [ອັດຕາພາສີຕາມອັດຕາສ່ວນ]; ນ້ຳມັນເຕົາ, ນ້ຳມັນເຄື່ອງ, ນ້ຳມັນໄຮໂດຼລິກ, ນ້ຳມັນເບຣກ ແລະ ອື່ນໆ 5%; ລົດຈັກ (ຕາມການຈັດປະເພດ CKD/IKD ແລະ ຂະໜາດກະບອກ); ລົດກະບະນ້ອຍ; ລົດໂດຍສານ ເຊັ່ນ: ລົດນັ່ງ, ລົດຈີບ, ລົດຕູ້, ລົດກະບະສີ່ປະຕູຂຶ້ນໄປ; ລົດໂດຍສານທີ່ໃຊ້ລະບົບຄູ່ (ນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ພະລັງງານທົດແທນອື່ນ) ເສຍພາສີ 50% ຂອງອັດຕາທີ່ກຳນົດ; ລົດຕູ້ເຢັນ, ລົດຖັງບັນທຸກຂອງແຫຼວ/ອາຍແກັສ/ຊີມັງ/ຜົງ, ລົດຖັງນ້ຳມັນ, ລົດສີດນ້ຳ, ລົດຍົກ, ລົດໂຟກລິຟ, ລົດປັ່ນຊີມັງ, ລົດສູບສິ່ງເປິເປື້ອນ, ລົດສີດປູນ, ລົດສີດຕ່າງໆ ແລະ ລົດບ້ານເຄື່ອນທີ່; ລົດໃຊ້ນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟທີ່ປະກອບໃນປະເທດແບບ CKD ເສຍ 5%, ແບບ IKD ເສຍ 3%; ອາໄຫຼ່ ແລະ ອຸປະກອນທົດແທນທີ່ນຳເຂົ້າໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບໃນລະບົບໂຮງງານພາຍໃນປະເທດ; ເຫຼົ້າ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ; ເບຍ; ຢາສູບ; ອາຍແກັສສຳລັບຍານພາຫະນະ; ເຄື່ອງດື່ມພ້ອມດື່ມ (ນ້ຳອັດລົມ ແລະ ອື່ນໆ); ເຄື່ອງແກ້ວຄຣິສຕັລ ແລະ ໂຄມໄຟປະດັບ; ຜ້າພົມ; ນ້ຳຫອມ, ເຄື່ອງສຳອາງ, ເຄື່ອງປະດັບຄວາມງາມ; ໄພ້ ແລະ ເຄື່ອງຫຼິ້ນການພະນັນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ຈະຫຼວດ, ດອກໄມ້ໄຟ, ປະທັດ; ເຮືອໄວ, ເຮືອສຳລານ, ເຮືອກິລາ; ອຸປະກອນຮັບສັນຍານດາວທຽມ; ເຄື່ອງຫຼິ້ນສຽງ/ວິດີໂອ, ກ້ອງຖ່າຍຮູບ, ໂທລະສັບ, ອຸປະກອນບັນທຶກສຽງ/ພາບ, ເຄື່ອງດົນຕີ; ອາກາດຍານບໍ່ມີຄົນຂັບ, ອຸປະກອນຖ່າຍພາບທາງອາກາດ, ເຄື່ອງຮ່ອນ ແລະ ເຄື່ອງບິນຂະໜາດນ້ອຍ; ໂຕະບິນຢາດ, ໂຕະສະນຸກເກີ, ອຸປະກອນໂບວລິງ, ໂຕະເຕະບານ; ເຄື່ອງຫຼິ້ນຢອດເງິນ ແລະ ເຄື່ອງຫຼິ້ນເກມຕ່າງໆ (ມີອັດຕາພາສີສະເພາະ). [ບາງສ່ວນຂອງຂໍ້ຄວາມບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ສະແກນ]. ອັດຕາພາສີລົດທີ່ປະກອບໃນປະເທດແບບ CKD (ນຳເຂົ້າຊິ້ນສ່ວນລົດທັງຄັນມາປະກອບເປັນລົດສຳເລັດຮູບແລ້ວຂາຍ) ແລະ IKD (ນຳເຂົ້າຊິ້ນສ່ວນທີ່ບໍ່ສົມບູນ, ປະກອບກັບຊິ້ນສ່ວນທີ່ຜະລິດໃນປະເທດເປັນລົດສຳເລັດຮູບແລ້ວຂາຍ) ໃຫ້ເບິ່ງຈຸດ 2.3 ຂອງຂໍ້ 8.1) ຂອງຄຳແນະນຳນີ້.
2) ອັດຕາພາສີການຊົມໃຊ້ການບໍລິການ: ການບັນເທີງ (ຫ້ອງເຕັ້ນ, ດິສໂກ້, ຄາລາໂອເກະ); ໂບວລິງ; ການຜ່າຕັດຕົບແຕ່ງ; ການບໍລິການສັນຍານໂທລະສັບ/ໂທລະພາບສາຍເຄເບິນ/ໂທລະພາບດິຈິຕອລ; ການບໍລິການອິນເຕີເນັດ; ສະໜາມກ໊ອຟ; ສະລອດຕີລາງວັນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ; ຄາສິໂນ, ເຄື່ອງຫຼິ້ນຢອດເງິນ ແລະ ເກມຕ່າງໆ (ຕາມລະບຽບການສະເພາະ); ການແຂ່ງລົດ, ແຂ່ງມ້າ, ຕີໄກ່; ການບໍລິການປູມເປົ້າອາກາດຮ້ອນ, ການບິນຮ່ອນ/ເຄື່ອງບິນຂະໜາດນ້ອຍ, ການຖ່າຍພາບທາງອາກາດ [ບາງສ່ວນຂອງຂໍ້ຄວາມບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້ໃນຕົ້ນສະບັບທີ່ສະແກນ].
9. (ມາດຕາ 16 ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ) ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດແມ່ນອາກອນຕາມຈຳນວນທີ່ກຳນົດ, ໃຊ້ກັບສິນຄ້ານຳເຂົ້າບາງປະເພດທີ່ຕ້ອງເສຍອາກອນຕາມນະໂຍບາຍຂອງລັດຖະບານ; ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດແມ່ນສິນຄ້າທີ່ໄດ້ຄິດໄລ່ອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍ (ຕາມມາດຕາ 15 ຂອງກົດໝາຍສະບັບປັບປຸງເລກທີ 01/ສພຊ) ແລ້ວ. ເມື່ອຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍຕໍ່າກວ່າອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ, ໃຫ້ເກັບຕາມຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ ໂດຍຄິດໄລ່ຕາມຈຳນວນຫົວໜ່ວຍ. ນອກຈາກຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດແລ້ວ, ຍັງມີການເກັບອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມຕາມຈຳນວນທີ່ກຳນົດເປັນໄລຍະສຳລັບສິນຄ້າບາງປະເພດ ເຊິ່ງກໍ່ຄິດໄລ່ຕາມຈຳນວນຫົວໜ່ວຍເຊັ່ນດຽວກັນ. ສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ ແລະ ອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມ ແມ່ນສິນຄ້າທີ່ມີການຄວບຄຸມ ແລະ ບໍ່ສົ່ງເສີມ (ເຊັ່ນ: ເຫຼົ້າ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີທາດເຫຼົ້າ, ເບຍ, ຢາສູບ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນ). ໃຫ້ກະຊວງການເງິນສຶກສາຄົ້ນຄວ້າກຳນົດປະເພດສິນຄ້າ, ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ ແລະ ອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມ, ສະເໜີຕໍ່ກອງປະຊຸມລັດຖະບານເພື່ອຕັດສິນ, ຈາກນັ້ນລັດຖະບານສະເໜີໃຫ້ຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາຕາມຄວາມຕ້ອງການໃນແຕ່ລະໄລຍະ ເພື່ອຄວບຄຸມການຊົມໃຊ້ ແລະ ເສດຖະກິດຂອງຊາດ. [ຕົວຢ່າງ 1 (ອາກອນຕາມຈຳນວນ/ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດ): ຍົກຕົວຢ່າງການນຳເຂົ້າເບຍ, ກ່ອນອື່ນໃຫ້ຄິດໄລ່ອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍໃນຂັ້ນນຳເຂົ້າ ແລະ ຂັ້ນສົ່ງຂາຍພາຍໃນ (ຂັ້ນນຳເຂົ້າເກັບໂດຍດ່ານພາສີ, ຂັ້ນສົ່ງຂາຍພາຍໃນ ແລະ ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດເກັບໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ພາສີ), ຈາກນັ້ນໃຫ້ຄິດໄລ່ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດຕາມຈຳນວນທີ່ກຳນົດໂດຍຄະນະປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ × ຈຳນວນຫົວໜ່ວຍຕົວຈິງ; ຖ້າຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດຕໍ່າກວ່າຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍຂອງຂັ້ນນຳເຂົ້າ ແລະ ຂັ້ນສົ່ງຂາຍລວມກັນ, ໃຫ້ຖືຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍທີ່ສູງກວ່າເປັນຈຳນວນທີ່ຕ້ອງຊຳລະ. ຕົວເລກໃນຕົວຢ່າງແມ່ນເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນ, ຂໍ້ຄວາມຕົ້ນສະບັບບາງສ່ວນຂາດຫາຍໄປ. ຕົວຢ່າງ 2 (ອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມຕາມຈຳນວນ): ຍົກຕົວຢ່າງຢາສູບສຳເລັດຮູບທີ່ຜະລິດພາຍໃນປະເທດ, ໃຫ້ຄິດໄລ່ອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມຕາມຈຳນວນທີ່ກຳນົດຕໍ່ກ່ອງ (ເຊັ່ນ 800 ກີບ) × ຈຳນວນກ່ອງທີ່ຜະລິດ ແລະ ຈຳໜ່າຍພາຍໃນປະເທດ, ໂດຍໃຫ້ໂຮງງານຢາສູບເປັນຜູ້ເກັບ, ພ້ອມກັບການຍື່ນອາກອນຊົມໃຊ້ຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍປະຈຳເດືອນພາຍໃນວັນທີ 20 ຂອງເດືອນຖັດໄປ.] ອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ພາສີເກັບຕາມຈຳນວນຫົວໜ່ວຍຕົວຈິງຂອງສິນຄ້າ ຫຼື ຜະລິດຕະພັນ, ຈຳນວນອາກອນຊົມໃຊ້ເພີ່ມທີ່ເກັບໄດ້ຕ້ອງນຳສົ່ງເຂົ້າງົບປະມານເຕັມຈຳນວນ, ໂດຍບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບອາກອນຊົມໃຊ້ທີ່ໄດ້ຊຳລະຕາມອັດຕາສ່ວນຮ້ອຍ ແລະ ອາກອນຊົມໃຊ້ຕໍ່າສຸດແລ້ວ.
10. (ມາດຕາ 17 ຈຸດເວລາຄຳນວນພາສີການຊົມໃຊ້) ຈຸດເວລາຄຳນວນແລະເກັບພາສີການຊົມໃຊ້ມີດັ່ງນີ້:
1) ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີທີ່ນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ, ໃຫ້ຄຳນວນເມື່ອສິນຄ້າຖືກແຈ້ງນຳເຂົ້າສປປ ລາວ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ກໍລະນີທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສະໜອງສິນຄ້ານຳເຂົ້ານັ້ນພາຍໃນປະເທດແລ້ວຈຶ່ງຄຳນວນ:
ກ. ສິນຄ້າທີ່ນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ, ໃຫ້ຄຳນວນແລະເກັບໂດຍຜູ້ຮັບມອບໝາຍ ເມື່ອມີການແຈ້ງນຳເຂົ້າທີ່ດ່ານຊາຍແດນ;
ຂ. ສິນຄ້າທີ່ນຳເຂົ້າຈາກເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ແລະ ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ (ເຊັ່ນ: ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າອອກຈາກເຂດດັ່ງກ່າວເຂົ້າສປປ ລາວ ແລະ ລະບຸໄວ້ໃນໃບສົ່ງຕໍ່ ຫຼື ເອກະສານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຊັ່ນ: ສັນຍາຊື້ຂາຍ, ໃບຮັບເງິນ, ໃບສົ່ງຕໍ່ ແລະ ເອກະສານປະກອບ), ໃຫ້ຄຳນວນຕາມເງື່ອນໄຂດຽວກັນກັບການນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ.
2) ສຳລັບການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີພາຍໃນປະເທດ, ລວມທັງຜູ້ປະກອບການທີ່ນຳເຂົ້າສິນຄ້າທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຄຳນວນພາສີການຊົມໃຊ້ພາຍໃນປະເທດ, ໃຫ້ຄຳນວນເມື່ອມີການສະໜອງຕົວຈິງ; ການສະໜອງສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການລວມເຖິງການສະໜອງໃຫ້ລູກຄ້າ ແລະ ການສະໜອງໃຫ້ຕົນເອງ.
3) ສຳລັບການຊື້ສິນຄ້າ ແລະ ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈົດທະບຽນວິສາຫະກິດໃນ ສປປ ລາວ, ໃຫ້ຄຳນວນເມື່ອມີການຊື້ ແລະ/ຫຼື ການບໍລິການຕົວຈິງ:
ກ. ສິນຄ້າທີ່ສົ່ງທາງໄປສະນີ ຫຼື ທາງບໍລິການສົ່ງດ່ວນສາກົນ, ໃຫ້ຄຳນວນແລະເກັບໂດຍຜູ້ຮັບມອບໝາຍ ທີ່ຫ້ອງການໄປສະນີ, ຫ້ອງການບໍລິການສົ່ງດ່ວນສາກົນ ຫຼື ສະໜາມບິນສາກົນທີ່ສິນຄ້າມາຮອດຕົວຈິງ;
ຂ. ກໍລະນີເປັນການສະໜອງການບໍລິການ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນສ່ວນຕົວ ຫຼື ໃນນາມຂອງຜູ້ອື່ນ), ໃຫ້ຄຳນວນເມື່ອມີການສະໜອງຕົວຈິງ ຫຼື ເມື່ອຜູ້ຮັບບໍລິການຈ່າຍຄ່າບໍລິການຕົວຈິງ.
[ໝາຍເຫດ: ຜູ້ຊື້ສິນຄ້າ ຫຼື ການບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ໝາຍເຖິງ ບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນ ທີ່ດຳລົງຊີວິດ ແລະ ປະກອບອາຊີບຢູ່ໃນ ສປປ ລາວ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນລາວ, ຄົນຕ່າງດ້າວ, ຄົນຕ່າງປະເທດ, ຄົນບໍ່ມີສັນຊາດ ແລະ ບໍ່ວ່າຈະດຳເນີນທຸລະກິດ ຫຼື ບໍ່.]
11. (ມາດຕາ 18 ການຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາສີບໍລິໂພກ) ຜູ້ນຳເຂົ້າສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ, ຜູ້ຜະລິດ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ຕ້ອງຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາສີບໍລິໂພກດັ່ງນີ້:
1) ການນຳເຂົ້າສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີຈາກຕ່າງປະເທດ, ເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ ຕາມມາດຕາ 11 ແຫ່ງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ ຕ້ອງຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະທຸກຄັ້ງ:
ກ. ການນຳເຂົ້າຈາກຕ່າງປະເທດ ໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພ້ອມກັບການຍື່ນເອກະສານພາສີຢູ່ດ່ານພາສີເຂົ້າ, ຕ້ອງຕື່ມຂໍ້ມູນພາສີບໍລິໂພກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນຕາມແບບຟອມທີ່ກຳນົດໂດຍພາສີ; ຕ້ອງຊຳລະເຂົ້າງົບປະມານໃຫ້ຄົບຖ້ວນກ່ອນຈຶ່ງສາມາດຂົນສົ່ງສິນຄ້າອອກຈາກດ່ານພາສີເຂົ້າໄດ້.
ຂ. ການນຳເຂົ້າຈາກເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫຼື ເຂດຍົກເວັ້ນພາສີ ຫຼື ການຂົນສົ່ງສິນຄ້າອອກຈາກເຂດດັ່ງກ່າວເຂົ້າມາໃນລາວ ໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະໃນເວລາຂົນສົ່ງສິນຄ້າອອກຈາກເຂດ, ຕ້ອງຍື່ນໃບສົ່ງມອບ ຫຼື ເອກະສານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ (ເຊັ່ນ: ສັນຍາຊື້ຂາຍ, ໃບຮັບເງິນ ແລະ ອື່ນໆ) ໃຫ້ແກ່ພາສີ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງ; ຕ້ອງຊຳລະເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນກ່ອນການຂົນສົ່ງແຕ່ລະຄັ້ງ.
2) ຜູ້ຜະລິດສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ ແລະ ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການພາຍໃນປະເທດ, ພ້ອມທັງຜູ້ນຳເຂົ້າທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາສີບໍລິໂພກພາຍໃນປະເທດ ຕ້ອງຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະປະຈຳເດືອນ ພາຍໃນວັນທີ 20 ຂອງເດືອນຖັດໄປ ໃຫ້ແກ່ພາສີທີ່ຕົນສັງກັດ ຫຼື ຖືກກຳນົດ; ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີພາສີບໍລິໂພກເກີດຂຶ້ນໃນເດືອນນັ້ນ ກໍ່ຕ້ອງຍື່ນແຈ້ງ, ໂດຍຕື່ມ 0 ກີບ ໃນຊ່ອງພື້ນຖານການຄຳນວນ (ລວມທັງລາຍຮັບຈາກການຂາຍ ຫຼື ຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ຫຼື ລາຍຮັບທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ) ແລະ ຊ່ອງຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກທີ່ຄຳນວນໄດ້ໃນເດືອນນັ້ນ.
3) ຜູ້ຊື້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການ ຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ ຕ້ອງຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂດັ່ງນີ້:
ກ. ຖ້າເປັນຜູ້ປະກອບການ ໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພ້ອມກັບພາສີບໍລິໂພກປະຈຳເດືອນ ພາຍໃນວັນທີ 20 ຂອງເດືອນຖັດໄປ; ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ສົ່ງທາງໄປສະນີ ຫຼື ສົ່ງດ່ວນສາກົນ ເມື່ອຜູ້ຮັບມອບໝາຍ ຫຼື ພະນັກງານພາສີຄຳນວນພາສີບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ ຕ້ອງຊຳລະເຂົ້າຄັງເງິນ ຫຼື ທະນາຄານໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັນທີ.
ຂ. ຖ້າເປັນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ອົງກອນ ທີ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບທຸລະກິດ ໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາຍໃນ 15 ວັນ ນັບແຕ່ວັນທີ່ມີການຄຳນວນເກັບພາສີບໍລິໂພກ; ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ສົ່ງທາງໄປສະນີ ຫຼື ສົ່ງດ່ວນສາກົນ ເມື່ອຄຳນວນພາສີບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະແລ້ວ ຕ້ອງຊຳລະເຂົ້າຄັງເງິນ ຫຼື ທະນາຄານໃຫ້ຄົບຖ້ວນທັນທີ; ສຳລັບການໃຫ້ບໍລິການ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນຕົນເອງ ຫຼື ໃນນາມຂອງຕົນ) ໃຫ້ຍື່ນແຈ້ງ ແລະ ຊຳລະພາຍໃນ 15 ວັນ ນັບແຕ່ວັນທີ່ມີການຄຳນວນເກັບ.
[ໝາຍເຫດ: ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງວິສາຫະກິດຢູ່ໃນລາວ ບໍ່ວ່າຈະເປັນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ, ປະກອບທຸລະກິດ ຫຼື ບໍ່ ຖ້າມີການໃຫ້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີເກີດຂຶ້ນໃນລາວ ຕ້ອງຊຳລະພາສີບໍລິໂພກໃຫ້ແກ່ລາວ, ເພາະວ່າພາສີບໍລິໂພກແມ່ນເກັບຈາກຜູ້ທີ່ບໍລິໂພກສິນຄ້າ ແລະ ບໍລິການພາຍໃນລາວ; ນັ້ນຄື ຜູ້ຮັບສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການພາຍໃນລາວ ເປັນຜູ້ມີໜ້າທີ່ຊຳລະພາສີບໍລິໂພກ, ສ່ວນຜູ້ໃຫ້ບໍລິການທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ ເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດທຸລະກຳການໃຫ້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການໃນລາວ ແລະ ເປັນຜູ້ສ້າງພື້ນຖານການຄຳນວນພາສີ, ແລະ ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການໃຫ້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການດັ່ງກ່າວ ຫຼັງຈາກຫັກພາສີໂດຍກົງ (ພາສີກຳໄລ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.]
ໃບແຈ້ງພາສີບໍລິໂພກປະຈຳເດືອນພາຍໃນປະເທດ (ຕາມມາດຕາ 18 ແຫ່ງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີບໍລິໂພກ) ຕ້ອງໃຊ້ແບບຟອມສະເພາະ ແລະ ຕື່ມຂໍ້ມູນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄົບຖ້ວນຕາມເນື້ອໃນທີ່ກຳນົດ: ສ່ວນເທິງຂອງໃບແຈ້ງຕ້ອງລະບຸໄລຍະເວລາທີ່ຍື່ນແຈ້ງ (ປະຈຳເດືອນ), ຊື່ວິສາຫະກິດ, ເລກປະຈຳຕົວຜູ້ເສຍພາສີ, ເບີໂທລະສັບ ແລະ ອີເມວ;
ກ. ພາສີບໍລິໂພກຕາມອັດຕາສ່ວນ: ລາຍການສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີ; ພື້ນຖານການຄຳນວນໃນການສະໜອງໃຫ້ລູກຄ້າ ຫຼື ຜູ້ອື່ນ; ພື້ນຖານການຄຳນວນສຳລັບການນຳໃຊ້ເອງ, ສິນຄ້າຝາກ, ຂອງຂວັນ ແລະ ລາງວັນ; ພື້ນຖານການຄຳນວນໃນການຊື້ສິນຄ້າ ແລະ/ຫຼື ບໍລິການຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອາໄສ; ມູນຄ່າການໃຫ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນ; ອັດຕາພາສີຂອງສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການແຕ່ລະປະເພດ; ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກຕາມອັດຕາສ່ວນປະຈຳເດືອນ.
ຂ. ພາສີບໍລິໂພກຕາມອັດຕາຄົງທີ່ (ພາສີບໍລິໂພກຂັ້ນຕ່ຳ): ລາຍການສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກຂັ້ນຕ່ຳ; ຈຳນວນຫົວໜ່ວຍ; ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກຕໍ່ຫົວໜ່ວຍ; ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກຂັ້ນຕ່ຳທັງໝົດປະຈຳເດືອນ.
ຄ. ພາສີບໍລິໂພກຕາມອັດຕາຄົງທີ່ (ພາສີບໍລິໂພກເພີ່ມ): ລາຍການສິນຄ້າທີ່ຕ້ອງເສຍພາສີບໍລິໂພກເພີ່ມ; ຈຳນວນຫົວໜ່ວຍ; ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກຕໍ່ຫົວໜ່ວຍ; ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກເພີ່ມທັງໝົດປະຈຳເດືອນ.
ງ. ການປັບປຸງ ແລະ ພາສີບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະປະຈຳເດືອນ: ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກທີ່ຖືກປັບປຸງ (ທີ່ໄດ້ຊຳລະແລ້ວ, ທີ່ຖືກຫັກອອກ, ທີ່ຖືກໂອນໄປ, ທີ່ຄຳນວນຜິດພາດ, ທີ່ຕ້ອງຊຳລະເພີ່ມ); ຈຳນວນພາສີບໍລິໂພກທີ່ຕ້ອງຊຳລະຕົວຈິງ ຫຼື ທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບຄືນທັງໝົດ.
[ໝາຍເຫດ: ພື້ນຖານການຄຳນວນພາສີບໍລິໂພກຕາມອັດຕາສ່ວນສຳລັບການໃຫ້ພາຍໃນປະເທດ ປະກອບດ້ວຍກໍລະນີດັ່ງນີ້: ຄຳນວນຕາມລາຄາໂຮງງານ ຫຼື ລາຄາຂາຍສົ່ງ (ສຳລັບສິນຄ້າທີ່ຜະລິດ ຫຼື ປະກອບພາຍໃນປະເທດ ແລະ ສິນຄ້ານຳເຂົ້າທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຄຳນວນພາສີພາຍໃນປະເທດ ທີ່ສະໜອງໃຫ້ລູກຄ້າ ຫຼື ຜູ້ບໍລິໂພກທົ່ວໄປ); ບໍລິການ ຄຳນວນຕາມມູນຄ່າການບໍລິໂພກບໍລິການຕົວຈິງ (ທັງໝົດ ຫຼື ບາງສ່ວນ); ການໃຫ້ເອງ, ການນຳໃຊ້ເອງ, ສິນຄ້າຝາກ, ຂອງຂວັນ ແລະ ລາງວັນ ຄຳນວນຕາມຕົ້ນທຶນການຜະລິດ ຫຼື ຕົ້ນທຶນການຊື້, ຜູ້ເສຍພາສີຕ້ອງກຳນົດຕົ້ນທຶນຕົວຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຕົ້ນທຶນຂອງສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການຊະນິດດຽວກັນສຳລັບການໃຫ້ເອງ, ສິນຄ້າຝາກ, ຂອງຂວັນ ແລະ ລາງວັນ ຕ້ອງເທົ່າກັບຕົ້ນທຶນທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ.]
第3条
1. 委托财政部税务司组织宣传、贯彻、指导、跟踪并检查本指导的实施成效，使中央和地方各部门、税务人员及各经营单位知悉、理解并在全国范围内统一实施；2. 实施本指导如遇困难，按程序报财政部以及时解决；3. 本指导自签署之日起生效。〔署名〕本乔姆·乌本巴瑟。
ພາສາລາວ (老挝语原文)
1. ມອບໃຫ້ກົມພາສີ ກະຊວງການເງິນ ຈັດຕັ້ງເຜີຍແຜ່, ຊີ້ນຳ, ຕິດຕາມ ແລະ ກວດກາຜົນສຳເລັດຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳແນະນຳນີ້ ເພື່ອໃຫ້ບັນດາຂະແໜງການສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ພະນັກງານພາສີ ແລະ ບັນດາຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດ ຮັບຮູ້, ເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະຕິບັດເປັນເອກະພາບໃນທົ່ວປະເທດ; 2. ຖ້າມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳແນະນຳນີ້ ໃຫ້ລາຍງານຕາມຂັ້ນຕອນຕໍ່ກະຊວງການເງິນ ເພື່ອແກ້ໄຂໃຫ້ທັນເວລາ; 3. ຄຳແນະນຳນີ້ມີຜົນສັກສິດນັບແຕ່ວັນທີ່ລົງນາມ. [ລາຍເຊັນ] ບຸນຈອມ ອຸບົນປະເສີດ.